Bir kediyse seyahat etmek, bir köpekle seyahat etmekten çok farklı olabilir.

Yavru kediler; hızlı gelişimi desteklemek için yeterli enerjiye, doğru protein, yağ, vitamin, mineral ve diğer temel besin maddeleri dengesine sahip, özellikle büyüme dönemi için formüle edilmiş mamalara ihtiyaç duyarlar.

Kedinin kendini iyi hissetmediğinin işaretleri arasında daha az yemek yemek, her zamankinden az veya çok su içmek ya da idrara çıkmak, kusma, ishal, kabızlık, kilo kaybı, saklanma, uyuşukluk, olağandışı davranış, tımarda azalma, hareketlilik değişiklikleri, öksürük, hızlı veya zor nefes alma, göz veya burun akıntısı, cilt veya tüy değişiklikleri ve kum kabı alışkanlıklarındaki değişiklikler yer alır. Kediler bazen hastalıklarını belli etmeyebilir, bu nedenle belirgin bir belirti olmasa bile kedinizin normal rutinindeki anlamlı bir değişiklik önemli olabilir. Bir değişiklik devam ederse, tekrarlarsa veya diğer endişe verici işaretlerle birlikte ortaya çıkarsa bir veterinerle iletişime geçin. Solunum güçlüğü veya ağzı açık nefes alma, bayılma veya tepkisizlik, nöbetler, aşırı halsizlik, idrar yapamama, büyük travma veya kanama, anormal diş eti rengi, zehirlenme şüphesi veya hızlı kötüleşme durumlarında acil veteriner yardımı isteyin.

Kediler çevrelerine uyum sağlama konusunda dikkate değer bir yeteneğe sahiptir ve birçoğu ilerleyen yaşlarında bile aktif, sevecen ve meraklı kalır. Ancak yaşlanma; hareket etme, yemek yeme, uyuma, taranma ve dünyayla etkileşim kurma biçimlerini zamanla değiştirebilir.

Yavru kedi aşılama takvimi genellikle 6-8 haftalıkken başlar. Kedi panlökopenisi, herpes virüsü ve kalisivirüs için veterinerlik kılavuzları, anneden geçen antikorlar erken aşılamaya engel olabileceğinden, en az 16. haftaya kadar bir dizi doz önermektedir. AAHA/AAFP çerçevesinde FeLV aşısı yavru ve genç kediler için temel aşı olarak kabul edilirken, kuduz aşısı kısmen yerel yasalara ve bölgesel risklere bağlıdır. Veterineriniz, yaşa, sağlık durumuna, önceki aşılamalara, yaşam tarzına ve konuma göre bireysel yavru kedi için aşılama planını oluşturmalıdır.

Kedi davranışlarını anlamak; kedinin tamamına, duruma ve o birey için neyin normal olduğuna bakmayı gerektirir. Kalkık bir kuyruk, mırlama, tırmalama veya saklanma durumu tek başına güvenilir bir şekilde yorumlanamaz.

Eve bir yavru kedi getirmeden önce mama, taze su, kedi kumları, saklanma yerleri, rahat bir yatak, tırmalama yüzeyleri ve uygun oyuncakların yer aldığı sakin ve güvenli bir alan hazırlayın. Pencereleri, balkonları, elektrik kablolarını, ilaçları, kimyasalları, zehirli bitkileri ve yutulabilecek küçük nesneleri güvence altına alarak evi yavru kediye uygun hale getirin. Önceden bir veteriner bulun, yavru kedinin sağlık, aşı ve kimlik kayıtlarını bir araya getirin, erken bir veteriner ziyareti ayarlayın ve yavru kedinize her şeyi aynı anda tanıtmak yerine yeni evini kademeli olarak keşfetmesi için zaman tanıyın.

Kedilerde ani diyet değişikliği, stres, gıda intoleransı, parazitler, enfeksiyonlar, toksinler, enflamatuar mide-bağırsak hastalıkları, pankreas hastalığı, hipertiroidizm, böbrek veya karaciğer hastalığı ve kanser dahil olmak üzere birçok nedenle ishal görülebilir. Sağlıklı yetişkin bir kedide hafif ve kısa süren ishal bazen ciddileşmeden kendiliğinden geçebilir; ancak ishal devam ederse, sıklaşırsa veya şiddetlenirse, kan içerirse, siyah veya katranımsı görünürse ya da kusma, iştah kaybı, halsizlik, karın ağrısı, dehidrasyon veya kilo kaybı ile birlikte görülürse bir veteriner hekime başvurun. Yavru kediler, yaşlı kediler ve halihazırda tıbbi sorunları olan kediler daha hızlı hastalanabilir. Şiddetli veya kalıcı ishal, bayılma, belirgin halsizlik, önemli düzeyde dehidrasyon, nefes alma güçlüğü, zehirlenme şüphesi veya hızlı kötüleşme acil veteriner müdahalesi gerektirir.

Kediler; tüy yumakları veya geçici bir sindirim rahatsızlığından parazitlere, yabancı cisim tıkanıklığına, toksinlere, inflamatuar gastrointestinal hastalığa, pankreatite, böbrek hastalığına, hipertiroidizme, diyabete veya kansere kadar pek çok nedenle kusabilir. Kusma; genellikle mide bulantısı, öğürme ve karın kasılmalarını içeren aktif bir süreçken, regürjitasyon (geri çıkarma) genellikle daha pasiftir. Genel durumu iyi olan bir kedide görülen tek bir kusma vakası bazen izlenebilir; ancak tekrarlayan veya devam eden kusma, kan, iştahsızlık, halsizlik, ishal, dehidrasyon, ağrı, kilo kaybı, su dahi içememe veya şüpheli toksin ya da yabancı cisim yutulması durumlarında veteriner hekime danışılması gerekir. Şiddetli veya uzun süren kusma, kollaps (yığılma), solunum güçlüğü, belirgin halsizlik, ağrılı veya şişkin bir karın ya da idrar yapamama durumları acil veteriner müdahalesi gerektirir.

Bir kedinin sağlık öncelikleri yaşamı boyunca değişir. Yavru kedilerin büyüme, aşılama, bulaşıcı hastalık riski, beslenme ve sağlıklı davranışsal gelişime özel olarak dikkat etmesi gerekir. Genç ve yetişkin kediler hâlâ düzenli koruyucu veteriner hekimliğine ihtiyaç duyar; kilo, vücut kondisyonu, diş sağlığı, dışkılama, davranış ve yaşam tarzı risklerinin sürekli takibi yapılmalıdır. AAHA/AAFP kılavuzlarında 10 yaş üzeri kediler olarak tanımlanan yaşlı kediler ise iştah, su içme, idrara çıkma, kilo, hareketlilik, tımarlanma, görme veya davranış değişikliklerinin hastalıkların erken belirtileri olabileceği için daha yakından takip edilmesinden fayda görür.

Bir kedi diş ağrısı, bulantı, gastrointestinal hastalık, böbrek veya karaciğer hastalığı, pankreatit, enfeksiyon, ağrı, stres, ilaç yan etkileri, mamaya erişimde zorluk veya daha birçok nedenle yemek yemeyi bırakabilir. Kedilerde iştah kaybı ciddiye alınmalıdır çünkü uzun süreli yetersiz gıda alımı, özellikle kilolu kedilerde potansiyel olarak hayati tehlike oluşturan bir karaciğer durumu olan hepatik lipidozu tetikleyebilir. Kediniz yemek yemeyi bırakırsa derhal veterinerinizle iletişime geçin ve iştah kaybına nefes darlığı, bayılma, tekrarlayan kusma, aşırı halsizlik, zehirlenme şüphesi, idrara çıkamama veya diğer ciddi belirtiler eşlik ediyorsa daha acil bir şekilde yardım arayın.

Bir ev kedisini aktif tutmak, önemli kedi davranışlarını düzenli olarak sergileyebileceği bir ortam yaratmak anlamına gelir. Güvenli saklanma ve dinlenme yerleri, yüksek alanlar, uygun tırmalama yüzeyleri, interaktif oyun yoluyla takip ve kovalamaca fırsatları, yiyecek arama veya bunun için çabalama yolları ve kedinin kendi şartlarında olumlu sosyal etkileşim sağlayın.