Właściciele zwierząt domowych nigdy wcześniej nie mieli do dyspozycji tylke narzędzi cyfrowych.

Istnieją aplikacje do:

• wizyt u weterynarza;
• przypomnień o szczepieniach;
• leków;
• wyprowadzania psów;
• opieki nad zwierzętami;
• pielęgnacji;
• szkolenia;
• ubezpieczeń;
• dokumentacji medycznej;
• żywienia;
• śledzenia GPS;
• telemedycyny weterynaryjnej;
• a coraz częściej także porad dla zwierząt opartych na sztucznej inteligencji.

Problem polega na tym, że wiele z tych narzędzi znajduje się w całkowicie oddzielnych miejscach.

Możesz umówić wizytę u weterynarza w jednej aplikacji, przechowywać daty szczepień w innej, pisać do wyprowadzacza psów gdzie indziej, trzymać dokumenty ubezpieczeniowe w wiadomościach e-mail i polegać na kalendarzu w telefonie, aby pamiętać o lekach.

W tym momencie technologia nie uprościła tak naprawdę opieki nad zwierzęciem.

Po prostu zdygitalizowała rozdrobnienie.

Oto prawdziwy test wszechstronnej aplikacji dla zwierząt:

Czy rzeczywiście łączy opiekę nad zwierzęciem w jedną całość, czy po prostu dodaje kolejną aplikację do stosu?

Kluczowe wnioski

• Aplikacja dla zwierząt powinna być zbudowana wokół konkretnego zwierzęcia, a nie odizolowanych funkcji.
• Kartoteka zdrowia, leki, szczepienia i wizyty powinny łączyć się z tym samym profilem.
• Gospodarstwa domowe z wieloma zwierzętami potrzebują osobnych kartotek dla każdego zwierzaka bez zwiększania złożoności.
• Prawdziwa wszechstronna platforma powinna wspierać lekarzy weterynarii i inne osoby związane z opieką, a nie tylko śledzenie stanu zdrowia.
• Wspólna opieka ma znaczenie, ponieważ zwierzętami często opiekuje się kilka osób.
• Informacje w nagłych wypadkach powinny być łatwiej dostępne niż rutynowa historia leczenia.
• Obsługa wielu gatunków powinna wykraczać poza samo umożliwienie opiekunowi wpisania innej nazwy gatunku.
• Sztuczna inteligencja może wnieść wartość poprzez organizację, kontekst i wskazówki, ale nie powinna zastępować lekarza weterynarii.
• Prywatność, bezpieczeństwo, przenoszenie danych i zgoda to podstawowe funkcje produktu, a nie kwestie drugorzędne.
• Najlepsza technologia dla zwierząt powinna ostatecznie zmniejszyć wysiłek administracyjny i dać opiekunom więcej czasu na skupienie się na zwierzęciu.

Dlaczego istnieje tak wiele różnych aplikacji dla zwierząt?

Ponieważ opieka nad zwierzęciem to nie jedno zadanie.

Opiekun może musieć zarządzać:

Zdrowiem

Wizytami u weterynarza, diagnozami, szczepieniami, wynikami badań, lekami.

Codzienną opieką

Karmieniem, spacerami, pielęgnacją, aktywnością i rutyną.

Usługami profesjonalnymi

Lekarzami weterynarii, groomerami, trenerami, wyprowadzaczami, opiekunami i hotelami dla zwierząt.

Dokumentami

Ubezpieczeniem, danymi mikroczipu, dokumentami podróżnymi i certyfikatami.

Planowaniem

Wizytami, przypomnieniami i powtarzającą się opieką.

Komunikacją

Wymianą informacji z rodziną i profesjonalistami.

Wsparciem

Pytaniami o zdrowie, zachowanie, żywienie lub codzienną opiekę.

Firmy historycznie rozwiązywały jeden z tych problemów naraz.

Dlatego rynek zawiera wszystko, od aplikacji klinik weterynaryjnych po niezależne trackery zdrowia, produkty telemedyczne i codzienne dzienniki opieki.

Obecne porównania aplikacji dla zwierząt nadal opisują tę kategorię jako rozdrobnioną między produkty specjalistyczne: jedne skupiają się na dokumentacji medycznej, inne na rezerwacji wizyt w klinikach, kolejne na codziennym śledzeniu, a jeszcze inne na telemedycynie lub poradach SI.

Szanse dla platformy typu wszystko w jednym nie tkwią po prostu w oferowaniu większej liczby funkcji.

Chodzi o powiązanie tych funkcji wokół jednej trwałości tożsamości:

zwierzęcia.

1. Każde zwierzę powinno mieć jeden kompletny profil

Powinno to stanowić fundament.

Każdy profil zwierzęcia powinien zawierać podstawowe informacje, takie jak:

• imię;
• zdjęcie;
• gatunek;
• rasa lub typ;
• płeć;
• data urodzenia lub szacowany wiek;
• waga;
• mikroczip lub informacje identyfikacyjne;
• dane opiekuna;
• kontakty do weterynarza;
• ważne problemy zdrowotne;
• oraz istotne preferencje dotyczące opieki.

Jednak dobry profil to coś więcej niż cyfrowa karta tożsamości.

Powinien służyć jako centralny punkt połączenia dla wszystkiego innego.

Wizyty należą do tego zwierzęcia.

Leki należą do tego zwierzęcia.

Kartoteka weterynaryjna należy do tego zwierzęcia.

Opiekun należy do sieci opieki tego zwierzęcia.

Ubezpieczenie należy do tego zwierzęcia.

Profil nie jest więc jedną funkcją spośród wielu.

Jest to architektura kryjąca się pod aplikacją.

2. Aplikacja powinna działać poprawnie w przypadku wielu zwierząt

Wielu właścicieli ma więcej niż jedno zwierzę.

Platforma dla zwierząt powinna więc ułatwiać zarządzanie:

• dwoma psami;
• psem i kotem;
• kilkoma kotami;
• królikami;
• końmi;
• ptakami;
• gadami;
• lub domami z różnymi gatunkami.

Doświadczenie użytkownika nie powinno stawać się coraz bardziej dezorientujące za każdym razem, gdy dodawane jest kolejne zwierzę.

Opiekun powinien móc przełączać się między zwierzęciami i natychmiast rozumieć:

czyja to wizyta;

które leki należy podać;

które kartoteki szczepień przegląda;

z którym specjalistą się kontaktuje.

Dlatego własny model 1KAHU wykorzystuje osobne profile dla każdego zwierzęcia zamiast jednej kartoteki zdrowia gospodarstwa domowego.

3. Aplikacja powinna wspierać inne zwierzęta niż psy i koty

To poważna słabość wielu konsumenckich technologii dla zwierząt.

„Aplikacja dla zwierząt” często oznacza w praktyce:

aplikację dla psów z kilkoma funkcjami dla kotów.

To nie jest prawdziwa wielogatunkowość.

Wymagania opiekuńcze królika to nie po prostu pola opieki nad psem z wstawionym słowem „królik”.

Podobnie jest w przypadku:

• koni;
• ptaków;
• świnek morskich;
• chomików;
• gadów;
• zwierząt egzotycznych.

Poważna platforma wielogatunkowa musi zdawać sobie sprawę, że gatunek wpływa na:

• informacje zdrowotne;
• opiekę profilaktyczną;
• utrzymanie;
• żywienie;
• wymaganych specjalistów;
• typy kartotek;
• przypomnienia;
• oraz treści edukacyjne.

Sama Akademia 1KAHU jest celowo ustrukturyzowana wokół dedykowanych grup gatunkowych, obejmujących psy, koty, króliki, konie, ptaki, świnki morskie, chomiki oraz gady/zwierzęta egzotyczne, zamiast wrzucać wszystko poza psami i kotami do jednej ogólnej kategorii.

Wszechstronna aplikacja dla zwierząt powinna podążać za tą samą zasadą.

4. Aplikacja powinna tworzyć użyteczną cyfrową kartotekę zdrowia

Jednym z najsilniejszych przypadków użycia aplikacji dla zwierząt jest po prostu utrzymanie porządku w informacjach zdrowotnych.

Użyteczna kartoteka zdrowia może zawierać:

• wizyty u weterynarza;
• diagnozy;
• szczepienia;
• leki;
• alergie i reakcje niepożądane;
• wyniki badań laboratoryjnych;
• raporty z badań obrazowych;
• informacje o operacjach;
• przewlekłe schorzenia;
• wagę;
• raporty specjalistów;
• oraz przesłane dokumenty.

Niektóre obecne aplikacje dla zwierząt mocno skupiają się na tej roli dokumentacji i śledzenia, podczas gdy narzędzia powiązane z klinikami mogą pobierać informacje od uczestniczących świadczeniodawców weterynaryjnych.

Jednak ważną zasadą projektową nie jest tylko:

przechowywanie dokumentów.

Lecz:

uczynienie historii zdrowia zrozumiałą.

Folder zawierający 47 plików PDF jest technicznie cyfrowy.

Nie musi być jednak użyteczny.

5. Aplikacja powinna tworzyć oś czasu zdrowia

Informacje o zdrowiu stają się znacznie łatwiejsze do zrozumienia, gdy mają układ chronologiczny.

Na przykład:

12 stycznia Rutynowe badanie zdrowotne

↓

18 lutego Rozpoczęcie podawania leków

↓

4 marca Badanie krwi

↓

6 marca Zmiana dawki leku

↓

8 czerwca Badanie kontrolne

Taka oś czasu daje kontekst.

Pomaga również opiekunowi zrozumieć, jak:

objawy → wizyty → diagnostyka → leczenie → kontrola

łączą się ze sobą w czasie.

Podstawowe dokumenty powinny pozostać dostępne, ale opiekunowie nie powinni musieć ręcznie rekonstruować historii swojego zwierzęcia za każdym razem, gdy jej potrzebują.

6. Kartoteki szczepień powinny być ustrukturyzowane, a nie tylko wgrywane

Zaświadczenie o szczepieniu jest ważne.

Jednak samo zdjęcie zaświadczenia nie zawsze pozwala na obsługę:

• przypomnień;
• filtrowania;
• przygotowań do podróży;
• ani historii szczepień w pigułce.

Dlatego dobrze zaprojektowana aplikacja powinna łączyć:

Dane ustrukturyzowane

• szczepionkę;
• datę podania;
• placówkę weterynaryjną;
• datę kolejnego przeglądu, jeśli została podana.

z:

Dokumentem źródłowym

• zaświadczeniem weterynaryjnym;
• wpisem do paszportu;
• lub dokumentacją kliniczną.

Jest to zasada ustanowiona już w przewodniku po szczepieniach Akademii 1KAHU:

Historia → Dowód → Przypomnienie.

Aplikacja powinna zachować wszystkie trzy.

7. Zarządzanie lekami powinno być połączone z kartoteką medyczną

Przypomnienia o lekach są przydatne.

Ale samo wygenerowanie komunikatu:

„Podaj tabletkę o 20:00”

to tylko część zadania.

Lepszy system wie również:

• do którego zwierzęcia należy lek;
• jaka jest nazwa leku;
• dawka;
• przepisujący weterynarz;
• powód przepisania;
• data rozpoczęcia;
• data zakończenia;
• informacje o ponownym wydaniu;
• wymagania dotyczące monitorowania;
• oraz powiązany stan zdrowia.

Tworzy to znacznie bardziej użyteczną historię.

Na przykład sześć miesięcy później możesz zrozumieć:

Lek został wdrożony z powodu diagnozy X po wizycie Y.

To o wiele cenniejsze niż przeterminowane przypomnienie wiszące w kalendarzu.

8. Wizyty powinny łączyć się z opieką, a nie być odizolowanymi wydarzeniami w kalendarzu

Wizyta u weterynarza nie powinna znikać po jej zakończeniu.

Dobry system powinien pozwalać na powiązanie wizyty z:

przed wizytą

• przypomnieniem;
• powodem wizyty;
• przygotowaniem;
• dokumentami do przyniesienia;

w trakcie wizyty

• specjalistą;
• usługą;
• lokalizacją;

po wizycie

• diagnozą;
• dokumentem;
• lekami;
• wizytą kontrolną;
• kolejną wizytą.

Ta sama zasada dotyczy opieki poza gabinetem weterynaryjnym.

Wizyta u groomera może łączyć się z groomerem.

Sesja treningowa może łączyć się z trenerem.

Rezerwacja hotelu dla zwierząt może łączyć się z placówką opiekuńczą.

Kalendarz nie jest więc zwykłym kalendarzem.

Staje się częścią historii opieki nad zwierzęciem.

9. Aplikacja powinna pomagać opiekunom w znajdowaniu specjalistów

Opieka nad zwierzęciem często wiąże się z wieloma profesjonalistami.

Potencjalnie:

• lekarzami weterynarii;
• specjalistami weterynarii;
• groomerami;
• trenerami;
• wyprowadzaczami psów;
• petsitterami;
• placówkami opiekuńczymi;
• schroniskami;
• sklepami zoologicznymi;
• ubezpieczycielami;
• specjalistami ds. koni;
• i innymi wyspecjalizowanymi dostawcami.

Wszechstronna platforma powinna pomagać opiekunom w znajdowaniu odpowiednich specjalistów na podstawie takich czynników jak:

• usługa;
• gatunek;
• lokalizacja;
• dostępność;
• uprawnienia zawodowe;
• oraz odpowiedniość.

To ważna różnica między trackerem zdrowia zwierząt a platformą opieki nad zwierzętami.

Pierwszy pomaga organizować informacje.

Druga pomaga również działać na ich podstawie.

10. Profile profesjonalistów powinny zawierać znaczące informacje

Katalog pełny nazwisk to za mało.

Użyteczny profil profesjonalisty może zawierać:

• nazwę firmy lub nazwisko profesjonalisty;
• typ profesjonalisty;
• lokalizację;
• leczone lub obsługiwane gatunki;
• usługi;
• kwalifikacje lub uprawnienia, jeśli dotyczy;
• status weryfikacji;
• dostępność;
• opcje kontaktu;
• zdjęcia;
• opinie, jeśli są odpowiednie;
• oraz funkcję rezerwacji.

Szczególnie w przypadku lekarzy weterynarii informacje o uprawnieniach powinny być wyraźnie odróżnione od ogólnych twierdzeń generowanych przez użytkowników.

W przypadku zawodów nieregulowanych platforma powinna unikać sugerowania formalnego statusu regulowanego, jeśli taki nie istnieje.

Weryfikacja powinna komunikować:

co zostało faktycznie sprawdzone.

Zamiast po prostu wyświetlać niejasną niebieską odznakę.

11. Rezerwacja powinna odbywać się w ramach tego samego ekosystemu

Znalezienie profesjonalisty to dopiero połowa drogi.

W idealnym przypadku opiekun powinien móc:

znaleźć → porównać → zarezerwować → otrzymać przypomnienie → odbyć wizytę → zachować historię opieki

bez ponownego rozpoczynania procesu w kilku niepowiązanych ze sobą platformach.

Aplikacje dla zwierząt powiązane z klinikami już teraz demonstrują przydatność takich funkcji jak rezerwacja wizyt i prośby o ponowne wydanie recept, chociaż często zależy to od uczestnictwa gabinetu weterynaryjnego opiekuna w tym konkretnym systemie.

Szersza platforma typu wszystko w jednym powinna dążyć do rozszerzenia tej wygody na wiele typów profesjonalistów zajmujących się zwierzętami.

12. Opiekunowie powinni móc zbudować zespół opiekuńczy

Z czasem zwierzę może mieć:

• stałego weterynarza;
• weterynarza dyżurnego;
• specjalistę;
• groomera;
• trenera;
• wyprowadzacza;
• opiekuna.

Zamiast wielokrotnie szukać tych specjalistów, dobra aplikacja powinna pozwalać opiekunowi zbudować trwały:

Zespół Opiekuńczy

przypisany do zwierzęcia.

Jest to szczególnie cenne, gdy w opiece uczestniczy kilka osób.

Członek rodziny powinien móc zrozumieć:

„To jest weterynarz Luny.”

„To jest jej groomer.”

„To jest szpital ratunkowy.”

bez pytań do głównego opiekuna za każdym razem.

13. Kartoteki powinny być udostępniane

Informacje o zdrowiu zwierzęcia często muszą być przemieszczane.

Na przykład:

• do nowego weterynarza;
• do specjalisty;
• do placówki opiekuńczej;
• do petsittera;
• do innego członka rodziny;
• podczas podróży.

Użyteczna aplikacja powinna więc pozwalać opiekunom na udostępnianie istotnych informacji bez konieczności ujawniania całego profilu.

Na przykład:

Weterynarz

Pełna historia medyczna

Petsitter

Leki + karmienie + informacje o nagłych wypadkach

Groomer

Istotne uwagi dotyczące pielęgnacji

Placówka opiekuńcza

Informacje o szczepieniach + kontakt alarmowy

To lepsze niż traktowanie udostępniania danych na zasadzie:

wszystko albo nic.

14. Udostępnianie powinno opierać się na uprawnieniach

Gdy kartoteki mogą być udostępniane, prywatność staje się częścią produktu.

Opiekun powinien rozumieć:

• co jest udostępniane;
• komu;
• w jakim celu;
• na jak długo;
• oraz w jaki sposób można wycofać dostęp, jeśli to stosowne.

W przypadku dostępu profesjonalnego przydatny model może obejmować:

Wyświetlenie podsumowania medycznego

Wyświetlenie kartoteki szczepień

Wyświetlenie informacji w nagłych wypadkach

Wyświetlenie pełnej kartoteki zdrowia

z osobnymi uprawnieniami.

Chodzi nie tylko o wyrafinowanie techniczne.

Chodzi o zaufanie.

15. Członkowie rodziny powinni móc dzielić się opieką

Zwierzętami często opiekuje się więcej niż jedna osoba.

Aplikacja typu wszystko w jednym powinna wspierać sytuacje takie jak:

• partnerzy;
• rodziny;
• dzieci i rodzice;
• opieka naprzemienna;
• personel domowy;
• zaufani opiekunowie.

Wspólny dostęp może zapobiec takim podstawowym problemom jak:

Czy ktoś podał już leki?

Kto nakarmił kota?

Czy pies był na spacerze?

Kto zabierze królika do weterynarza jutro?

Obecne aplikacje dla zwierząt coraz częściej oferują wspólną opiekę domową lub funkcje udostępniania rodzinnego, co odzwierciedla tę rzeczywistą potrzebę.

Jednak uprawnienia nadal powinny być dokładnie przemyślane.

Nie każdy domownik musi mieć taki sam dostęp.

16. Aplikacja powinna organizować zarówno codzienną, jak i medyczną opiekę

Większość życia zwierzęcia toczy się poza gabinetem weterynaryjnym.

Dlatego aplikacja typu wszystko w jednym powinna również pomagać w odpowiedniej codziennej opiece.

Potencjalne funkcje obejmują:

• karmienie;
• spacery;
• aktywność fizyczną;
• pielęgnację;
• śledzenie wagi;
• higienę;
• szkolenie;
• utrzymanie;
• powtarzalną opiekę;
• oraz inne rutynowe czynności istotne dla gatunku.

Obecne aplikacje do opieki nad zwierzętami pokazują zapotrzebowanie na harmonogramy, codzienne dzienniki, przypomnienia o pielęgnacji i śledzenie aktywności obok kartotek medycznych.

Doświadczenie to nie powinno jednak zamieniać się w obsesyjną listę zadań.

Aplikacja powinna pomagać tam, gdzie śledzenie jest rzeczywiście użyteczne.

Nie sprawiać, że opiekunowie czują się tak, jakby ponieśli porażkę, ponieważ nie zapisali każdej miski wody.

17. Przypomnienia powinny być inteligentne, ale przejrzyste

Przypomnienia należą do najbardziej podstawowych funkcji aplikacji dla zwierząt.

Nadal jednak można je zaprojektować źle.

Użyteczne przypomnienie powinno informować o:

co

Lek

kto

Luna

kiedy

08:00

dlaczego

Przepisany po wizycie weterynaryjnej

i w idealnym przypadku:

źródło

Dr Smith — Klinika Weterynaryjna Greenfield

W przypadku przypomnień medycznych lub profilaktycznych aplikacja powinna rozróżniać między:

datą wprowadzoną przez opiekuna lub profesjonalistę

a sugestią wygenerowaną przez aplikację.

Ma to znaczenie, ponieważ przypomnienie nigdy nie powinno udawać porady klinicznej.

18. Informacje w nagłych wypadkach powinny być dostępne na wyciągnięcie ręki

Informacje w nagłych wypadkach nie powinny znajdować się sześć poziomów menu w głąb.

Dobra aplikacja typu wszystko w jednym powinna zapewniać szybki dostęp do:

• weterynarza dyżurnego;
• opcji połączenia;
• adresu kliniki;
• aktualnych leków;
• poważnych schorzeń;
• reakcji niepożądanych;
• kontaktu do opiekuna;
• informacji ubezpieczeniowych;
• oraz istotnego podsumowania medycznego.

Dlatego przewodnik Akademii po nagłych wypadkach zaleca model warstwowy:

Karta Awaryjna → Krytyczne Informacje o Zdrowiu → Pełny Portfel Medyczny

zamiast prezentować każdą kartotekę z taką samą widocznością.

Produkt powinien odzwierciedlać pilność poprzez architekturę informacji.

19. Dokumenty powinny być przeszukiwalne

Opiekunowie zwierząt gromadzą dokumenty.

Potencjalnie:

• zaświadczenia o szczepieniach;
• faktury;
• wyniki badań krwi;
• karty wypisowe;
• raporty z badań obrazowych;
• recepty;
• dokumenty ubezpieczeniowe;
• dokumenty adopcyjne;
• dokumenty rodowodowe;
• paszporty dla zwierząt;
• świadectwa podróży.

Samo ich przechowywanie jest przydatne.

Jednak lepsze doświadczenie to:

wgrywanie → kategoryzowanie → łączenie → późniejsze wyszukiwanie.

Na przykład:

Szczepienia

Laboratorium

Ubezpieczenia

Podróże

Chirurgia

Recepty

Staje się to coraz ważniejsze w miarę upływu życia zwierzęcia.

20. Ubezpieczenie powinno naturalnie łączyć się z profilem zwierzęcia

Ubezpieczenie zwierzęcia to kolejny obszar często zarządzany w izolacji.

Użyteczna platforma typu wszystko w jednym może przechowywać:

• ubezpieczyciela;
• numer polisy;
• datę odnowienia;
• dokumenty polisy;
• informacje o roszczeniach;
• oraz istotne kontakty

wewnątrz profilu zwierzęcia.

Funkcje porównywania i rynku mogłyby potencjalnie znajdować się obok tych informacji, ale powinny być wyraźnie oddzielone od niezależnych porad zdrowotnych.

Jeśli platforma otrzymuje rekompensatę komercyjną za polecenie ubezpieczenia, relacja ta również powinna być przejrzysta.

21. Podróże ze zwierzęciem powinny łączyć się z istniejącymi kartotekami

Podróże są doskonałym przykładem tego, dlaczego rozdrobniona technologia dla zwierząt tworzy niepotrzebną pracę.

Przygotowując się do podróży, opiekun może potrzebować informacji przechowywanych już gdzie indziej:

• mikroczipu;
• historii szczepień;
• dokumentacji wścieklizny;
• świadectw zdrowia;
• leków;
• ubezpieczenia;
• weterynarza w miejscu docelowym.

Połączona aplikacja może ponownie wykorzystać istniejące informacje zamiast prosić opiekuna o utworzenie całkowicie nowego „profilu podróżnego zwierzęcia”.

Taki jest sens jednolitego ekosystemu.

Wprowadź lub zweryfikuj ważne informacje raz. Używaj ich wtedy, gdy są potrzebne przez całe życie zwierzęcia.

22. Aplikacja powinna pomagać w pierwszym tygodniu z nowym zwierzęciem

Nowe zwierzę tworzy natychmiastową złożoność administracyjną.

Potencjalne zadania obejmują:

• rejestrację gabinetu weterynaryjnego;
• dodanie identyfikacji;
• wgranie dokumentów adopcyjnych;
• umówienie pierwszego badania kontrolnego;
• przegląd szczepień;
• dodanie ubezpieczenia;
• zakup akcesoriów;
• ustalenie rutyny;
• znalezienie trenera lub groomera;
• utworzenie planu awaryjnego.

Silna aplikacja powinna zdawać sobie sprawę, że jest to wydarzenie życiowe, a nie po prostu pusty profil czekający na wpisanie danych.

Może prowadzić opiekunów przez proces konfiguracji w oparciu o:

• gatunek;
• wiek;
• etap życia;
• oraz informacje, które są już dostępne.

23. Sztuczna inteligencja powinna rozumieć kontekst zwierzęcia

To tutaj sztuczna inteligencja może rzeczywiście ulepszyć aplikację dla zwierząt.

Ogólny chatbot wie tylko to, co użytkownik wpisze w tej konwersacji.

Asystent dedykowany zwierzętom może potencjalnie rozumieć kontekst przechowywany już w profilu, taki jak:

• gatunek;
• wiek;
• waga;
• znane schorzenia;
• leki;
• niedawne wizyty;
• historia opieki;
• istotne dokumenty.

To nie zmienia sztucznej inteligencji w lekarza weterynarii.

Sprawia to jednak, że interakcja stbardziej kontekstowa.

Na przykład zamiast wielokrotnie pytać:

„Ile lat ma twój pies?”

system wie już, o które zwierzę pyta opiekun.

Niektóre obecne aplikacje dla zwierząt coraz częściej pozycjonują sztuczną inteligencję jako warstwę połączoną z przechowywanymi informacjami o zwierzęciu, a nie jako całkowicie samodzielnego chatbota.

To bardziej użyteczny kierunek.

24. Sztuczna inteligencja powinna wiedzieć, kiedy przestać być konwersacyjna

Jest to równie ważne.

Dobry asystent SI dla zwierząt nie powinien starać się maksymalizować konwersacji za wszelką cenę.

Jeśli opiekun opisuje:

• ciężkie trudności w oddychaniu;
• zapaść;
• znaczący uraz;
• przedłużający się napad padaczkowy;
• obfite krwawienie;
• lub inne potencjalnie nagłe zdarzenie,

system powinien wyraźnie skierować rozmowę w stronę opieki profesjonalnej.

Produkt powinien być zaprojektowany tak, aby:

bezpieczeństwo > zaangażowanie.

System SI, który zadaje kolejne pytania, gdy konieczna może być profesjonalna pomoc w nagłych wypadkach, nie jest bardziej inteligentny.

To gorszy design produktu.

25. Sztuczna inteligencja powinna wyjaśniać niepewność

Informacje generowane przez sztuczną inteligencję nie powinny udawać pewności, gdy jej nie ma.

Lepszy język obejmuje:

„Istnieje kilka możliwych powodów takiego stanu rzeczy.”

„Nie można tego zdiagnozować na podstawie dostępnych informacji.”

„Ponieważ te objawy mogą być czasem poważne, wskazana jest porada weterynaryjna.”

Zamiast:

„Twoje zwierzę ma X.”

lub:

„Nie ma się czym martwić.”

Zdrowie zwierząt wiąże się z niepewnością.

Interfejs powinien komunikować to szczerze.

26. Treści edukacyjne powinny łączyć się z potrzebami zwierzęcia

Akademia lub baza wiedzy staje się bardziej użyteczna, gdy nie jest odłączona od produktu.

Na przykład opiekun dodający:

nowego królika

może naturalnie zobaczyć:

Przewodnik po opiece nad królikiem: wszystko, co nowy opiekun powinien wiedzieć.

Opiekun przygotowujący się do:

podróży międzynarodowej

może zobaczyć:

Międzynarodowe podróże ze zwierzętami: jakie dokumenty mogą być potrzebne?

Opiekun z:

starszym kotem

może zobaczyć:

Opieka nad starszym kotem: wspieranie kota w miarę jego starzenia się.

Plan działania Akademii zawiera już te klastry gatunków, zdrowia, podróży, etapów życia i technologii.

Dzięki temu treści te mogą służyć zarówno:

pozyskiwaniu ruchu z SEO

jak i

kontekstowej edukacji wewnątrz produktu.

27. Wyszukiwanie powinno działać w całym ekosystemie zwierzęcia

Wszechstronna aplikacja nie powinna mieć osobnych modeli myślowych dla każdej funkcji.

Opiekun może wyszukać:

„wścieklizna”

i zobaczyć:

• kartotekę szczepień;
• powiązany dokument;
• nadchodzące przypomnienie;
• artykuł o podróżach w Akademii.

Lub wyszukać:

„Dr Smith”

i zobaczyć:

• profil profesjonalisty;
• poprzednie wizyty;
• udostępnione kartoteki;
• nadchodzącą rezerwację.

Lub:

„Leki Marlene”

i natychmiast przejść do odpowiedniej historii leczenia.

Zunifikowane wyszukiwanie staje się tym cenniejsze, im bardziej rośnie platforma.

Bez niego pojęcie „wszystko w jednym” może stać się synonimem „zbyt wielu kart”.

28. Powiadomienia powinny być użyteczne, a nie uciążliwe

Aplikacje dla zwierząt mogą łatwo stać się maszynami do wysyłania powiadomień.

Użyteczny system powiadomień powinien pozwalać opiekunom kontrolować:

• przypomnienia medyczne;
• wizyty;
• aktywność rodziny;
• wiadomości od profesjonalistów;
• aktywność społeczności;
• powiadomienia promocyjne.

Informacje dotyczące zdrowia i bezpieczeństwa nie powinny konkurować wizualnie z komunikatem:

„Komuś polubiło się zdjęcie Twojego zwierzęcia.”

Hierarchia powiadomień to kwestia zaufania.

A nie tylko preferencja projektowa.

29. Społeczność może wnieść wartość, ale wymaga moderacji

Opiekunowie zwierząt często chcą łączyć się z ludźmi, którzy:

• mają tę samą rasę;
• posiadają ten sam gatunek;
• mieszkają w pobliżu;
• dzielą zainteresowania;
• lub radzą sobie z podobnymi etapami życia.

Funkcje społecznościowe mogą być zatem cenne.

Dezinformacja zdrowotna stanowi jednak duże ryzyko.

Odpowiedzialna platforma dla zwierząt potrzebuje wyraźnych granic między:

doświadczeniem opiekuna

a

profesjonalną porada weterynaryjną.

Posty zalecające potencjalnie szkodliwe leczenie nie powinny być traktowane jak nieszkodliwe opinie dotyczące stylu życia.

Moderacja, zgłaszanie i systemy bezpieczeństwa stają się zatem niezbędne, jeśli społeczność jest częścią ekosystemu.

30. Informacje profesjonalne i społecznościowe nie powinny być mylone

To rozróżnienie powinno być widoczne gołym okiem.

Na przykład:

Profesjonalista weterynaryjny

Zweryfikowany status zawodowy

kontra:

Członek społeczności

Doświadczenie opiekuna

kontra:

Akademia 1KAHU

Informacje redakcyjne

kontra:

Opiekun SI

Porady generowane przez sztuczną inteligencję

Użytkownicy powinni rozumieć, kto lub co mówi.

Staje się to coraz ważniejsze, gdy jedna aplikacja zawiera więcej form informacji.

31. Prywatność powinna być funkcją produktu

Wszechstronna platforma dla zwierząt może zawierać informacje o:

• tożsamości opiekuna;
• lokalizacji;
• wizytach;
• profesjonalistach;
• płatnościach;
• ubezpieczeniu;
• zdrowiu zwierzęcia;
• wgranych dokumentach;
• wiadomościach.

Oznacza to, że prywatności nie można po prostu ukryć w polityce prywatności.

Aplikacja powinna ułatwiać zrozumienie:

• jakie dane są gromadzone;
• dlaczego;
• kto ma do nich dostęp;
• co mogą zobaczyć profesjonaliści;
• jak działają uprawnienia;
• jak można wyeksportować dane;
• oraz jak działa usuwanie konta.

Nawet obecne porównania aplikacji dla zwierząt coraz częściej wskazują prywatność jako coś, co opiekunowie powinni wziąć pod uwagę przy wyborze miejsca przechowywania informacji o zdrowiu zwierzęcia.

Zaufanie jest częścią produktu.

32. Opiekunowie powinni móc wyeksportować swoje informacje

Silna aplikacja nie powinna próbować przetrzymywać danych zwierzęcia jako zakładnika.

Opiekunowie powinni móc odzyskać istotne informacje, jeśli:

• zmienią weterynarza;
• zmienią kraj zamieszkania;
• przestaną korzystać z usługi;
• potrzebują kartotek w nagłych wypadkach;
• lub po prostu chcą mieć własną kopię.

Eksport może obejmować:

• podsumowanie stanu zdrowia;
• historię szczepień;
• leki;
• dokumenty;
• kontakty do opieki;
• oraz wybrane informacje z osi czasu.

Dokładny format może się różnić.

Zasada nie powinna.

Ważne informacje o Twoim zwierzęciu powinny pozostać użyteczne poza aplikacją.

33. Aplikacja powinna działać, gdy zwierzę ma wielu opiekunów i profesjonalistów

Prawdziwa opieka nad zwierzęciem to sieć.

Na przykład:

Opiekun

↓

Partner

↓

Weterynarz

↓

Specjalista

↓

Groomer

↓

Wyprowadzacz

↓

Petsitter

Zwierzę jest wspólnym połączeniem.

Wyrafinowana platforma nie powinna więc po prostu tworzyć wielu indywidualnych kont użytkowników.

Powinna tworzyć sieć opartą na uprawnieniach wokół zwierzęcia.

Każdy uczestnik widzi informacje odpowiednie dla swojej roli.

Zasada ta różni się zasadniczo od tradycyjnej konsumenckiej aplikacji użytkowej.

34. Aplikacja powinna wspierać zwierzę przez całe jego życie

Technologia dla zwierząt często skupia się głównie na początku:

nowy szczeniak

nowy kociak

Ale zwierzęta mogą żyć ze swoimi opiekunami przez wiele lat.

Aplikacja powinna zachować użyteczność podczas:

przybycia do domu

↓

wzrostu

↓

dorosłego życia

↓

zmiany profesjonalistów

↓

podróży

↓

choroby

↓

starzenia się

↓

opieki nad seniorem

Dlatego trwała oś czasu zdrowia i opieki ma znaczenie.

Platforma staje się tym cenniejsza, im bogatsza staje się historia.

35. Czego wszechstronna aplikacja dla zwierząt nie powinna robić

Dodawanie funkcji jest łatwe.

Wiedza o tym, czego nie robić, jest trudniejsza.

Odpowiedzialna aplikacja dla zwierząt nie powinna:

Udawać lekarza weterynarii

Sztuczna inteligencja nie może przeprowadzić badania fizykalnego ani zastąpić profesjonalnej opieki weterynaryjnej.

Formułować uniwersalnych zaleceń medycznych

Szczepienia, leki i opieka profilaktyczna muszą być zindywidualizowane.

Ukrywać informacji kontaktowych w nagłych wypadkach

Ścieżki szybkiego reagowania powinny być niezwykle łatwe do osiągnięcia.

Blokować ważnych kartotek w systemie własnościowym

Opiekunowie potrzebują przenośności.

Traktować każdego gatunku jako identycznego

Opieka wielogatunkowa wymaga rzeczywistego projektowania uwzględniającego gatunek.

Nadmiernie udostępniać danych zwierzęcia lub opiekuna

Udostępnianie powinno opierać się na uprawnieniach.

Mylić reklamy z niezależnymi poradami

Relacje komercyjne powinny być ujawniane.

Zamieniać opieki nad zwierzęciem w nieskończoną gamifikację

Celem jest lepsza opieka, a nie zaangażowanie w aplikację dla samego zaangażowania.

Co powinna zawierać idealna wszechstronna aplikacja dla zwierząt?

Oto lista kontrolna 1KAHU.

Tożsamość zwierzęcia

• Indywidualny profil zwierzęcia
• Obsługa nieograniczonej liczby zwierząt
• Obsługa wielu gatunków
• Informacje o mikrochipzie / identyfikacji
• Zdjęcie i podstawowe szczegóły

Zdrowie

• Oś czasu medyczna
• Dokumentacja weterynaryjna
• Historia szczepień
• Leki
• Alergie / reakcje niepożądane
• Waga / historia
• Dokumenty laboratoryjne i obrazowe

Planowanie

• Wizyty
• Przypomnienia o lekach
• Przypomnienia o szczepieniach
• Przypomnienia o wizytach kontrolnych
• Powtarzająca się codzienna opieka

Profesjonaliści

• Wyszukiwanie weterynarzy
• Groomerzy
• Trenerzy
• Wyprowadzacze
• Petsitterzy
• Hotele dla zwierząt
• Inni odpowiedni profesjonaliści
• Weryfikacja profesjonalistów

Sieć opieki

• Zespół Opiekuńczy
• Udostępnianie rodzinne
• Dostęp dla profesjonalistów
• Szczegółowe uprawnienia

Nagłe wypadki

• Karta awaryjna
• Weterynarz dyżurny
• Połączenie / wskazówki dojazdu
• Stany krytyczne
• Leki
• Kontakty alarmowe

Dokumenty

• Wgrywanie
• Kategorie
• Wyszukiwanie
• Udostępnianie
• Eksport

Sztuczna inteligencja

• Kontekst uwzględniający zwierzę
• Wskazówki edukacyjne
• Eskalacja bezpieczeństwa
• Jasne ograniczenia
• Brak zastępowania profesjonalistów weterynarii

Codzienne życie

• Codzienna opieka
• Podróże
• Ubezpieczenie
• Społeczność
• Edukacja

Zaufanie

• Kontrola prywatności
• Bezpieczeństwo danych
• Zarządzanie zgodami
• Przejrzysta weryfikacja profesjonalistów
• Przenośność danych

To jest znacznie bliższe prawdziwej superaplikacji dla zwierząt niż zwykłe połączenie kalendarza z trackerem szczepień.

Czy jedna aplikacja jest naprawdę lepsza od kilku aplikacji specjalistycznych?

Nie zawsze.

Narzędzie specjalistyczne może być lepszym wyborem, gdy opiekun ma jedno bardzo specyficzne zapotrzebowanie.

Na przykład:

• zaawansowane śledzenie GPS;
• specjalistyczne usługi telemedycyny weterynaryjnej;
• zaawansowane zarządzanie zdrowiem koni;
• intensywne monitorowanie przewlekłego schorzenia;
• lub zintegrowany portal pacjenta samej kliniki weterynaryjnej.

Obecne porównania aplikacji dla zwierząt odzwierciedlają tę rzeczywistość: różne produkty nadal specjalizują się w kartotekach, interakcji z kliniką, codziennym śledzeniu lub telemedycynie, zamiast tego, aby każda funkcja była równie mocna na jednej platformie.

Celem wszechstronnej aplikacji nie powinno być zatem:

„Musimy zastąpić każde narzędzie specjalistyczne.”

Powinno nim być:

„Powinniśmy stać się połączonym domem dla opieki nad zwierzęciem.”

Usługi specjalistyczne mogą wówczas integrować się z tym domem lub go uzupełniać.

To znacznie silniejsza strategia platformowa.

Różnica między aplikacją dla zwierząt a platformą dla zwierząt

Aplikacja dla zwierząt może rozwiązać jeden problem.

Na przykład:

pamiętanie o szczepieniach.

Platforma dla zwierząt łączy wiele działań wokół tego samego zwierzęcia.

Na przykład:

Kartoteka szczepień

↓

Przypomnienie

↓

Weterynarz

↓

Wizyta

↓

Zaktualizowana kartoteka medyczna

↓

Dokument podróżny

Różnica polega na powiązaniach.

Tutaj pojawia się prawdziwa wartość.

Często zadawane pytania

Czym jest aplikacja do opieki nad zwierzętami?

Aplikacja do opieki nad zwierzętami to oprogramowanie zaprojektowane, aby pomagać opiekunom w zarządzaniu jakimś aspektem życia ich zwierzęcia, takim jak kartoteki medyczne, wizyty, leki, codzienna opieka, usługi profesjonalne, szkolenie, podróże lub informacje zdrowotne.

Czego szukać w aplikacji do opieki nad zwierzętami?

Szukaj funkcji odpowiadających Twoim rzeczywistym potrzebom, w szczególności osobnych profili zwierząt, kartotek zdrowia, przypomnień, udostępniania, obsługi wielu zwierząt, kontaktów do profesjonalistów, kontroli prywatności i łatwego eksportu danych.

Czy mogę przechowywać dokumentację medyczną mojego zwierzęcia w aplikacji?

Wiele aplikacji dla zwierząt obsługuje cyfrową dokumentację medyczną lub wgrywanie dokumentów. Użyteczny system powinien pozwalać zarówno na ustrukturyzowane informacje o zdrowiu, jak i oryginalną dokumentację weterynaryjną.

Czy aplikacja dla zwierząt może zastąpić mojego weterynarza?

Nie. Aplikacja może pomóc w organizowaniu informacji, zapewnić edukację i połączyć Cię z profesjonalną opieką, ale nie zastąpi badania fizykalnego, diagnozy ani leczenia u odpowiednio wykwalifikowanego lekarza weterynarii.

Czy aplikacje dla zwierząt mogą przypominać mi o szczepieniach?

Tak. Przypomnienia o szczepieniach są powszechne. W idealnym przypadku przypomnienia powinny opierać się na dacie zarejestrowanej przez Twojego lekarza weterynarii, a nie na samodzielnym decydowaniu przez aplikację, jakiego szczepienia potrzebuje Twoje zwierzę.

Czy aplikacje dla zwierząt są przeznaczone tylko dla psów i kotów?

Wiele z nich zaprojektowano głównie z myślą o psach i kotach. Jeśli masz króliki, konie, ptaki, gady lub inne zwierzęta, sprawdź, czy aplikacja faktycznie obsługuje dany gatunek, zamiast po prostu pozwalać na wpisanie jego nazwy.

Czy różni członkowie rodziny mogą dzielić jeden profil zwierzęcia?

Niektóre aplikacje oferują udostępnianie domowe lub rodzinne. W przypadku prawdziwego systemu typu wszystko w jednym wspólny dostęp powinien również obsługiwać uprawnienia, aby różni użytkownicy mogli widzieć lub edytować tylko to, co stosowne.

Czy mój weterynarz powinien mieć dostęp do mojej aplikacji dla zwierząt?

Tam, gdzie jest to obsługiwane i gdzie zdecydujesz się na to pozwolić, dostęp profesjonalný może ułatwić wymianę informacji. Opiekun powinien zachować zdolność do rozumienia i kontrolowania udostępnianych informacji.

Czy sztuczna inteligencja jest przydatna w aplikacji do opieki nad zwierzętami?

Może być przydatna do organizowania informacji, wyjaśniania ogólnych tematów związanych z opieką nad zwierzętami i wykorzystywania przechowywanego kontekstu zwierzęcia, aby interakcje były bardziej trafne. Nie powinna być przedstawiana jako substytut diagnozy weterynaryjnej lub triażu ratunkowego.

Co stanie się z moimi kartotekami, jeśli przestanę korzystać z aplikacji?

Dobra platforma powinna umożliwiać eksport ważnych informacji. Sprawdź opcje prywatności, przenośności i usuwania konta w aplikacji, zanim zaczniesz polegać na niej jako na jedynym miejscu przechowywania ważnych kartotek.

Czy wszechstronna aplikacja dla zwierząt jest lepsza od osobnych aplikacji?

Może ograniczyć rozdrobnienie, gdy kartoteki, wizyty, profesjonaliści i opieka są ze sobą rzeczywiście połączone. Aplikacje specjalistyczne mogą nadal być preferowane w przypadku wysoce specyficznych funkcji, dlatego interoperacyjność jest cenna.

Najlepsza aplikacja dla zwierząt powinna sprawić, że opieka nad nimi stanie się prostsza

Przyszłość technologii dla zwierząt nie polega na umieszczaniu każdej wyobrażalnej funkcji pod jedną ikoną.

Chodzi o to, aby te funkcje działały razem.

Twoje zwierzę nie powinno potrzebować pięciu cyfrowych tożsamości z tego powodu, że ma:

weterynarza;

groomera;

leki;

polisę ubezpieczeniową;

oraz

petsittera.

Nadal jest tym samym zwierzęciem.

Jego informacje powinny łączyć się wokół niego.

Oznacza to, że najsilniejsza platforma typu wszystko w jednym powinna być w stanie odpowiedzieć na pytania takie jak:

Kim jest to zwierzę?

Jaką opiekę otrzymało?

Czego potrzebuje w następnej kolejności?

Kto się nim opiekuje?

Jakie informacje można bezpiecznie udostępnić?

Co się stanie w nagłych wypadkach?

I coraz częściej:

W jaki sposób technologia może pomóc opiekunowi łatwiej to wszystko zrozumieć i skoordynować?

To powinno faktycznie oznaczać pojęcie „wszystko w jednym”.

1KAHU

Jeden profil. Jedna sieć opieki. Jedno połączone życie zwierzęcia.

1KAHU została zaprojektowana wokół prostej zasady:

Opieka nad zwierzęciem nie powinna być rozproszona w wielu aplikacjach, folderach, skrzynkach odbiorczych i u dostawców usług.

Każde zwierzę może mieć jeden trwały profil łączący:

Kartoteki Zdrowia

Szczepienia

Leki

Wizyty

Profesjonalistów

Zespół Opiekuńczy

Informacje w Nagłych Wypadkach

Codzienną Opiekę

Podróże

Społeczność

Opiekuna SI

Celem nie jest zastąpienie profesjonalistów zajmujących się zwierzętami.

Chodzi o to, aby całą podróż opiekuńczą było łatwiej zorganizować, zrozumieć i udostępnić.

Jeden Opiekun. Dla Wszystkich Zwierząt.

1KAHU to platforma technologiczna, a nie dostawca usług weterynaryjnych, ubezpieczeniowych, opieki zdrowotnej, transportowych, hotelowych, boardingowych, trenerskich, groomingowych ani rynkowych. Informacje Opiekuna SI i Akademii mają na celu wspieranie opiekunów zwierząt i nie zastępują profesjonalnej diagnozy weterynaryjnej, leczenia ani opieki w nagłych wypadkach.