Do objawów świadczących o tym, że Twój koń może potrzebować pomocy weterynaryjnej, należą zmniejszony lub brak apetytu, zmiany w spożyciu wody, zmniejszona ilość lub nieprawidłowy kał, objawy bólu brzucha, gorączka, nietypowe zachowanie, uporczywy kaszel lub wypływ z nosa, trudności w oddychaniu, niewyjaśniona utrata wagi, znaczny obrzęk, rany, ból oczu, ochwaty, ból kopyt, zmiany neurologiczne lub zauważalny spadek wydolności. Pilnej pomocy weterynaryjnej należy szukać w przypadku nasilonych lub utrzymujących się objawów kolki, trudności w oddychaniu, zadławienia, silnej lub nagłej kulawizny bądź podejrzenia złamania, podejrzenia ochwatu, poważnego urazu oka, niekontrolowanego krwawienia, zapaści, drgawek, silnych zaburzeń koordynacji, niemożności wstańcia, rozległego urazu, udaru cieplnego, podejjrzenia zatrucia lub gwałtownego pogorszenia stanu zdrowia. Znajomość normalnego apetytu, zachowania, kału, ruchu i spoczynkowych funkcji życiowych Twojego konia ułatwia zauważenie istotnych zmian.

Konie potrzebują stałej, codziennej opieki opartej na odpowiedniej paszy, stałym dostępie do czystej i świeżej wody, regularnym ruchu, kontakcie społecznym z innymi końmi, bezpiecznym otoczeniu oraz uważnej obserwacji ich zdrowia i zachowania. Należy je codziennie sprawdzać pod kątem zmian w apetycie, piciu, odchodach, ruchu, zachowaniu, ran, obrzęków i stanu kopyt. Rutynowa opieka profesjonalna obejmuje profilaktyczną opiekę weterynaryjną, szczepienia, dostosowaną do ryzyka kontrolę pasożytów, ocenę stanu uzębienia oraz regularną pielęgnację kopyt przez wykwalifikowanego podkuwacza. Każdy koń jest inny, dlatego żywienie, ruch, przebywanie na wybiegu i opieka zdrowotna powinny być dostosowane do jego wieku, kondycji ciała, obciążenia pracą, stanu zdrowia i otoczenia.

Kompletna dokumentacja zdrowotna konia powinna zawierać dane identyfikacyjne i paszportowe, informacje o mikrochipie, historię weterynaryjną, szczepienia, leki, alergie lub reakcje niepożądane, wyniki badań diagnostycznych, opiekę stomatologiczną, historię kopyt i podkuwania, badania w kierunku pasożytów oraz ich leczenie, trendy wagi i kondycji ciała, informacje ubezpieczeniowe oraz kontakty alarmowe. Oryginały dokumentów prawnych należy przechowywać w bezpiecznym miejscu, a kopie ważnych dokumentów mieć pod ręką. W Wielkiej Brytanii każdy koń musi z reguły posiadać ważny paszport i mikrochip, szczepienia podane przez lekarza weterynarii muszą być odnotowane w paszporcie, a do leków weterynaryjnych stosują się szczególne prawne wymogi dotyczące prowadzenia ewidencji.

Przydatne badania stanu zdrowia konia zaczynają się od poznania norm dla Twojego podopiecznego. Regularnie kontroluj apetyt, spożycie wody, odchody i oddawanie moczu, zachowanie, wagę oraz kondycję ciała, sierść i skórę, oczy oraz nos, oddychanie, nogi, kopyta, ruch i wydajność. Dowiedz się, jak mierzyć temperaturę spoczynkową, puls i oddech konia, aby mieć niezawodny punkt odniesienia, gdy coś się zmieni. Przechowuj dokumentację weterynaryjną, szczepień, dentystyczną, kontroli pasożytów oraz kowalską w jednym miejscu. Skontaktuj się z lekarzem weterynarii, gdy zmiany się utrzymują lub budzą Twój niepokój, a w przypadku objawów takich jak silny lub uporczywy ból brzucha, trudności w oddychaniu, poważny uraz lub krwawienie, brak możliwości obciążenia kończyny, silne osłabienie lub zapaść, zaburzenia neurologiczne lub szybkie pogorszenie stanu zdrowia, szukaj pilnej pomocy weterynaryjnej.

Zdrowa dieta konia powinna zazwyczaj rozpoczynać się od paszy objętościowej i wody, a nie od worka paszy treściwej. Trawa, siano, sianokiszonka lub inna odpowiednia pasza objętościowa powinny stanowić fundament żywieniowy dla większości koni, ponieważ konie są przystosowane do pobierania włóknistego pokarmu przez większą część dnia. Dodatkowa pasza może być potrzebna w zależności od obciążenia pracą, kondycji ciała, etapu życia, stanu zdrowia oraz jakości odżywczej paszy objętościowej.

Konie mogą być szczepione przeciwko poważnym chorobom zakaźnym, takim jak tężec i końska grypa, przy czym zaleca się dodatkowe szczepienia w zależności od miejsca pobytu, podróży i startów w zawodach konia oraz jego indywidualnego ryzyka ekspozycji. W Stanach Zjednoczonych AAEP klasyfikuje tężec, wschodnie i zachodnie zakaźne zapalenie mózgu i rdzenia koni, wirus Zachodniego Nilu oraz wściekliznę jako szczepienia podstawowe, podczas gdy inne dobiera się odpowiednio do ryzyka. Wymagania dotyczące szczepień mogą również różnić się od zaleceń lekarza weterynarii: organizacje jeździeckie, władze wyścigowe, ośrodki hodowlane, stajnie pensjonatowe oraz przepisy dotyczące podróży międzynarodowych mogą nakładać własne wymagania. Twój lekarz weterynarii zajmujący się końmi powinien zatem opracować i utrzymywać indywidualny plan szczepień zamiast polegać na uniwersalnym harmonogramie.

Najbardziej wartościowe wzbogacanie życia koni zazwyczaj zaczyna się od podstaw ich życia: dostępu do odpowiedniej paszy objętościowej, swobody ruchu, interakcji społecznych z innymi końmi, możliwości eksploracji oraz sensownego wyboru w kwestiach otoczenia.

Codzienne obserwacje, które pomogą Ci szybciej zauważyć zmiany u Twojego konia.