Kedi davranışlarını anlamak; kedinin tamamına, duruma ve o birey için neyin normal olduğuna bakmayı gerektirir. Kalkık bir kuyruk, mırlama, tırmalama veya saklanma durumu tek başına güvenilir bir şekilde yorumlanamaz.

Sürüngen bakımı, tam olarak türün özelliklerine göre uyarlanmalıdır. Bir sürüngen eve getirilmeden önce yetişkin boyutunu, ömrünü, diyetini, sıcaklık gradyanını, güneşlenme gereksinimlerini, nemi, UVB ve aydınlatma ihtiyaçlarını, altlığı, teraryum tasarımını ve veteriner ihtiyaçlarını anlamak gerekir. Sürüngenler ektotermiktir, bu nedenle çevreleri vücut sıcaklıklarını ve birçok biyolojik işlevi doğrudan etkiler. Yanlış ısıtma, aydınlatma, beslenme veya nem ciddi sağlık sorunlarına yol açabilir. Sürüngen gelmeden önce yaşam alanını kurup test edin, uygun aletlerle sıcaklık ve nemi izleyin, türe uygun gıda ve zenginleştirme sağlayın, iyi hijyen koruyun ve sürüngenler konusunda deneyimli bir veteriner hekimle bakım sürecini başlatın.

Hamsterlar; geniş ve kesintisiz taban alanına sahip güvenli ve ferah bir yuvaya, tünel kazmalarına imkan tanıyan derin altlığa, karanlık bir yuvalama alanına, saklanma yerlerine, yiyecek arama ve kemirme imkanlarına ve uygun boyutta düz yüzeyli bir egzersiz çarkına ihtiyaç duyar. Besin açısından dengeli bir hamster diyetine ve her zaman temiz, taze suya erişmeleri gerekir. Evcil hamsterların çoğu yalnız barındırılmalıdır; Suriye ve Çin hamsterları doğal olarak yalnız yaşamayı sevdikleri ve birbirlerini ciddi şekilde yaralayabilecekleri için mutlaka tek başına yaşmalıdır. Hamsterlar en çok akşam ve gece saatlerinde aktiftir, bu nedenle genellikle gündüzleri rahatsız edilmeden uyumalarına izin verilmelidir. İştahı, su tüketimini, dışkıyı, ağırlığı, solunumu, hareketi, dişleri, tüyü, gözleri ve davranışları takip edin, herhangi bir değişiklik olduğunda derhal bir veteriner hekime başvurun.

Eve bir yavru kedi getirmeden önce mama, taze su, kedi kumları, saklanma yerleri, rahat bir yatak, tırmalama yüzeyleri ve uygun oyuncakların yer aldığı sakin ve güvenli bir alan hazırlayın. Pencereleri, balkonları, elektrik kablolarını, ilaçları, kimyasalları, zehirli bitkileri ve yutulabilecek küçük nesneleri güvence altına alarak evi yavru kediye uygun hale getirin. Önceden bir veteriner bulun, yavru kedinin sağlık, aşı ve kimlik kayıtlarını bir araya getirin, erken bir veteriner ziyareti ayarlayın ve yavru kedinize her şeyi aynı anda tanıtmak yerine yeni evini kademeli olarak keşfetmesi için zaman tanıyın.

Bir yavru köpeği eve getirmeden önce güvenli bir uyku alanı hazırlayın, kullanacağı alanları yavru köpeğe uygun hale getirin, uygun mama ve temel malzemeleri alın, bir veteriner hekim seçin, mevcut sağlık ve aşı kayıtlarını toplayın, tuvalet molalarını planlayın ve hane halkının sorumlulukları nasıl paylaşacağına karar verin. İlk günleri sakin ve öngörülebilir tutun; ziyaretçiler, geziler veya eğitim hedefleriyle onu bunaltmak yerine pozitif pekiştirme kullanın ve yavru köpeğe alışması için zaman tanıyın.

Eksiksiz bir at sağlık kaydı; kimlik ve pasaport detaylarını, mikroçip bilgilerini, veteriner geçmişini, aşıları, ilaçları, alerjileri veya advers reaksiyonları, teşhis sonuçlarını, diş bakımını, tırnak ve nallayıcı (farrier) geçmişini, parazit testi ve tedavisini, kilo ve vücut kondisyon eğilimlerini, sigorta bilgilerini ve acil durum iletişim kişilerini bir araya getirmelidir. Gerektiğinde orijinal yasal belgeleri saklayın ve önemli kayıtların erişilebilir kopyalarını muhafaza edin. Birleşik Krallık'ta (UK) genel olarak her atın geçerli bir pasaporta ve mikroçipe sahip olması, bir veteriner tarafından yapılan aşıların pasaporta işlenmesi gerekir ve veteriner ilaçları için belirli yasal kayıt tutma zorunlulukları geçerlidir.

Birçok sağlıklı evcil hayvan için mamayı kademeli olarak değiştirmek, sindirim sorunlarını azaltabilir ve yeni diyeti kabul etmeyi kolaylaştırabilir. Eski mamayı bir gecede tamamen değiştirmek yerine, iştahı, dışkıyı, kusmayı, davranışı ve kiloyu izleyerek yeni diyeti kademeli olarak tanıtın.

Gine domuzları hastalık belirtilerini sıklıkla gizler; bu nedenle normal iştah, kilo, dışkı, hareketlilik, solunum, hareket veya davranışlarındaki değişiklikler dikkat gerektirir. Yaygın uyarı işaretleri arasında daha az yemek veya yemeyi bırakmak, kilo kaybı, daha küçük veya daha az sayıda dışkı, ishal, halsizlik, kambur duruş, nefes alma güçlüğü, hapşırma veya akıntı, salya akıtma, çiğneme güçlüğü, topallama, eklem şişliği, tüy veya cilt değişiklikleri, idrar değişiklikleri ve başın yana eğilmesi yer alır. Gine domuzlarının durumu hızla kötüleşebileceğinden, belirgin bir değişiklik fark ettiğinizde derhal gine domuzları konusunda deneyimli bir veteriner hekime başvurun. Nefes alma güçlüğü, kollaps (yığılma) veya aşırı halsizlik, tamamen iştahsızlık, şiddetli ishal, belirgin karın şişliği veya ağrısı, idrar yapamama veya dışkılayamama, nöbetler, ciddi travma ya da hızlı kötüleşme durumlarında acil veteriner bakımı alın.

Uyarıcı bir ginepig ortamı; yiyecek arama, saklanma, keşfetme, farklı alanlar arasında hareket etme, güvenli nesneleri inceleme ve uyumlu ginepig dostlarla etkileşim kurma fırsatları sunmalıdır. Ginepigler sosyal av hayvanlarıdır ve güvenlik ihtiyaçları, aktivite ihtiyaçları kadar önemlidir.

Hamsterlar hastalıklarını saklayabilir ve durumları hızla kötüleşebilir; bu nedenle normal davranışlarındaki hafif değişiklikler bile dikkat gerektirir. Yaygın uyarı işaretleri arasında daha az yemek yeme veya su içme, açıklanamayan kilo kaybı, normal uyanık oldukları saatlerde olağandışı hareketsizlik, kambur duruş, ishal veya ıslak/kirli arka bölge, idrar veya dışkıda değişiklikler, nefes alma güçlüğü, göz veya burun akıntısı, anormal yürüyüş, tüy veya cilt değişiklikleri, diş sorunları, yanakta şişlik, yaralar veya yeni yumrular yer alır. Hamsterınız normalden farklı görünüyorsa veya davranıyorsa vakit kaybetmeden bir veteriner hekime danışın. Nefes alma güçlüğü, halsizlik veya dehidrasyon ile seyreden şiddetli ishal, kollaps (yığılma), ciddi kanama veya travma, şiddetli karın şişliği, rektal prolapsus (bağırsak sarkması), nöbetler veya hızlı kötüleşme acil veteriner bakımı gerektirir.

Kedilerde ani diyet değişikliği, stres, gıda intoleransı, parazitler, enfeksiyonlar, toksinler, enflamatuar mide-bağırsak hastalıkları, pankreas hastalığı, hipertiroidizm, böbrek veya karaciğer hastalığı ve kanser dahil olmak üzere birçok nedenle ishal görülebilir. Sağlıklı yetişkin bir kedide hafif ve kısa süren ishal bazen ciddileşmeden kendiliğinden geçebilir; ancak ishal devam ederse, sıklaşırsa veya şiddetlenirse, kan içerirse, siyah veya katranımsı görünürse ya da kusma, iştah kaybı, halsizlik, karın ağrısı, dehidrasyon veya kilo kaybı ile birlikte görülürse bir veteriner hekime başvurun. Yavru kediler, yaşlı kediler ve halihazırda tıbbi sorunları olan kediler daha hızlı hastalanabilir. Şiddetli veya kalıcı ishal, bayılma, belirgin halsizlik, önemli düzeyde dehidrasyon, nefes alma güçlüğü, zehirlenme şüphesi veya hızlı kötüleşme acil veteriner müdahalesi gerektirir.

Kediler; tüy yumakları veya geçici bir sindirim rahatsızlığından parazitlere, yabancı cisim tıkanıklığına, toksinlere, inflamatuar gastrointestinal hastalığa, pankreatite, böbrek hastalığına, hipertiroidizme, diyabete veya kansere kadar pek çok nedenle kusabilir. Kusma; genellikle mide bulantısı, öğürme ve karın kasılmalarını içeren aktif bir süreçken, regürjitasyon (geri çıkarma) genellikle daha pasiftir. Genel durumu iyi olan bir kedide görülen tek bir kusma vakası bazen izlenebilir; ancak tekrarlayan veya devam eden kusma, kan, iştahsızlık, halsizlik, ishal, dehidrasyon, ağrı, kilo kaybı, su dahi içememe veya şüpheli toksin ya da yabancı cisim yutulması durumlarında veteriner hekime danışılması gerekir. Şiddetli veya uzun süren kusma, kollaps (yığılma), solunum güçlüğü, belirgin halsizlik, ağrılı veya şişkin bir karın ya da idrar yapamama durumları acil veteriner müdahalesi gerektirir.

Bir kedinin sağlık öncelikleri yaşamı boyunca değişir. Yavru kedilerin büyüme, aşılama, bulaşıcı hastalık riski, beslenme ve sağlıklı davranışsal gelişime özel olarak dikkat etmesi gerekir. Genç ve yetişkin kediler hâlâ düzenli koruyucu veteriner hekimliğine ihtiyaç duyar; kilo, vücut kondisyonu, diş sağlığı, dışkılama, davranış ve yaşam tarzı risklerinin sürekli takibi yapılmalıdır. AAHA/AAFP kılavuzlarında 10 yaş üzeri kediler olarak tanımlanan yaşlı kediler ise iştah, su içme, idrara çıkma, kilo, hareketlilik, tımarlanma, görme veya davranış değişikliklerinin hastalıkların erken belirtileri olabileceği için daha yakından takip edilmesinden fayda görür.

Bir kedi diş ağrısı, bulantı, gastrointestinal hastalık, böbrek veya karaciğer hastalığı, pankreatit, enfeksiyon, ağrı, stres, ilaç yan etkileri, mamaya erişimde zorluk veya daha birçok nedenle yemek yemeyi bırakabilir. Kedilerde iştah kaybı ciddiye alınmalıdır çünkü uzun süreli yetersiz gıda alımı, özellikle kilolu kedilerde potansiyel olarak hayati tehlike oluşturan bir karaciğer durumu olan hepatik lipidozu tetikleyebilir. Kediniz yemek yemeyi bırakırsa derhal veterinerinizle iletişime geçin ve iştah kaybına nefes darlığı, bayılma, tekrarlayan kusma, aşırı halsizlik, zehirlenme şüphesi, idrara çıkamama veya diğer ciddi belirtiler eşlik ediyorsa daha acil bir şekilde yardım arayın.

Bir ev kedisini aktif tutmak, önemli kedi davranışlarını düzenli olarak sergileyebileceği bir ortam yaratmak anlamına gelir. Güvenli saklanma ve dinlenme yerleri, yüksek alanlar, uygun tırmalama yüzeyleri, interaktif oyun yoluyla takip ve kovalamaca fırsatları, yiyecek arama veya bunun için çabalama yolları ve kedinin kendi şartlarında olumlu sosyal etkileşim sağlayın.

Bir köpek, mamadaki değişiklik, stres veya bozulmuş bir rutin gibi nispeten önemsiz bir nedenle yemek yemeyi bırakabilir; ancak iştah kaybı diş ağrısı, bulantı, gastrointestinal hastalık, enfeksiyon, ağrı, ilaç etkileri veya diğer tıbbi durumlarla da ilişkili olabilir. Yemek yemek isteyen ancak mamayı rahatça alamayan, çiğneyemeyen veya yutamayan bir köpeğin de veteriner kontrolünden geçmesi gerekir. Köpeğiniz yemek yemeyi bırakırsa, özellikle de bu değişiklik ani ise, devam ediyorsa ya da kusma, ishal, halsizlik, ağrı, karında şişkinlik, nefes almada zorluk veya diğer hastalık belirtileriyle birlikte ortaya çıkıyorsa vakit kaybetmeden bir veteriner hekime başvurun.

Ayrılık anksiyetesi olan bir köpek, bağlanma figüründen ayrılmakla ilişkili gerçek bir sıkıntı yaşar. Bu durum dramatik görünebilir; sürekli ses çıkarma, kaçma girişimleri veya eşyalara zarar verme gibi; ancak bazı köpekler adımlama, nefes nefese kalma, olağandışı derecede hareketsiz kalma veya mamayı reddetme gibi çok daha sessiz belirtiler gösterir.

Köpekler, alışılbadık bir şey yemek, ani bir diyet değişikliği, stres, parazitler, enfeksiyonlar, gıda intoleransı, inflamatuar gastrointestinal hastalıklar, toksinler, pankreas hastalıkları, hormonal bozukluklar veya diğer sistemik hastalıklar dahil olmak üzere pek çok nedenle ishal olabilir. Aksi takdirde canlı ve sağlıklı olan yetişkin bir köpekteki hafif ishal bazen kısa sürede kendiliğinden düzelebilir; ancak ishal devam ederse, sıklaşır veya şiddetlenirse, kan içerirse, siyah ya da katranımsı görünürse ya da kusma, iştah kaybı, halsizlik, karın ağrısı, kilo kaybı veya dehidrasyon (sıvı kaybı) belirtileri eşlik ederse bir veteriner hekime başvurun. Yavru köpekler, yaşlı köpekler ve altta yatan sağlık sorunları olan köpekler çok daha hızlı kötüleşebilir. Köpeğiniz yere yığılıyorsa, aşırı halsizse, belirgin şekilde dehidre olmuşsa, şiddetli kanlı ishali, ağrılı veya şişkin bir karnı varsa, nefes almakta güçlük çekiyorsa ya da zehirlenmeden veya başka bir acil durumdan şüpheleniyorsanız acil veteriner bakımı alın.

Köpekler; olağandışı bir şey yemeleri veya geçici bir mide rahatsızlığından enfeksiyonlara, parazitlere, pankreatite, bağırsak tıkanıklığına, toksinlere veya karaciğer ya da böbrek gibi organları etkileyen hastalıklara kadar birçok nedenle kusabilirler. Kusma, genellikle bulantı, öğürme ve karın kasılmalarını içeren aktif bir süreçtir; regürjitasyon ise daha pasiftir. Sağlıklı bir köpekte görülen tek seferlik bir durum izlenebilir, ancak kusma tekrarlarsa, devam ederse, kan içerirse, ağrı, uyuşukluk, dehidrasyon, ishali beraberinde getirirse veya kilo kaybına yol açarsa ya da köpeğiniz suyu midesinde tutamıyorsa derhal bir veterinerle iletişime geçin. Köpeğinizin karnı şiş veya ağrılıysa, tekrarlayan sonuçsuz öğürmeler, bayılma, nefes darlığı, belirgin halsizlik varsa ya da bir toksin veya yabancı cisim yuttuğundan şüpheleniyorsanız acil veteriner yardımı alın.

İyi bir köpek sağlık kontrol listesi, köpeğiniz büyüdükçe değişir. Yavru köpekler büyüme, aşılama, sosyal gelişim ve önleyici bakıma özel ilgiye ihtiyaç duyarken; sağlıklı yetişkin köpekler hala düzenli veteriner kontrollerine, kilo ve diş takibine, aşılama incelemesine ve parazit önlemeye ihtiyaç duyar; yaşlı köpekler ise hareketlilik, davranış, kilo, kas durumu ve kronik hastalıkların daha yakından takibi dahil olmak üzere daha sık değerlendirmelerden genellikle fayda görür. Her köpeğin “yaşlı” hale geldiği tek bir yaş yoktur; ırk, boyut, sağlık ve beklenen ömür önem taşır.

Yeni bir evcil hayvanı eve getirmek heyecan vericidir, ancak hayvanın bakış açısından neredeyse her şey bir anda değişmiş olabilir.

Ginepigler, kendileri üretemedikleri için sınırsız kalitede çayır otu (saman), taze su, C vitamini içeren ginepige özel peletler, uygun taze sebzeler ve düzenli olarak C vitamini kaynağına ihtiyaç duyarlar. Ayrıca bir veteriner hekim veya uzman davranış uzmanı aksi yönde tavsiyede bulunmadığı sürece geniş, tabanı düz barınaklar, saklanma alanları, egzersiz, zenginleştirilmiş çevre ve başka uyumlu bir ginepigten yoldaşlık isterler. Yeme, içme, dışkı, kilo, dişler, hareket, solunum ve davranışları her gün takip edin. İştah azalması veya dışkıdaki değişiklikler hızla ciddileşebilir ve veteriner hekime danışılmalıdır.

Evcil hayvanınızın tıbbi geçmişi önemli bir hikaye anlatır.

Evcil hayvanlarında olağandışı bir belirti ortaya çıktığında, hayvan sahipleri doğal olarak yanıt ararlar.

Köpeğiniz aksamaya başladı. Kediniz alışılbadık derecede sessiz görünüyor. Tavşanınız yemeğine neredeyse hiç dokunmadı.