Bu basitçe "kötü davranış" değildir ve tedavi asla cezalandırmaya dayandırılmamalıdır. Köpeğinizi yalnızken kaydetmek, gerçekte ne olduğunu ortaya çıkarabilir ve bir veteriner hekimin ayrılık kaynaklı sıkıntıyı diğer olası nedenlerden ayırt etmesine yardımcı olabilir. Tedavi bireyseldir; pratik olduğu durumlarda bunaltıcı ayrılıkların önlenmesini, dikkatlice derecelendirilmiş yalnız kalma çalışmaları ve bazı köpekler için veteriner reçeteli ilaçları içerebilir.
Temel ilke şudur:
Sıkıntı içindeki bir köpek size zorluk çıkarmaz. Köpek, yalnız kalmakta zorlanıyordur.
Ayrılık anksiyetesi nedir?
Köpeklerin yalnız bırakıldıklarında yaşadıkları zorluklarla ilgili terminoloji kafa karıştırıcı olabilir.
Ayrılıkla ilgili davranış, ayrılıkla bağlantılı olarak ortaya çıkan davranışlar için yararlı geniş bir tanimdir. Bir veteriner hekim veya veteriner davranış uzmanı, köpeği değerlendirdikten sonra daha spesifik tanı terminolojisi kullanabilir.
Ayrılık anksiyetesi, bir bağlanma figüründen ayrılmayla ilişkili klinik olarak anlamlı anksiyete veya sıkıntıyı tanımlar. Önemli olarak, sorunun ciddi olması için köpeğin evi yıkması gerekmez. AAHA; adımlama, nefes nefese kalma, ses çıkarma, uygunsuz tuvalet yapma, eşyalara zarar verme ve salya akıtma gibi belirtileri listelerken, güncel rehberliği ayrıca kaçma girişimlerini ve sakinleşememeyi de vurgulamaktadır.
Ortak faktör:
köpeğin neye zarar verdiği değildir.
Şudur:
Ayrılık gerçekleştiğinde duygusal ve davranışsal olarak ne olduğudur.
Ayrılık anksiyetesi, sıkıntıdan hoşlanmama ile aynı şey değildir
Bir köpek ayrılık anksiyetesi yaşamadan da yalnızken sorun çıkarabilir.
Genç bir köpek çiğnemek ödüllendirici olduğu için bir nesneyi çiğneyebilir.
İnsanlar sürekli pencerenin önünden geçtiği için bir köpek havlayabilir.
Başka biri erişilebilir olduğu için mama yağmalayabilir.
Bir yavru köpek, tuvalet eğitimi tamamlanmadığı için evde tuvaletini yapabilir.
Ve başka bir köpek, bakıcısının ayrılmasıyla ilişkili gerçek bir panik yaşıyor olabilir.
Bakıcının perspektifinden bakıldığında, bu senaryoların birkaçından şu sonuçlar çıkabilir:
zarar görmüş kanepe + havlama + yerde idrar.
Ancak altta yatan nedenler ve dolayısıyla uygun tepkiler tamamen farklı olabilir.
İşte bu yüzden teşhis önemlidir.
Soru şu olmamalıdır:
“Köpeğimin bir şeyleri mahvetmesini nasıl durdururum?”
Şu olmalıdır:
“Ben ayrıldığımda köpeğime ne oluyor?”
En önemli belirtilerin bazıları siz ayrılmadan önce başlar
Bazı köpekler için ayrılıkla ilgili sıkıntı, bakıcı hala evdeyken başlar.
Anahtarlar alınır.
Ayakkabılar giyilir.
Bir dizüstü bilgisayar çantaya konur.
Bir kaban ortaya çıkar.
Köpek öğrenmiştir:
bu olaylar ayrılığın habercisidir.
Kapı daha kapanmadan köpeğin daha yakından takip etmeye başladığını, adımladığını, nefes nefese kaldığını, ses çıkardığını veya başka bir şekilde huzursuzlaştığını görebilirsiniz.
AAHA ve RSPCA Australia, ayrılış ipuçlarını ayrılıkla ilgili anksiyetenin potansiyel olarak anlamlı bileşenleri olarak tanımlamaktadır. Bu nedenle tedavi, yalnızca ayrılış sonrası döneme odaklanmak yerine köpeğin bu ipuçlarına verdiği duygusal tepkiyi değiştirmeyi de içerebilir.
Bu, ayrılış sırasını klinik olarak yararlı bir bilgi haline getirir.
Sadece:
Bakıcı saat 09:00'da ayrıldı.
Değil:
08:50 — ayakkabılar giyildi
08:52 — adımlama başlar
08:56 — bakıcı anahtarları alır
08:57 — sızlanma başlar
09:00 — bakıcı ayrılır
Anksiyete modeli zaten görünür olabilir.
Ayrılık sıkıntısı nasıl görünebilir?
Bazı belirtiler barizdir.
Sürekli havlama veya uluma komşulardan şikayetlere yol açabilir. Kapılar tırmalanabilir. Mobilyalar zarar görebilir. Tuvalet eğitimi almış bir köpek içeride idrar veya dışkı yapabilir.
Diğer belirtilerin gözden kaçması daha kolaydır.
Bir köpek sürekli adımlayabilir.
Bariz bir çevresel neden olmaksızın aşırı derecede nefes nefese kalabilir.
Salya akıtabilir.
Çıkışa yakın kalabilir.
Normalde keyif aldıkları bir mama oyuncağını reddedebilir.
Donakalabilir veya olağandışı derecede hareketsiz kalabilir.
Kapıları veya pencereleri tekrar tekrar kontrol edebilir.
Kaçmaya teşebbüs edebilir.
AAHA'nın daha geniş anksiyete rehberliği ayrıca titreme, saklanma, artan solunum ve sosyal olarak uzaklaşma gibi davranışları da olası sıkıntı belirtileri arasında saymaktadır.
Hiçbir tekil belirti ayrılık anksiyetesini kanıtlamaz.
Model önemlidir:
NE OLDUĞU + NE ZAMAN OLDUĞU + NE KADAR YOĞUN OLDUĞU + NE KADAR SÜRDÜĞÜ
Video, kapı kapandıktan sonra ne olduğunu size söyleyebilir
Bu, tüm makaledeki en yararlı pratik araçlardan biridir.
Bakıcılar, gerçekten yokken bir köpeği doğrudan gözlemleyemezler.
Bir kamera gözlemleyebilir.
AAHA, bazı belirtiler bakıcı için bariz olmadığı için ayrılıkla ilgili sorunları değerlendirmenin bir parçası olarak özellikle videoyu önermektedir. Video ayrıca veteriner ekibinin davranışı değerlendirmesine ve tedavi ilerlemesini izlemesine yardımcı olabilir.
Karmaşık bir gözetim sistemine ihtiyacınız yok.
Köpeğin normalde kaldığı alanı kapsayan güvenli bir şekilde konumlandırılmış bir kamera, önemli soruları yanıtlamak için yeterli olabilir:
Sıkıntı ne kadar çabuk başlıyor?
Köpek sakinleşiyor mu?
Yemek yiyorlar mı?
Kapıyı mı izliyorlar?
Sürekli mi yoksa aralıklı olarak mı adımlıyorlar?
Belirli dış olaylar havlamayı tetikliyor mu?
Kısıtlama soruna katkıda bulunuyor mu?
Davranış yalnızca belirli bir kişi ayrıldığında mı gerçekleşiyor?
Bu durum şuna dönüşebilir:
“Köpeğim yalnız kalmaktan nefret ediyor.”
çok daha yararlı bir davranışsal geçmişe.
Mama oyuncağını yememek tek başına bir bilgi olabilir
Bakıcılara sıklıkla şunları bırakmaları tavsiye edilir:
doldurulmuş bir oyuncak,
zeka bulmacası besleyici,
veya:
uzun süre dayanan bir çiğneme ürünü dışarı çıkarken.
Yalnız kalmaktan rahat olan köpekler için bu, yararlı zenginleştirme sağlayabilir.
Ancak bu, şiddetli ayrılık anksiyetesi için bir tedavi değildir.
AAHA, şiddetli sıkıntı içindeki köpeklerin yalnızken yemek yiyemeyebileceğini belirtir; dolayısıyla bir köpeğin mama oyuncağıyla ilgilenip ilgilenemeyeceği anksiyete hakkında yararlı bilgi sağlayabilir. Ayrıca yalnızca zenginleştirme araçlarının gerçek ayrılıkla ilgili bozuklukları olan köpekler için genellikle yetersiz olduğu konusunda uyarmaktadır.
Buddy'nin belirli bir mama oyuncağını sevdiğini hayal edin.
Evde:
hemen bitiriyor.
Bakıcı ayrılıyor:
dokunmuyor.
Bakıcı dönüyor:
Buddy onu yemeye başlıyor.
Bu model şundan daha bilgilendirici olabilir:
“Mama oyuncağı verildi ✓.”
İlgili soru şudur:
Köpek yalnızken onunla ilgilenebildi mi?
Çıkışlara yakın yerlerdeki hasarlar özellikle önemli olabilir
İlgi kaybı veya ayrılık sıkıntısı yaşayan köpekler şunları tırmalayabilir veya çiğneyebilir:
kapılar, kapı kasaları, pencereler, kapılar veya bariyerler.
Bu durum, bağlanma figürüne yeniden erişim sağlama veya kısıtlamadan kaçma girişimlerini yansıtabilir.
Şiddetli vakalarda, kaçma girişimleri fiziksel yaralanmaya neden olabilir. AAHA, kaçma girişimleri sırasında kendine zarar vermeyi özellikle profesyonel yardım istemek için bir neden olarak tanımlar.
Bu asla şu şekilde yeniden çerçevelendirilmemelidir:
intikam
veya:
köpeğin gitmeniz için sizi cezalandırması.
Köpekler, sıkıntı sırasında ortaya çıkan bir davranışı açıklamak için insan tarzı bir intikam anlatısına ihtiyaç duymazlar.
Hasar kanıttır.
İş, neyin buna neden olduğunu anlamaktır.
İçeride tuvalet yapmak otomatik olarak ayrılık anksiyetesi anlamına gelmez
Özellikle yokluklar sırasında idrar veya dışkı yapan tuvalet eğitimli bir köpek, ayrılıkla ilgili sıkıntı yaşıyor olabilir.
Ancak uygunsuz eliminasyonun pek çok olası nedeni vardır.
Üriner sistem hastalığı.
Gastrointestinal sorunlar.
Tamamlanmamış tuvalet eğitimi.
Rutin değişiklikleri.
Yaşa bağlı hastalıklar.
İlaçlar.
Tuvalete gitmek için yetersiz fırsat.
Korku.
AAHA, davranışsal ve tıbbi durumların bir arada bulunabileceğini ve davranışsal değerlendirmenin veteriner bakımının bir parçası olması gerektiğini vurgular.
Öyleyse:
YALNIZKEN TUVALET YAPMAK ≠ OTOMATİK AYRILIK ANKSİYETESİ TEŞHİSİ
Yeni veya açıklanamayan bir tuvalet alışkanlığı değişikliği, uygun veterinerlik değerlendirmesini hak eder.
Cezalandırma durumu daha da kötüleştirebilir
Eve döndüğünüzü hayal edin:
parçalanmış bir yastık.
Köpek çökmüş görünüyor, göz temasından kaçınıyor veya geri çekiliyor.
Şu sonuca varmak caziptir:
“Ne yaptığını çok iyi biliyor.”
Ancak döndükten sonra köpeği cezalandırmak onlara daha önceki yokluk sırasında nasıl güvende hissedeceklerini öğretmez. Köpek, ayrılık sıkıntısını çözmek için geçmişe dönük cezayı kullanamaz.
Dahası, dönen bakıcılar öngörülemez veya korkutucu hale gelirse, ayrılışları ve kavuşmaları çevreleyen duygusal durum daha karmaşık hale gelebilir.
Ayrılık anksiyetesi temelde bir sıkıntı sorunudur.
Bu nedenle amaç şu olmamalıdır:
semptomu cezalandırmak.
Şudur:
köpeğin ayrılığa verdiği duygusal tepkiyi değiştirmek.
Sıkıntı içindeki bir köpeğin bilerek “ağlayıp susmasını” beklemeyin
Rahat bir köpeğe kademeli olarak daha uzun süreler yalnız kalmayı öğretmek ile sıkıntı içindeki bir köpeği defalarca paniği tetikleyen yokluklara maruz bırakmak arasında önemli bir ayrım vardır.
Halihazırda ayrılıkla ilgili sıkıntı yaşayan köpekler için tedavi genellikle şiddetli anksiyetenin ortaya çıktığı seviyenin altında çalışmayı amaçlar. AAHA'nın güncel rehberliği, köpeğin sakin kalacağı kadar kısa bir yoklukla başlamayı ve süreyi kademeli olarak artırmayı önermektedir.
Bu başlangıçta şu anlama gelebilir:
dakikalar
veya bazı köpekler için:
saniyeler.
Doğru başlangıç noktası evrensel bir takvime göre değil, bireysel köpeğin tepkisine göre belirlenir.
Köpek zaten panik halindeyse, egzersiz çok zor hale gelmiştir.
İlke şudur:
TEKRarlanan PANIĞİ DEĞİL, BAŞARILI AYRILIĞI UYGULAYIN.
Evrensel bir “beş dakikayla başla” kuralı yoktur
İki köpek hayal edin.
Buddy rahatça yalnız kalabilir:
12 dakika adımlamaya başlamadan önce.
Luna, bakıcı ön kapıya ulaştığında sıkıntı göstermeye başlar.
Şu şekilde başlayan bir program:
beş dakikalık yokluklar
Buddy için gereksiz derecede kolay ve Luna için tamamen bunaltıcı olabilir.
İşte bu yüzden temel gözlem önemlidir.
Şu çerçeve çok daha yararlıdır:
TANITIMI GÖZLEMLE → RAHAT BAŞLANGIÇ NOKTASI BUL → UYGULA → VİDEOYU İNCELE → KADEMELİ OLARAK ARTIR
şundan ziyade:
Gün = 5 dakika
Gün = 10 dakika
Gün = 20 dakika
Davranış her zaman bir takvime göre ilerlemez.
İlerleme her zaman doğrusal değildir
Bir köpek Pazartesi günü yirmi dakikayı rahatça idare edebilir ve Çarşamba günü on iki dakikadan sonra zorlanabilir.
Bu otomatik olarak tedavinin başarısız olduğu anlamına gelmez.
Bağlam değişir.
Dışarıdaki gürültü farklı olabilir.
Köpek yorulmuş olabilir.
Başka stresli bir olay meydana gelmiş olabilir.
Bakıcının ayrılış rutini değişmiş olabilir.
Ortam farklı olabilir.
Bu nedenle, tedavi şu şekilde anlaşılırsa daha iyi olur:
değişen bir eşik
şundan ziyade:
sadece yukarı yönlü hareket eden bir zamanlayıcı.
Davranışsal kayıt hem başarıları hem de zor günleri korumalıdır.
Yönetim önemlidir çünkü tekrarlanan panik faydalı bir pratik değildir
Bir köpek otuz dakika yalnız bırakıldığında yoğun bir şekilde sıkıntıya giriyorsa, aynı anda kademeli eğitime çalışırken onları defalarca birkaç saat yalnız bırakmak ilerlemeyi son derece zorlaştırabilir.
AAHA'nın ayrılık anksiyetesi tedavi çerçevesi, tedavi sırasında pratik olduğu sürece tetikleyici ayrılıkları en aza indirmeyi vurgulamaktadır.
Köpeğe ve haneye bağlı olarak geçici yönetim şunları içerebilir:
bir aile üyesi, güvenilir bir bakıcı, uygun bir gündüz bakım evi, değiştirilmiş çalışma düzenlemeleri veya başka bir güvenli bakım düzenlemesi.
bunlar tedavi değildir.
Köpeğin şu başa çıkamadığı durumlara maruz kalmasını azaltırlar, bu sırada tedavi gelişir.
Bu ayrım önemlidir:
YÖNETİM sorunun tetiklenmesini önler.
DAVRANIŞ DEĞİŞİKLİĞİ köpeğin zaman içinde verdiği tepkiyi değiştirir.
İkisine de ihtiyaç duyulabilir.
Kafes otomatik olarak çözüm değildir
Kafesler, içlerinde zaten güvende ve rahat hisseden köpekler için yararlı yönetim araçları olabilir.
Ancak kısıtlama, bazı köpekler için ayrılık sıkıntısını daha da kötüleştirebilir.
AAHA, bir köpeğin kafese güvenle katlanıp katlanamayacağını belirlemeyi özellikle önermekte ve panikleyen, kısıtlamaya direnen, kafesi parçalayan veya kendine zarar veren köpeklerin başka bir yönetim stratejisine ihtiyacı olduğu konusunda uyarır.
Bu nedenle:
köpek yalnızken sıkıntıda → köpeği kafese koy
evrensel bir çözüm değildir.
Ne olduğunu görmek için video kullanın.
Eğer kısıtlama şunları artırırsa:
kaçma girişimleri, nefes nefese kalma, ses çıkarma veya panik,
kafesi sadece bir şu olduğu varsayıldığı için kafese maruz kalmayı artırmaya devam etmeyin:
“güvenli in.”
Güvenlik köpeğin tepkisiyle belirlenir.
Egzersiz ve zenginleştirme refaha yardımcı olur, ancak paniği iyileştiremez
Uygun fiziksel egzersiz, koklama, oyun ve zenginleştirme, bir köpeğin genel refahının değerli bileşenleridir.
İhtiyaçları karşılanan bir köpek daha rahat sakinleşebilir.
Ancak ayrılık anksiyetesi basitçe şu değildir:
çok fazla kullanılmamış enerji.
Bir köpeğin uzun bir yürüyüş yapıp yine de bakıcısı ayrıldığında paniklemesi mümkündür.
AAHA'nın davranış literatürü, mama oyuncaklarının ve diğer zenginleştirmelerin bazı köpeklerin yardımcı olabileceğini, ancak tek başlarına ayrılıkla ilgili bozuklukları tedavi etmek için genellikle yetersiz olduğunu belirtmektedir.
Öyleyse:
“Sadece köpeği yor.”
yeterli bir tedavi planı değildir.
Zenginleştirme refahı destekler.
Anksiyete tedavisinin yerini almaz.
Bağımsızlık eğitimi ve ayrılık anksiyetesi tedavisi aynı şey değildir
Makale 59, yavru köpeklere kısa bağımsızlık sürelerinin güvenli olabileceğini kademeli olarak öğretmeyi önermişti.
Bu önleyici yaşam becerileri eğitimidir.
Zaten önemli ayrılık sıkıntısı yaşayan bir köpek farklıdır.
Rahat bir yavru köpek için şunları yapıyor olabilirsiniz:
yeni bir beceri inşa etmek.
Ayrılık anksiyetesi olan bir köpek için şunları yapıyor olabilirsiniz:
kurulmuş bir korku tepkisini değiştirmek.
Dogs Trust, yavru köpeklerin ve rahat köpeklerin zamanı yalnız geçirmeyi kademeli olarak öğrenmelerini önerirken, halihazırda zorlanan köpeklerin sıkıntılarına uyarlanmış bir yaklaşıma ihtiyaç duyduklarını belirtir.
Bu ayrım önemlidir çünkü genel yavru köpek tavsiyesi, halihazırda panik yaşayan bir köpek için yetersiz olabilir.
Ayrılış ipuçları sorunun bir parçası haline gelebilir
Bazı köpekler bakıcı ayrılmadan önce tepki verir çünkü belirli olaylar yokluğun habercisidir.
Anahtarlar.
Kaban.
Ayakkabılar.
İş çantası.
Kapanan perdeler.
Belirli bir sabah rutini.
Tedavi, bu öngörüleri dikkatlice kırmayı içerebilir.
Örneğin, bakıcı ara sıra anahtarları alıp ardından evde kalabilir.
Ya da kaban giyip oturabilir.
Amaç köpeğin kafasını rastgele karıştırmak değildir. Şu kesinliği azaltmaktır:
ANAHTARLAR = YAKLAŞAN AYRILIK
ne zaman ayrılış ipuçlarının kendileri anksiyeteyi tetikler.
AAHA ve RSPCA Australia, ayrılık anksiyetesi yönetiminin bir parçası olarak ayrılış öncesi ipuçlarıyla çalışmayı her ikisi de dahil etmektedir.
Önemli sıkıntı yaşayan köpekler için bu, sonsuz bir DIY (kendin yap) ritüeli haline gelmek yerine bireysel bir davranış planının parçasını oluşturmalıdır.
İlaç bir başarısızlık değildir
Bazı bakıcılar şu inançtan ötürü ilaç tedavisini değerlendirme konusunda isteksizdir:
“Bunu eğitebilmem gerekir.”
Ancak şiddetli anksiyete öğrenmeyi engelleyebilir.
Bu nedenle veteriner davranış tedavisi, çevresel yönetim ve davranış değişikliğinin yanında ilacı da içerebilir. AAHA'nın kılavuzları, farmakolojik tedaviyi ayrılık anksiyetesi olan bazı köpekler için önemli bir bileşen olarak tanımlarken, güncel rehberliği sıkıntının şiddetli olduğu veya davranış değişikliğinin ilerlemesini engellediği durumlarda ilacın uygun olabileceğini belirtmektedir.
İlaç şu şekilde olmalıdır:
bir veteriner tarafından seçilmeli, reçete edilmeli ve izlenmelidir.
Şu olmamalıdır:
başka bir köpekten ödünç alınmış, bir insan reçetesinden alınmış veya doğrulanmamış sakinleştirici ürünler kullanılarak doğaçlama yapılmış.
İlacın rolü mutlaka köpeği uyuşturmak değildir.
Klinik amaç, refahın ve öğrenmenin iyileşmesi için patolojik anksiyeteyi yeterince azaltmaya yardımcı olmaktır.
Sorunu tek bir belirtiden teşhis etmeyin
Diyelim ki siz yokken köpeğiniz havlıyor.
Olası açıklamalar şunları içerir:
ayrılık sıkıntısı, dışarıdaki sesler, evin önünden geçen insanlar, başka bir köpeğin havlaması, hayal kırıklığı, bölgesel tepkiler veya birlikte birden fazla faktör.
Köpeğinizin bir şeyi tahrip ettiğini varsayalım.
Yine, olası nedenler farklılık gösterir.
İşte bu yüzden iyi bir değerlendirme şunları birleştirir:
GEÇMİŞ + BAĞLAM + VİDEO + SAĞLIK + MODEL
şundan ziyade:
BELİRTİ → TEŞHİS.
AAHA'nın davranış araçları benzer şekilde anketlerin ve bireysel gözlemlerin yararlı olduğunu, ancak eksiksiz bir davranış geçmişinin yerini almadığını vurgulamaktadır.
Bu aynı zamanda AI Guardian'ın sınırlarını da tanımlamalıdır.
Ayrılık davranışındaki bir değişikliğin tıbbi bir bağlamı olabilir
Eskiden evde rahatça kalan bir köpek aniden şunları yapmaya başlarsa:
adımlama, ses çıkarma, tuvalet yapma, huzursuzlaşma veya sakinleşmekte zorlanma, bir eğitim başarısızlığı varsaymayın.
Ağrı, duyusal değişiklikler, üriner veya gastrointestinal hastalık, bilişsel değişiklikler ve diğer sağlık sorunları davranışı etkileyebilir.
AAHA, davranışsal ve fiziksel sağlığı bir arada değerlendirmeyi ve yaşam boyunca davranışsal değişiklikleri izlemeyi önerir.
Bu, özellikle yaşlı köpeklerde önemli hale gelir.
On bir yaşında yeni bir sorun otomatik olarak şu şekilde ele alınmamalıdır:
“Aniden kötü alışkanlıklar geliştirdi.”
Veteriner değerlendirmesi sürecin erken aşamalarında yer almalıdır.
İyileşme, süre kadar önemlidir
İki köpeğin otuz dakika yalnız kaldığını hayal edin.
Köpek A
Yirmi yedi dakika dinlenir.
Bir ses duyar.
İki kez havlar.
Uykuya geri döner.
Köpek B
Üç dakika sonra adımlamaya başlar.
Geri kalan yirmi yedi dakika boyunca devam eder.
İkisi de şunu tamamladı:
30 dakika yalnız.
Deneyimleri tamamen farklıydı.
İşte bu yüzden yararlı bir ayrılık kaydı şundan daha fazlasını takip etmelidir:
Ulaşılan süre.
Şunları içermelidir:
ilk sıkıntıya kadar geçen süre + yoğunluk + sakinleşme yeteneği + iyileşme + yokluk sırasındaki davranış.
Amaç sadece saati uzatmak değildir.
Şudur:
rahat yalnız kalma süresi.
Temel Gerçekler
- Ayrılık anksiyetesi, intikam veya kasıtsız yanlış davranışı değil, ayrılıkla ilişkili gerçek sıkıntıyı içerir.
- Belirtiler arasında ses çıkarma, adımlama, nefes nefese kalma, salya akıtma, kaçma girişimleri, yıkım, iç mekan tuvaleti, sakinleşememe veya yalnızken mamayı reddetme yer alabilir.
- Bazı köpekler ince belirtiler gösterir, bu yüzden video değerlendirme için son derece yararlı olabilir.
- Benzer davranışların başka nedenleri de olabilir. Tek bir belirti ayrılık anksiyetesini teşhis etmez.
- Tedavi genellikle, köpeği tekrar tekrar ezici yokluklara maruz bırakmak yerine yönetimi ve kademeli davranış değişikliğini içerir.
- Bir kafes yalnızca köpeğin orada gerçekten rahat olduğu durumlarda uygundur; kısıtlama bazı köpeklerde sıkıntıyı şiddetlendirebilir.
- Egzersiz, zenginleştirme ve mama oyuncakları refahı destekleyebilir, ancak tek başına şiddetli ayrılık anksiyetesini tedavi etmez.
- Bazı köpekler, daha geniş bir tedavi planının parçası olarak veteriner tarafından reçete edilen ilaçlardan fayda görür.
Ne Zaman Bir Veteriner Hekim veya Veteriner Davranış Uzmanı ile İletişime Geçilmeli?
Köpeğiniz yalnız bırakıldığında sürekli sıkıntı gösteriyorsa, özellikle paniğe kapılıyorsa, kaçmaya çalışırken kendine zarar veriyorsa, sakinleşemiyorsa, yalnızken yemeyi bırakıyorsa, tuvalet eğitimi olmasına rağmen tekrar tekrar içeriye dışkılıyorsa, çıkışları veya bariyerleri yıkıyorsa veya kademeli eğitime rağmen son derece sıkıntılı kalmaya devam ediyorsa veterinerinizle iletişime geçin.
Davranış aniden başladığında, özellikle yaşlı bir köpekte, fiziksel hastalık, ağrı veya bilişsel değişiklikler davranış değişikliğine katkıda bulunabileceğinden veteriner değerlendirmesi de önemlidir.
Mümkün olduğunda video getirin. Ayrılış sırasındaki dönemin bir kaydı ve yokluk sırasında köpeğin davranışı, muayene odasında yeniden yaratılamayacak bilgiler sağlayabilir.
Önemli ayrılıkla ilgili sıkıntı için veterineriniz, bir veteriner davranış uzmanı veya uygun niteliklere sahip, ödül tabanlı başka bir davranış profesyoneliyle işbirliği yapılmasını önerebilir.
Köpeğiniz kendine zarar veriyorsa, kaçma girişimleri sırasında sıkışıp kalıyorsa veya başka bir şekilde güvenli bir şekilde yalnız bırakılamıyorsa, profesyonel yardım ararken derhal fiziksel güvenliğe öncelik verin.
Sıkça Sorulan Sorular
Köpeğimin ayrılık anksiyetesi olup olmadığını nasıl anlarım?
Tek bir davranışa güvenmek yerine, ayrılıkla ilişkili tutarlı bir sıkıntı modeli arayın. Havlama, adımlama, nefes nefese kalma, salya akıtma, kaçma girişimleri, yıkım, iç mekan tuvaleti ve sakinleşememe durumlarının tümü meydana gelebilir. Video özellikle yararlıdır çünkü bazı belirtiler yalnızca siz ayrıldıktan sonra gerçekleşir. Bir veteriner hekim, ayrılık anksiyetesini tıbbi durumlardan veya diğer davranışsal nedenlerden ayırt etmeye yardımcı olabilir.
Ayrılırken ve dönerken köpeğimi görmezden gelmeli miyim?
Ayrılışları ve kavuşmaları katı ritüellere dönüştürmeye gerek yoktur. Öncelik, bunları bireysel köpek için öngörülebilir ve düşük baskılı tutmaktır. Eski tavsiyeler bazen köpeği görmezden gelmenin belirli sürelerini öngörürdü, ancak tedavi bunun yerine köpeğin gerçek tetikleyicilerine ve duygusal tepkisine göre uyarlanmalıdır.
Köpeğimin yalnız kalmaya alışana kadar ağlamasına izin vermeli miyim?
Köpek gerçek sıkıntı gösterdiğinde değil. Davranış değişikliği genellikle köpeğin sakin kalması için yeterince kısa bir yoklukla başlar ve kademeli olarak artar. Şiddetli sıkıntıyı tekrar tekrar tetiklemek faydalı bir pratik değildir.
Başka bir köpek almak ayrılık anksiyetesini iyileştirir mi?
Güvenilir bir şekilde hayır. Bazı köpekler, başka bir hayvan mevcut olsa bile, özellikle belirli bir insandan ayrılmaktan dolayı sıkıntı duyabilir. Bu nedenle başka bir köpek eklemek, ayrılık anksiyetesini çözmesi beklenen bir tedavi değildir ve kendi başına büyük bir uzun vadeli refah taahhüdü yaratır.
Ayrılık anksiyetesi olan bir köpeği kafese koymalı mıyım?
Yalnızca köpek kafeste zaten rahat ve güvendeyse. Bazı köpekler kısıtlandığında daha şiddetli panikler ve kaçmaya çalışırken kendilerine zarar verebilirler. Video, kısıtlamanın soruna yardımcı mı olduğunu yoksa kötüleştiriyor mu olduğunu belirlemeye yardımcı olabilir.
Egzersiz veya bir zeka bulmacası oyuncak ayrılık anksiyetesini düzeltebilir mi?
Genel refaha katkıda bulunabilirler ve hafif zorlukları olan köpeklere yardımcı olabilirler, ancak şiddetli ayrılıkla ilgili anksiyete sadece can sıkıntısı veya aşırı enerji değildir. Yoğun anksiyete yaşayan köpekler yalnızken bir mama oyuncağını bile yemeyebilirler.
Ayrılık anksiyetesi ilaç gerektirir mi?
Her köpeğin ilaca ihtiyacı yoktur, ancak bazı köpekler için, özellikle anksiyete şiddetli olduğunda veya davranış değişikliğinin ilerlemesini engellediğinde tedavinin önemli bir parçası olabilir. İlaç bir veteriner tarafından seçilmeli ve izlenmelidir ve normalde daha geniş bir yönetim ve davranış planının parçası olarak kullanılır.
