Temel ilke basittir:

Kaba yemle başlayın. Bireye özel besleyin. Yalnızca atın gerçekten ihtiyaç duyduğu şeyleri ekleyin.

Bu kulağa anlaşılır geliyor.

Uygulamada at beslenmesi, iyi bir beslemenin sadece bir ürün seçmekten ibaret olmadığını gösteren en net örneklerden biridir.

Bu, günlük bir yönetim işidir.

Bir at bizden farklı beslenecek şekilde tasarlanmıştır

İnsanlar genellikle gıdayı öğünler etrafında düzenler.

Kahvaltı.

Öğle yemeği.

Akşam yemeği.

Atın sindirim sistemi çok farklı bir düzen etrafında evrimleşmiştir: günün büyük kısmında tekrar eden şekillerde, nispeten küçük miktarlarda lifli kaba yem tüketmek.

World Horse Welfare (Dünya At Refahı), atın midesini nispeten küçük ve büyük öğünler yerine sürekli azar azar yemeye (“trickle feeding”) adapte olmuş olarak tanımlarken, British Horse Society (İngiliz At Derneği) kaba yeme uygun şekilde erişilebildiğinde atların günde yaklaşık 18 saate varan süreler boyunca çiğneyebileceğini belirtmektedir.

Bu önemlidir çünkü bir atı beslemek sadece şununla ilgili değildir:

24 saat içinde hayvana kaç kalori girdiği.

Aynı zamanda şunlarla da ilgilidir:

bu kalorilerin nereden geldiği, nasıl dağıtıldığı ve yönetimin atın normal beslenme davranışını sergilemesine ne kadar izin verdiği.

İşte bu yüzden kaba yem, at beslenmesinin merkezinde yer alır.

Kaba yem temel oluşturmalıdır

Kaba yem şunlar gibi yemleri içerir:

mera otu, kuru ot ve çayır otu silajının yanı sıra belirli besleme programlarında kullanılan diğer uygun lif kaynakları.

Çoğu at için diyetin büyük kısmını oluşturmalıdır.

Kaba yem enerji ve besin maddeleri sağlar, normal gastrointestinal fonksiyonu destekler ve atın davranışı ile refahının önemli bileşenleri olan uzun süreli çiğneme ile beslenme süresini sağlar.

Bu, Akademinin temel at besleme ilkesini ortaya çıkarır:

ÖNCE KABA YEM.

Şunu sormadan önce:

“Hangi at yemini satın almalıyım?”

şunu sorun:

“Bu at halihazırda hangi kaba yemi yiyor?”

Bu tek soru, tüm besleme konusunu değiştirebilir.

Bir atın ne kadar kaba yeme ihtiyacı vardır?

Burası, genel internet kurallarının bağlama ihtiyaç duyduğu bir alandır.

Öneriler; miktarların kaba yemi taze olarak mı yoksa kuru madde bazında mı ifade ettiğine ve atın ağırlığına, vücut kondisyonuna, sağlığına ve yönetimine göre değişiklik gösterir.

Minnesota Üniversitesi Uzantısı (University of Minnesota Extension), olgun atların çoğunun vücut ağırlığının en az yaklaşık %1'i kadar ve ideal olarak %1,5–2,5'i kadar kaba yem alması gerektiğini belirtirken; World Horse Welfare, birçok at için toplam günlük alımın vücut ağırlığının %2–2,5'i civarında olduğunu, kilo vermesi gereken hayvanlar için kontrollü programlarda bu oranın daha düşük olabileceğini bildirmektedir.

Bu rakamlar yararlı çerçevelerdir.

Otomatik bir 1KAHU reçetesi haline gelmemelidirler.

500 kg ağırlığındaki bir at basitçe şunu üretmemelidir:

“Tam olarak X kilogram besleyin.”

Girdinin şunlardan hangisini ifade ettiği bilinmeden:

taze ot, kuru ot, çayır otu silajı, kuru madde veya toplam diyet.

Örneğin çayır otu silajı, kuru otdan daha fazla su içerir, bu nedenle eşit ağırlıklar mutlaka eşit miktarda kuru madde veya besin maddesini temsil etmez. British Horse Society, daha yüksek nem içeriği nedeniyle çayır otu silajının genellikle taze ağırlık olarak daha fazla miktarlarda beslenmesi gerektiğini özellikle belirtmektedir.

Daha güvenli ürün ilkesi şudur:

Kaba yem türü + miktar + biliniyorsa kuru madde bağlamı + vücut kondisyonu + profesyonel öneri kaydı.

Ot önemli miktarda besin sağlayabilir

Meraltındaki bir at, enerji gereksiniminin büyük kısmını veya tamamını ottan alabilir.

Ancak ot şu değildir:

besinsel olarak sabit.

Bileşimi bitki türü, olgunluk, mevsim, hava durumu ve mera yönetimi gibi faktörlerle değişir.

Ve tüketim şaşırtıcı derecede yüksek olabilir.

British Horse Society, kısıtlamasız mera erişimi olan bazı midillilerin 24 saatlik süre zarfında taze ağırlık bazında vücut ağırlığının yaklaşık %5'ine kadar ot tüketebileceğini gösteren araştırmalara dikkat çekmektedir.

İşte bu yüzden:

“Atım çok fazla yem almıyor.”

ifadesi, at üretken bir meralarda saatler geçiriyorsa yanıltıcı olabilir.

Ot yemdir.

Kolayca kilo alan veya equine metabolik sendromu ya da artmış laminitis riski gibi rahatsızlıkları olan atlar için mera yönetimi, beslenme yönetiminin merkezi bir parçası haline gelebilir.

Bu, bireysel ata ve profesyonel tavsiyeye bağlı olarak kontrollü otlatma, parkur sistemleri veya otlatma maskeleri gibi stratejileri içerebilir.

Bu nedenle 1KAHU için mera basitçe şu şekilde kaydedilemez:

Mera çıkışı: Evet.

Beslenme ihtiyacı daha fazla bağlama ihtiyaç duyar:

Mera erişimi: 8 saat

Mevsim: İlkbahar

Otlatma yönetimi: Kontrollü

Vücut kondisyon eğilimi: Artıyor

Artık bilgiler yararlı hale gelir.

Kuru ot ve çayır otu silajı besinsel olarak aynı değildir

Mera yetersiz olduğunda, mevcut olmadığında veya kasıtlı olarak kısıtlandığında, saklanmış kaba yem özellikle önemli hale gelir.

Kuru ot, depolanmadan önce kurutulmuş ot veya diğer kaba yemlerdir.

Çayır otu silajı ise düşük oksijen koşullarında daha yüksek nem içeriğiyle korunur.

Her ikisi de uygun yemler olabilir.

Ancak hiçbirinin sabit bir besin değeri yoktur.

Birbirine benzeyen iki balya şunlar açısından oldukça farklılık gösterebilir:

enerji, protein, şeker, lif, mineraller ve kuru madde.

İşte bu yüzden kaba yem analizi, özellikle beslenmenin hassas bir şekilde yönetilmesi gerektiğinde son derece değerli olabilir.

Minnesota Üniversitesi, bir atın gerçekten ne aldığını anlamak için kaba yem analizini tavsiye ederken; British Horse Society de benzer şekilde kuru otun şeker dahil besin bileşimi açısından analiz edilebileceğini belirtmektedir.

Bu durum besleme sorusunu şundan değiştirir:

“Bu iyi bir kuru ot mu?”

şuna:

“Bu kaba yem bu at için uygun mu?”

Bunlar her zaman aynı şey değildir.

Kaliteli kaba yem, mutlaka yüksek kalorili kaba yem değildir

Kilosunu korumakta zorlanan bir at, besin açısından daha yoğun kaba yemden fayda görebilir.

Kilolu yerli bir midillinin ise çok farklı bir şeye ihtiyacı olabilir.

Bu nedenle “kaliteli” kelimesi otomatik olarak şu anlama gelmemelidir:

mümkün olan en zengin kaba yem.

Şu anlama gelmelidir: hijyenik açıdan sağlam ve onu alan hayvan için besinsel açıdan uygun kaba yem.

Küflü, kontamine olmuş veya bozulmuş kaba yemler verilmemelidir.

Ve kaba yem bileşimi klinik olarak önem taşıdığında —örneğin obezite, insülin düzensizliği veya laminitis riski olan bir atta— analiz ve profesyonel beslenme rehberliği özellikle önemli hale gelebilir.

Her atın konsantre yeme ihtiyacı var mıdır?

Hayır.

Bu, yeni at sahiplerinin anlaması gereken en yararlı kavramlardan biridir.

Bakımda veya hafif çalışmada olan sağlıklı bir at, uygun vücut kondisyonunu büyük ölçüde uygun kaba yemle koruyabilir; gerektiğinde vitamin ve mineraller dengelenir.

Konsantreler; tahıllar veya ticari olarak formüle edilmiş karışımlar, küpler veya peletler içerebilen, ek ve nispeten enerji yoğun yemlerdir.

British Horse Society, bu yemlerin genellikle orta veya ağır çalışmadaki atlar, kilo alması gereken atlar veya kondisyonunu korumakta zorlananlar için daha geçerli olduğunu belirtmektedir.

World Horse Welfare, artan enerji gereksinimlerini otomatik olarak konsantre eklemeden önce pratik olduğu durumlarda daha iyi veya daha fazla kaba yem yoluyla karşılamayı önermektedir.

Özetle:

At sahibi olmak otomatik olarak günde iki kez bir kova yulaf gerektirmez.

Besleme planı atın ihtiyaçlarını takip etmelidir.

Geleneği değil.

Ek yemin faydalı olabileceği durumlar

Bazı atlar tüm besin gereksinimlerini yalnızca kaba yemden karşılayamaz.

Bu durum şunları içerebilir:

gelişmekte olan atlar, gebe veya emziren kısraklar, performans atları, yaşlı atlar, diş yapısı zayıf olan atlar, zayıf atlar veya belirli tıbbi koşulları olan hayvanlar.

Çözüm her biri için aynı olmayacaktır.

Bir atın şuna ihtiyacı olabilir:

ek kalori.

Bir diğeri kilosunu mükemmel bir şekilde koruyabilir ancak şunlara ihtiyaç duyabilir:

özgül vitaminler, mineraller veya protein.

Başka bir atın şuna ihtiyacı olabilir:

tamamen değiştirilmiş bir diyet, çünkü uzun saplı kaba yemi çiğnemek zorlaşmıştır.

İşte bu yüzden “daha fazla yeme ihtiyacı var” ifadesi faydalı olmak için çok muğlak kalmaktadır.

Daha iyi soru şudur:

Hangi besin gereksinimi şu anda karşılanmıyor?

Yem dengeleyici (feed balancer) nedir?

Bir at kaba yemle kilosunu koruyabilir ancak genel besin tedarikinde yine de boşluklar bulunabilir.

Bir dengeleyici; geleneksel bir karma yemle aynı miktarda enerji sağlamadan protein, vitamin ve mineral sağlamak üzere tasarlanmış konsantre bir yemdir.

British Horse Society, dengeleyicilerin ek kaloriye ihtiyaç duymayan ancak yine de vitamin ve mineral alımlarının dengelenmesi gereken atlar için özellikle yararlı olabileceğini belirtmektedir.

Ancak burada bile şu kelime:

dengeleyici

şu anlama gelmez:

her at için otomatik olarak uygun.

Mevcut kaba yem ve toplam rasyon yine de önemlidir.

Kaba yem analizi mevcutsa, takviye stratejisi çok daha hassas olabilir.

Takviyeler belirli bir sorunu çözmelidir

At beslenmesinin devasa bir takviye pazarı vardır.

Eklem takviyeleri.

Elektrolitler.

Nal takviyeleri.

Sindirim ürünleri.

Vitaminler.

Mineraller.

Bitkisel karışımlar.

Bu ürünlerin varlığı, her atın bunlara ihtiyacı olduğu anlamına gelmez.

British Horse Society, beslenme yetersizliklerini gidermek için takviyeler kullanılırken bir veteriner hekimden veya beslenme uzmanından rehberlik alınmasını tavsiye etmektedir.

1KAHU için yararlı bir kural şudur:

Her takviyenin bir nedeni olmalıdır.

Bu nedenle atın profili sadece şunu kaydetmemelidir:

Takviye: X Ürünü

şunu da kaydetmelidir:

Neden: [neden kullanılıyor]

Tavsiye eden: [sahip / veteriner hekim / beslenme uzmanı / diğer]

Başlangıç: [tarih]

Doz: [kaydedilen talimat]

İnceleme: [tarih/durum]

Bu, bir kova alışveriş listesinden çok daha faydalıdır.

Su en önemli besin maddesidir

At beslenmesi tartışmaları genellikle şunlara odaklanır:

kuru ot, tahıl ve takviyeler.

Ancak su esastır.

Atlar temiz, taze suya güvenilir bir şekilde erişebilmelidir. Gereksinimler aşağıdakiler dahil olmak üzere faktörlere bağlı olarak önemli ölçüde değişir:

sıcaklık, nem, iş yükü, terleme, diyet ve üreme durumu.

Minnesota Üniversitesi kılavuzu, yaklaşık 450 kg/1.000 lb ağırlığındaki birçok atın normal koşullar altında günde yaklaşık 10–12 ABD galonu —yaklaşık 38–45 litre— tüketebileceğini, iş sırasında veya sıcak havalarda gereksinimlerin önemli ölçüde arttığını belirtmektedir.

Bu rakam evrensel bir günlük hedef haline gelmemelidir.

Önemli ilke şudur:

Su ihtiyaçları değişir. Erişim değişmemelidir.

Kuru ot yiyen bir at, nem açısından zengin mera tüketen bir attan farklı su içebilir.

Emziren bir kısrak, hareketsiz bir arkadaş attan farklıdır.

Sıcak ve nemli koşullarda çalışan bir at, ter yoluyla önemli miktarda sıvı kaybedebilir.

Bu nedenle 1KAHU hidrasyonu şu şekilde anlamalıdır:

tek bir sabit sayı değil, bağlam.

Tuz ve elektrolitler ilişkilidir — ancak aynı şey değildir

Atlar terle elektrolit kaybeder.

İş yükü ve terleme arttıkça yerine koyma ihtiyaçları değişebilir.

Ancak:

tuz

ve:

ticari elektrolit takviyesi

birbirinin yerine kullanılabilen terimler olarak ele alınmamalıdır ve her at da otomatik olarak aynı elektrolit ürününü ve dozu almamalıdır.

Uygun strateji şunlara bağlıdır:

diyet, iş yükü, ter kaybı, çevre ve sağlık.

Yoğun çalışma, dayanıklılık aktivitesi, sıcak iklimler veya önemli ter kaybını içeren diğer koşullardaki atlar için bir at veterineri veya nitelikli beslenme uzmanı uygun bir plan belirlemede yardımcı olabilir.

Bu nedenle AI Guardian, elektrolit dozlarını yalnızca şuna dayanarak oluşturmaktan kaçınmalıdır:

“Bugünün sıcaklığı yüksek.”

Bağlamı belirleyebilir ve gözden geçirmeyi teşvik edebilir.

Bağımsız olarak reçete yazmamalıdır.

Vücut ağırlığı hikayenin bir kısmını anlatır

Bir atın besleme planı yalnızca yem kovasına girenlerle yargılanmamalıdır.

Atın kendisi önemli kanıtlar sağlar.

Mümkün olan yerlerde doğrudan ölçülen veya tutarlı bir şekilde tahmin edilen vücut ağırlığı, beslenme programının şunları destekleyip desteklemediğini izlemeye yardımcı olabilir:

kilo alımı, koruma veya kilo kaybı.

Ancak tek başına ağırlık eksiktir.

520 kg ağırlığındaki bir at şu durumda olabilir:

uygun kondisyona sahip, aşırı yağ taşıyan veya yoğun kaslı.

İşte bu yüzden vücut kondisyon puanlaması da değerlidir.

Minnesota Üniversitesi, çeşitli anatomik konumlardaki yağ birikimine dayanarak vücut kondisyonunu 1 ile 9 arasında puanlayan yaygın olarak kullanılan Henneke sistemini tanımlar. İstenen kondisyon bireye ve bağlama bağlı olsa da, birçok at için 4–6 civarındaki bir aralık genellikle uygundur.

Önemli kelime şudur:

eğilim.

AĞIRLIK + VÜCUT KONDİSYONU + İŞ YÜKÜ + DİYET

tek başına herhangi bir ölçümden daha iyi bir hikaye anlatır.

Vücut kondisyonunu kas kondisyonu ile karıştırmayın

Bu ayrım özellikle yaşlı ve performans atlarında önemli hale gelir.

Vücut kondisyon puanlaması öncelikle şunu değerlendirir:

yağ örtüsü.

Atın ne kadar kası olduğunu doğrudan söylemez.

Bir at aynı zamanda sırt kaslarını (topline) kaybederken yeterli veya aşırı yağa sahip olabilir.

Bu nedenle 1KAHU zamanla şunları ayırt etmelidir:

Ağırlık

ile:

Vücut Kondisyonu

ile:

Kas Kondisyonu

Bunlar ilişkilidir.

Eş anlamlı değildirler.

Bir atı gösterdiği görünen bir fotoğraf:

“iyi görünüyor”

sistematik değerlendirmenin yerini alamaz.

Kilolu atların hala kaba yeme ihtiyacı vardır

Kilo yönetimi, basit besleme kurallarının tehlikeli hale gelebileceği alanlardan biridir.

Bir at kiloluysa, cevap şu olmamalıdır:

“Kuru otu kaldırın.”

Kaba yem, gastrointestinal sağlık ve normal beslenme davranışı için önemini korur.

Bunun yerine kilo verme programları atın sağlığına bağlı olarak şü gibi stratejileri içerebilir:

düşük enerjili kaba yem, kontrollü kaba yem miktarları, mera yönetimi, yavaş besleme sistemleri ve uygun egzersiz.

World Horse Welfare, gereksiz yere kaba yemi azaltmadan önce konsantre yemde ayarlamalar yapılmasını tavsiye etmekte ve kaba yem fırsatlarını korumanın önemini vurgulamaktadır.

British Horse Society de kısıtlanmamış kaba yemin aşırı kalori sağlayacağı durumlarda yavaş besleyicileri ve daha düşük kalorili kaba yem seçeneklerini benzer şekilde tartışmaktadır.

Kilo verme şu şekilde olmalıdır:

planlı, ayrım gözetmeyen açlıkla elde edilmiş değil.

Obezite, equine metabolik sendrom, önceki laminitis veya diğer ilgili koşulları olan atlar için veteriner katılımı özellikle önemlidir.

Zayıf atlar sadece daha fazla kaloriye değil, araştırmaya ihtiyaç duyar

Karşıt sorun da aynı özeni hak eder.

Bir at kilo kaybediyorsa, ani içgüdü şu olabilir:

Daha çok besle.

Bazen ek beslenmeye ihtiyaç duyulur.

Ancak açıklanamayan kilo kaybı şu gibi sorunları da yansıtabilir:

diş hastalığı, parazitler, kronik hastalık, ağrı, yiyeceğe yetersiz erişim, zayıf kaba yem kalitesi veya bir grup içindeki rekabet.

Minnesota Üniversitesi, bir ağırlık kazanma programı oluşturmadan önce bir at veterineri ve beslenme uzmanı ile bir atın neden zayıf olduğunun araştırılmasını önermektedir.

Bu bize önemli bir Akademi ilkesi kazandırır:

Kilo kaybı bir bulgudur, besleme tanısı değil.

Diş bakımı beslenmenin bir parçasıdır

At bunu etkili bir şekilde çiğneyemiyorsa, besinsel olarak mükemmel bir rasyonun faydası yoktur.

Diş sorunları atın uzun saplı kaba yemi işleme yeteneğini azaltabilir ve şunlara katkıda bulunabilir:

çiğnenmiş gıdanın kısmen ağızdan düşmesi (quidding), yavaş yeme, kilo kaybı veya değişen gıda tercihleri.

Minnesota Üniversitesi, olgun atların beslenmesi için temel ilkeleri arasına rutin diş bakımını da dâhil etmektedir.

Bu durum özellikle yaşlı atlarda önem kazanmaktadır.

Kıdemli bir atın beslenme planının değiştirilmesi gerekebilir, bunun nedeni sadece:

“kıdemli atların kıdemli yeme ihtiyacı olması”

değildir; bireysel atın şunlarının değişmesidir:

diş yapısı, vücut kondisyonu, sindirim fonksiyonu, sağlığı ve kaba yemi tüketme yeteneği.

Yalnızca yaş diyeti reçete etmemelidir.

İş yükü beslenme gereksinimlerini değiştirir

Büyük ölçüde bakımda yaşayan bir arkadaş at ile şunların enerji talepleri farklıdır:

bir event (üç günlük yarışma) atı, yarış atı, dayanıklılık atı veya çalışan binek hayvanı.

İş yükü arttıkça kalori ve besin gereksinimleri yükselebilir.

Ancak ilk tepki otomatik olarak şu olmamalıdır:

daha fazla tahıl ekle.

World Horse Welfare, konsantre eklemeden önce artan ihtiyaçların uygun, yüksek kaliteli kaba yemle karşılanıp karşılanamayacağının değerlendirilmesini önermektedir.

Ek konsantre enerji gerekiyorsa, türü, miktarı ve öğün dağılımı önemlidir.

Büyük, nişasta açısından zengin öğünler sindirim ve metabolik riskler yaratabilir.

Minnesota Üniversitesi öğün başına tahıl miktarının sınırlandırılmasını tavsiye ederken, World Horse Welfare konsantre beslemeyi tek seferde büyük miktarlar vermek yerine küçük öğünlere bölmeyi vurgulamaktadır.

Beslenme hedefi şu değildir:

maksimum enerji.

Şudur:

sağlığı korurken atın çalışmasını desteklemek için yeterli uygun enerji.

Yem değişiklikleri kademeli olmalıdır

Atın kalın bağırsağı, lif fermantasyonuna dahil olan karmaşık bir mikrobiyal popülasyon içerir.

Bu ekosistem diyete adapte olur.

Ani yem değişiklikleri bunu bozabilir.

Bu nedenle kaba yem veya konsantre yemde yapılacak değişiklikler genellikle kademeli olarak yapılmalıdır.

British Horse Society, değişikliklerin pratik olduğu durumlarda yaklaşık 10–14 gün içinde yapılmasını önerirken, World Horse Welfare büyük bağırsak mikrobiyal popülasyonunun uyum sağlamak için zamana ihtiyacı olduğundan benzer şekilde kademeli geçişleri vurgulamaktadır.

Tam geçiş şunlara bağlı olacaktır:

neyin değiştiği ve neden.

Yemler arası rutin bir değişiklik, bir atın hasta olması nedeniyle gereken bir değişiklikten farklıdır.

Ancak genel ilke şudur:

İyi bir neden olmadan atın diyetini aniden değiştirmeyin.

Ve unutmayın ki:

mera değişikliği

aynı zamanda bir:

diyet değişikliğidir.

Seyrek kış merasından gür ilkbahar otuna geçmek, hiçbir yem torbası değişmese bile besinsel açıdan önemli olabilir.

Besleme rutini önemlidir

Atlar tutarlılıktan fayda görme eğilimindedir.

Bunlar şunları içerir:

gıdanın ne zaman sağlandığı, hangi gıdanın sağlandığı ve kaba yeme erişimin nasıl yönetildiği.

Ancak rutin şununla karıştırılmamalıdır:

saat tam 07:00 ve 17:00'de iki büyük öğün.

Daha derin biyolojik hedef, kaba yemsiz gereksiz yere uzun sürelerden kaçınmak ve gerekli konsantre beslemeyi uygun şekilde dağıtmaktır.

Avrupa at refahı kılavuzu, doğal koşullar altında atların genellikle uzun süreler boyunca yemsiz kalmadığını belirtmekte ve olası sağlık ve davranışsal sonuçlar nedeniyle uzun kaba yemsiz dönemlere karşı uyarmaktadır.

Bu durum özellikle ahırdaki atlar için önemlidir.

Bir at teknik olarak şunları alabilir:

günde doğru kilogram kuru ot

yine de zamanını şöyle geçirebilir:

yiyecek hiçbir şey kalmadan uzun saatler.

Toplam miktar ve besleme düzeni her ikisi de önemlidir.

Grup beslemesi "sunulan" kelimesinin ne anlama geldiğini değiştirir

İki atın kaba yemi paylaştığını hayal edin.

Her ikisi için de yeterli kuru ot sağlarsınız.

Teknik olarak:

sağlanan rasyon ✓

Ancak baskın olan at daha fazlasını tüketir.

Baskın olmayan at defalarca uzaklaşır.

Besleme kaydı şunu söyler:

yeterli kaba yem sağlandı.

Bireysel at yine de şunu alıyor olabilir:

yetersiz erişim.

İşte bu yüzden beslenme yönetimden ayrılamaz.

Grup ortamlarında sahiplerin şunları dikkate alması gerekir:

rekabet, besleme yerlerinin sayısı ve aralığı, bireysel vücut kondisyonu ve her atın yemek için gerçekten yeterli fırsata sahip olup olmadığı.

1KAHU için bu, bir başka yararlı ayrım yaratır:

GRUBA SAĞLANAN GIDA ≠ BİREYSEL ATA ERİŞİLEBİLİR GIDA

Mevsimsel değişiklikler beslenme kaydına dahildir

Bir atın besleme planı yıl boyunca dramatik bir şekilde değişebilir.

İlkbahar merası gelir.

İş yükü artar.

At ahır değiştirir.

Kuru ot tedarikçisi değişir.

Kış merası çıkışı azalır.

Bir otlatma maskesi tanıtılır.

At yarıştan emekli edilir.

Tüm bunlar şunları değiştirebilir:

enerji alımı veya beslenme gereksinimleri.

Bu, yararlı bir at beslenme kaydının yalnızca şunları saklamaması gerektiği anlamına gelir:

Mevcut yem

aynı zamanda şunları da saklamalıdır:

ne değişti, ne zaman değişti ve sonrasında ne oldu.

Örneğin:

12 Mart — mera çıkışı artırıldı

28 Mart — ağırlık +8 kg

10 Nisan — vücut kondisyonu arttı

12 Nisan — otlatma yönetimi gözden geçirildi

Bu uzunlamasına ilişki, statik bir yem listesinden çok daha değerlidir.

Temel Gerçekler

Bir atın diyeti genellikle temel olarak uygun ot, kuru ot, çayır otu silajı veya diğer lif kaynaklarını kullanan kaba yeme dayalı olmalıdır.

Taze, temiz suya güvenilir bir şekilde erişilebilmelidir; sıcaklık, iş yükü, diyet ve laktasyon gibi faktörlere göre gereksinimler artar.

Her atın konsantre yeme ihtiyacı yoktur. Bakımda veya hafif çalışmada olan birçok at, enerji gereksinimlerinin büyük kısmını uygun kaba yemden karşılayabilir.

Kaba yem miktarı, evrensel bir kilogram hedefinden ziyade vücut ağırlığına, kuru maddeye, kaba yem türüne, vücut kondisyonuna ve bireysel sağlığa göre yorumlanmalıdır.

Ağırlık ve vücut kondisyonu birlikte izlenmelidir ve kas kondisyonu daha fazla yararlı bağlam ekleyebilir.

Diyet değişiklikleri —önemli mera değişiklikleri dahil— genellikle kademeli olarak yapılmalıdır.

Kilolu atların hala uygun kaba yeme ihtiyacı vardır ve ayrım gözetmeyen gıda kısıtlamasıyla yönetilmemelidir.

Açıklanamayan kilo kaybı, kalorileri basitçe artırmak yerine araştırmayı tetiklemelidir.

Konsantreler, dengeleyiciler ve takviyeler, atlara geleneksel olarak beslendikleri için değil, tanımlanmış bir beslenme ihtiyacını karşılamak için kullanılmalıdır.

Diş sağlığı, iş yükü, mera erişimi, mevsim, grup rekabeti ve besleme düzeni, diyetin uygulamada çalışıp çalışmadığını etkiler.

Ne Zaman Bir Veteriner Hekimle İletişime Geçilmeli?

Bir atta açıklanamayan kilo kaybı veya alımı, çiğneme zorluğu, tekrarlayan quidding (gıda düşürme), kalıcı iştah değişiklikleri, tekrarlayan sindirim sorunları, şüpheli beslenme yetersizliği veya diyet yönetimi gerektirebilecek tıbbi bir durum olduğunda beslenme bir at veterineri ile gözden geçirilmelidir.

Laminitis veya artmış laminitis riski, equine metabolik sendromu, belirgin obezite, şiddetli zayıflık durumu, diş hastalığı, kronik gastrointestinal hastalık, gebelik veya laktasyon, önemli performans talepleri veya görünüşte yeterli bir rasyona rağmen uygun kondisyonu korumakta zorluk çeken atlar için profesyonel rehberlik özellikle önemlidir.

Sürekli eşeleme, böğreğe bakma, tekrar tekrar uzanma veya yuvarlanma, açıklanamayan terleme, karın rahatsızlığı veya iştahında belirgin azalma (özellikle azalan gübre üretimi veya bozulma ile birlikte olduğunda) gibi olası kolikle tutarlı belirtiler için acil veteriner yardımı isteyin.

Aniden yemeyi bırakan bir at da derhal ilgi gerektirir.

Önemli ayrım şudur:

1KAHU; beslenmede, içmede, ağırlıkta veya gübrede bir değişikliği belirleyebilir. Kolik, laminitis, kilo kaybı veya başka bir tıbbi durumun nedenini belirleyemez.

Sıkça Sorulan Sorular

Bir atın diyetinin çoğunluğunu ne oluşturmalıdır?

Çoğu at için mera, kuru ot veya çayır otu silajı gibi uygun kaba yemler beslenme temelini sağlamalıdır. Tam kaba yem ve miktar vücut ağırlığına, kondisyona, iş yüküne, sağlığa ve kaba yem bileşimine bağlıdır.

Bir at ne kadar kuru ot yemelidir?

Tek ve evrensel bir miktar yoktur. Yaygın rehberlik, birçok olgun at için kaba yem alımını atın kendisine ve miktarların nasıl ifade edildiğine bağlı olarak günde vücut ağırlığının kabaca %1,5–2,5'lik geniş aralığına yerleştirir. Kuru madde, kaba yem nemi ve bireysel sağlık önemlidir, bu nedenle yüzdeler otomatik reçetelerden ziyade başlangıç çerçeveleri olarak ele alınmalıdır.

Her atın tahıl veya konsantre yeme ihtiyacı var mıdır?

Hayır. Birçok at, gerektiğinde besin dengelemesi ile birlikte uygun kaba yemle uygun kondisyonu büyük ölçüde koruyabilir. Konsantre yem, yalnızca kaba yem tek başına atın gereksinimlerini uygun şekilde karşılayamadığında yararlı olur.

Yem dengeleyici (feed balancer) nedir?

Dengeleyici; protein, vitamin ve mineraller gibi besin maddelerinin, potansiyel olarak büyük miktarlarda ek enerji sağlamadan rasyonun geri kalanını tamamlamak üzere tasarlanmış konsantre bir kaynaktır. Birine ihtiyaç duyulup duyulmadığı toplam diyete bağlıdır.

Doğru miktarda besleyip beslemediğimi nasıl anlarım?

Sadece yem torbasına güvenmek yerine atı izleyin. Vücut ağırlığı, vücut kondisyonu, kas kondisyonu, iş yükü, enerji seviyesi, kaba yem kalitesi ve sağlık, beslenme programının uygun olup olmadığını belirlemeye yardımcı olur.

Atların kaba yeme sürekli erişimi olmalı mı?

Atlar günün büyük bölümünde lifli gıda yemeye adapte edilmiştir, bu nedenle kaba yemsiz gereksiz yere uzun sürelerden genellikle kaçınılmalıdır. Kısıtlanmamış kaba yem her at için uygun olmayabilir, özellikle kalori kontrolü gerektirenler için; ancak besleme sistemleri alımı kontrol ederken yeme süresini uzatacak şekilde tasarlanabilir.

Atımın yemini ne kadar hızlı değiştirebilirim?

Rutin diyet değişiklikleri genellikle kademeli olmalıdır. British Horse Society, pratik olduğu durumlarda sindirim sisteminin ve kalın bağırsak mikrobiyal popülasyonunun uyum sağlamasına izin vererek yaklaşık 10–14 gün içinde geçiş yapılmasını önermektedir.

Ot bir at için yeterli midir?

Bazen yeterli enerji sağlayabilir, ancak bu her besin gereksiniminin en iyi şekilde karşılandığı anlamına otomatik olarak gelmez. Mera bileşimi önemli ölçüde değişir ve ihtiyaçlar iş yükü, büyüme, üreme ve sağlıkla farklılık gösterir. Bu nedenle, otun her zaman yeterli veya her zaman yetersiz olduğunu varsaymak yerine toplam rasyon dikkate alınmalıdır.