Birçok evcil papağan için uygun şekilde formüle edilmiş pelet veya ekstrüde diyet, beslenmenin temelini oluşturabilir; bu temel, uygun taze sebzeler ve daha küçük miktarlarda meyve, tohum, kuruyemiş veya türe uygun diğer gıdalarla desteklenebilir. Yalnızca tohumla beslenme diyetleri genellikle besin açısından yetersizdir ve eksiklikler ile aşırı kalori alımına katkıda bulunabilir.
Ancak bir muhabbet kuşu, gri papağan, kanarya ve lorikeet besinsel açıdan birbirinin yerine geçemez. Bazı kuşların oldukça özel beslenme gereksinimleri vardır.
Bu nedenle en önemli ilke şudur:
Önce kuşun türünü belirleyin. Sonra diyeti tasarlayın.
"Evcil kuş" kulağa tek bir tür gibi geliyor.
Öyle değil.
Bu, beslenme ekolojileri dikkat çekici ölçüde farklı olan hayvanları içeren bir kategoridir.
Yalnızca papağanlar; doğal diyetleri çiçeklerin, meyvelerin, tohumların, kuruyemişlerin ve diğer bitkisel materyallerin farklı kombinasyonlarına vurgu yapabilen türleri içerir. Ötücü kuşlar; granivor (tohumla beslenen), frugivor (meyveyle beslenen), insektivor (böcekle beslenen) ve hatta karnivor (etle beslenen) beslenme stratejilerini kapsayan binlerce türü barındırır. Lorikeetler ve lori kuşları, nektar ve polen açısından zengin diyetlere uyum sağlamıştır.
Bu durum şu soruyu sormayı gerektirir:
“Bir kuş ne yemeli?”
Şu soruyu sormaya biraz benzer:
“Bir memeli ne yemeli?”
Bu kategori fazlasıyla geniştir.
1KAHU için kuş beslenmesi bu nedenle şu sıralamayla başlamalıdır:
TÜR → YAŞAM EVRESİ → SAĞLIK → BİREYSEL DİYET
şöyle değil:
KUŞ → TOHUM
Bu ayrım önemlidir çünkü formüle edilmiş diyetlerdeki büyük ilerlemelere rağmen beslenme kaynaklı hastalıklar evcil kuşlarda yaygın olmaya devam etmektedir.
Kuş beslenmesi türle başlar
Gri papağan için sağlıklı olan bir diyet otomatik olarak bir kanaryaya kopyalanamaz.
Kanarya beslenme planı otomatik olarak bir lorikeete kopyalanamaz.
Papağanlar arasında bile beslenme gereksinimleri ve hassasiyetler farklılık gösterebilir.
Örneğin MSD'nin güncel kuş beslenmesi rehberi, birçok evcil papağan türünün ağırlıklı olarak bitkisel bazlı gıdalar tükettiğini, ancak meyve, nektar, tohum ve diğer gıdaların göreceli öneminin türler arasında değişiklik gösterdiğini belirtmektedir.
Ötücü kuşlar daha da çeşitlidir. Evcil hayvan olarak yaygın şekilde bakılan ispinozlar ve kanaryalar geleneksel olarak tohum bazlı diyetlerle beslenmiştir; ancak ticari tohum karışımları birkaç vitamin, amino asit ve mineral açısından yetersiz olabilir. Diğer ötücü kuşların çok farklı doğal beslenme stratejileri vardır.
İşte bu yüzden 1KAHU asla genel bir:
“Kuş besleme planı.”
oluşturmamalıdır.
Bunun yerine şunları oluşturmalıdır:
“Rio'nun beslenme planı — Sultan Papağanı.”
veya:
“Kiwi'nin beslenme planı — Gökkuşağı Lorikeeti.”
Tür, dekoratif bir profil alanı değildir.
Beslenme mantığını değiştirir.
Yalnızca tohumla beslenmenin neden olduğu sorunlar
Evcil kuş bakımındaki en kalıcı yanlış anlamalardan biri şudur:
Kuşlar tohum yer.
Birçok kuş elbette tohum yer.
Bu şu anlama gelmez:
Yalnızca tohumlar, kafes ortamında dengeli bir diyet sağlar.
Tarihsel olarak evcil kuşlara genellikle tohum ve kuruyemiş karışımları verilirdi. Veterinerlik kanıtları artık bu diyetlerin, özellikle diyetin çoğunluğunu oluşturduklarında, besinsel açıdan yetersiz olabileceğini göstermektedir.
Tohum ağırlıklı diyetler, A vitamini, kalsiyum ve diğer vitaminler ile mineraller dahil olmak üzere yetersiz miktarlarda veya zayıf dengelerde besinler sağlarken nispeten yüksek yağ içerebilir. Kötü diyetlerle ilişkili beslenme bozuklukları, evcil kuşlarda önemli bir sorun olmaya devam etmektedir.
Kuş Veterinerleri Derneği (Association of Avian Veterinarians) de benzer şekilde, sadece tohum diyetlerinin evcil bir kuşun beslenme ihtiyaçlarını karşılamadığını bildirmektedir.
Sorun şu değildir:
“Tohumlar zehirlidir.”
Öyle değiller.
Sorun şudur:
Tohumlar, tek başına yeterli bir diyet olmaksızın bir diyetin parçası olabilir.
Bu ayrım esastır.
Kuşlar tercih ettikleri yiyecekleri seçerek yiyebilirler
içinde şu malzemelerin bulunduğu bir kase hayal edin:
pelet + ayçiçeği tohumu + darı + kuruyemiş + diğer içerikler.
Beslenme açısından şöyle düşünebilirsiniz:
“Kuşum tüm bu gıdaları alıyor.”
Ancak kuş şöyle düşünebilir:
“Ayçiçeği tohumu.”
Ve ardından:
“Başka bir ayçiçeği tohumu.”
Ve ardından:
“Belki bir kuruyemiş.”
Bu nedenle kasedeki bileşim ile fiilen tüketilen diyetin bileşimi çok farklı olabilir.
MSD, seçici yeme alışkanlığını evcil kuşların yetersiz diyetler geliştirmesinin başlıca nedenlerinden biri olarak tanımlamaktadır: Peletler daha lezzetli tohumlar ve kuruyemişlerle serbestçe karıştırıldığında kuşlar öncelikli olarak sonrakileri tüketebilir.
Bu durum bize önemli bir beslenme ilkesi verir:
SUNULAN ≠ TÜKETİLEN
Kuşlar için bu fark klinik açıdan önemli olabilir.
Formüle edilmiş diyetler ne tür bir rol oynamalıdır?
Birçok evcil papağan için uygun şekilde formüle edilmiş pelet veya ekstrüde gıda, güvenilir bir beslenme temeli sağlayabilir.
Bu gıdalar, içerikleri ve eklenen besin maddelerini nispeten uniform parçalarda birleştirerek bir kuşun yalnızca tercih ettiği tek bir içeriği yemesini çok daha zor hale getirir.
MSD'nin güncel profesyonel rehberliği, formüle edilmiş diyetleri kuş sağlığında önemli bir ilerleme olarak tanımlamaktadır. Daha büyük papağanlar için genel bir çerçeve olarak yaklaşık %80 pelet, sebzeler ve daha küçük miktarlarda meyve sunar; muhabbet kuşları, sultan papağanları ve cennet papağanları gibi daha küçük kuşlar için önerilen oranlar peletlerin yanı sıra daha büyük bir tohum bileşenini içerir.
Diğer veterinerlik kaynakları biraz farklı oranlar önermektedir. Örneğin VCA, birkaç papağan türü için genellikle yaklaşık %60–70 oranında formüle edilmiş gıda önermektedir.
Bu çeşitlilik önemlidir.
1KAHU şunları dönüştürmemelidir:
“%70 pelet”
veya:
“%80 pelet”
ifadelerini evrensel bir kuş kuralına.
Daha güçlü ilke şudur:
Birçok evcil papağan için uygun şekilde formüle edilmiş gıda, tür, yaşam evresi, sağlık ve veterinerlik rehberliğine uyarlanmış tam diyetle birlikte önemli bir beslenme temeli sağlamalıdır.
Peletler tüm türler için aynı oranlarda evrensel olarak uygun değildir
Küresel ve çok türLü bir Akademi'nin, genel "kuş besleme" makalelerinden çok daha hassas olması gereken nokta burasıdır.
Bir ara, sultan papağanı, kanarya ve lorikeet otomatik olarak aynı pelet yüzdesini almamalıdır.
Örneğin güncel MSD rehberliği, daha büyük papağanları muhabbet kuşları ve sultan papağanları gibi yaygın olarak bakılan daha küçük türlerden ayırmaktadır.
Kanaryalar ve ispinozlar gibi ötücü kuşların kendi beslenme değerlendirmeleri vardır ve MSD, formüle edilmiş ekstrüde diyetlerin geleneksel tohum bazlı beslenmeye göre besin açısından tutarlı alternatifler olarak giderek daha fazla kullanıldığını belirtmektedir.
Bir de lorikeet gibi uzman beslenen türler vardır.
Bu kuşlar için tüm beslenme modeli değişir.
Dolayısıyla şu soruyu sormak yerine:
“Her kuşun diyetinin yüzde kaçı pelet olmalıdır?”
şunu sorun:
“Bu tür için uygun beslenme modeli nedir?”
1KAHU'nun kodlaması gereken soru budur.
Evcil kuşlar hangi sebzeleri yemelidir?
Birçok evcil papağan için uygun sebzeler şunları sağlayabilir:
besinler, çeşitlilik, doku ve yem arama (foraging) fırsatları.
Uygun gıdalar türe göre biraz değişiklik gösterir, ancak uygun papağan diyetlerinde yaygın olarak kullanılan örnekler arasında koyu yapraklı yeşillikler, brokoli, biberler ve belirli turuncu veya koyu yeşil sebzeler gibi sebzeler bulunur.
Karotenoid öncülleri içeren sebzeler de uygun A vitamini beslenmesine katkıda bulunabilir. Kötü ve tohum ağırlıklı diyetler, evcil kuşlarda özellikle A vitamini eksikliği ile ilişkilidir.
Çeşitlilik faydalıdır.
Ancak çeşitlilik şu hale gelmemelidir:
“Buzdolabındaki her şey kuş yemeğidir.”
Her malzemenin yine de şu hususlar açısından kontrol edilmesi gerekir:
türe uygunluk ve güvenlik.
Taze ürünler uygun şekilde yıkanmalı ve bozulmadan önce kaldırılmalıdır.
Ya meyve?
Uygun meyve, birçok evcil kuşun diyetinin bir parçasını oluşturabilir, ancak sırf şu sebepten otomatik olarak ağırlık kazanmamalıdır:
kuşlar meyveyi sever.
Yetiştirilen birçok meyve, diğer gıdalara kıyasla nispeten yüksek şeker ve su içerir.
Bu nedenle birçok evcil papağan için veteriner beslenme önerileri, meyveye formüle edilmiş gıda ve sebzelere kıyasla daha küçük bir oran ayırır.
Ancak tekrar belirtmek gerekirse:
tür önem taşır.
Doğal beslenme ekolojisi büyük ölçüde meyveyle beslenmeye dayanan bir kuş, sanki bir sultan papağanıymış gibi ele alınamaz.
Ve nektarla beslenen bir lorikeet yine farklı bir beslenme çerçevesi gerektirir.
Doğru soru şu değildir:
“Meyve kuşlar için iyi midir?”
Şudur:
“Meyvenin bu türün diyetindeki rolü ne olmalıdır?”
Tohumlar ve kuruyemişlerin hâlâ bir yeri olabilir
Yalnızca tohumla beslenme diyetini düzeltmek, şu zıt yanlış anlamayı yaratmamalıdır:
“Sağlıklı kuşlar asla tohum yememelidir.”
Birçok tür için tohumlar veya kuruyemişler kontrollü miktarlarda hala şu amaçlarla kullanılabilir:
diyetin bir parçası, eğitim ödülleri, zenginleştirme veya yüksek değerci yem arama öğeleri.
Artık sınırsız miktarlarda bulunmadıklarında değerleri aslında artabilir.
Pozitif pekiştirme eğitimi sırasında verilen bir ayçiçeği tohumu şu durumdan davranışsal olarak farklıdır:
tüm gün ayçiçeği tohumlarıyla doldurulmuş bir kase.
Benzer şekilde, bir yem arama etkinliğinde az sayıda uygun tohum saklamak şunları teşvik edebilir:
arama, manipülasyon ve problem çözme.
Beslenme ve zenginleştirmenin rekabet etmesine gerek yoktur.
Amaç şudur:
beslenme dengesi + türe uygun beslenme davranışı.
Beslenme, doğal yem arama davranışını desteklemelidir
Yabani kuşlar nadiren şu durumla karşılaşır:
tüm günlük rasyonlarını içeren tek bir kase.
Arar, tırmanır, nesneleri manipüle eder, yiyecekleri açar, beslenme yerleri arasında seyahat eder ve seçimler yaparlar.
Evcil kuşlar bu davranışsal motivasyonların çoğunu korur.
Bu, yiyeceğin zenginleştirmenin önemli bir parçası olabileceği anlamına gelir.
Uygun bir rasyonun bir kısmı bazen şu yollarla sağlanabilir:
yem arama oyuncakları, bulmaca besleyiciler, sarılmış yiyecekler, birden fazla beslenme yeri veya diğer güvenli türe uygun zorluklar.
Amaç sadece yiyeceği şu hale getirmek değildir:
elde edilmesi zor.
Kuşa doğal beslenme davranışlarını gerçekleştirmesi için anlamlı fırsatlar vermektir.
Bu ayrım önemlidir.
Yeterli beslenmeye erişebilmesi için bir kuş asla zor bir bulmacayı çözmeye zorlanmamalıdır.
Yem arama beslenmeyi zenginleştirmeli, beslenme belirsizliği yaratmamalıdır.
Lorikeetler ve diğer uzman beslenen türler farklı diyetlere ihtiyaç duyar
Bu, tüm makaledeki en önemli uyarılardan biridir.
Bazı kuşların oldukça özelleşmiş beslenme adaptasyonları vardır.
Örneğin lorikeetler ve lori kuşları, nektar ve polen tüketmek üzere uyarlanmıştır ve bu ihtiyaçlar etrafında tasarlanmış diyetler gerektirir. MSD, nektarla beslenen kuşların geleneksel bir papağan pelet ve sebze planına dahil edilmek yerine, özellikle uzman nektar gıdasına ihtiyaç duyduğunu belirtmektedir.
Nektar ayrıca çabuk bozulur.
Bu durum şunları özellikle önemli kılar:
hazırlık, hijyen ve değiştirme sıklığı.
Nektarla beslenen bazı kuşlar ayrıca aşırı diyet demirine karşı duyarlı olabilir, yani diğer papağanlar için tasarlanmış genel öneriler uygun olmayabilir.
Bu, 1KAHU'ya bir başka önemli kural verir:
Diyeti "kuş" tan yola çıkarak çıkarmayın. Kesin türden yola çıkarak çıkarın.
İspinozlar ve kanaryalar minik papağanlar değildir
İspinozlar ve kanaryalar da kendi beslenme mantıklarını hak eder.
Birçoğu tarihsel olarak ağırlıklı olarak tohum diyetleriyle beslenmiştir.
Ancak MSD'nin güncel ötücü kuş beslenmesi rehberi, tipik tohum karışımlarının çeşitli vitaminlerin, amino asitlerin ve minerallerin zayıf seviyelerini veya dengelerini sağlayabileceğini, aşırı yağın ise obeziteye ve beslenme hastalıklarına katkıda bulunabileceğini belirtmektedir.
Formüle edilmiş gıdalar, besin açısından daha tutarlı bir alternatif veya diyetin bir bileşeni sağlayabilir.
Ancak ötücü kuşlar içinde bile:
tür, üreme durumu ve beslenme ekolojisi önem taşır.
Örneğin, yumurta üretimi sırasında kalsiyum gereksinimleri özellikle ilgili hale gelir ve mineral kaynakları için öneriler papağanlar için olanlardan farklı olabilir.
Yani:
Kanarya ≠ muhabbet kuşu ≠ lorikeet ≠ gri papağan
dördü de şu şekilde adlandırılsa bile:
evcil kuşlar.
A vitamini neden önemlidir?
A vitamini neden önemlidir?
Uygun olmayan tohum ağırlıklı diyetlerle beslenen evcil kuşlarda A vitamini eksikliği iyi bilinen bir beslenme sorunudur.
A vitamini, aşağıdakilerle ilişkili olanlar dahil dokuların normal fonksiyonuna katkıda bulunur:
solunum, sindirim ve üreme sistemleri.
Eksiklik; kötü tüy durumu, solunum belirtileri, ağız değişiklikleri ve ikincil hastalıklara karşı artan duyarlılık gibi sorunlara katkıda bulunabilir.
Ancak bu, koruyucuların yüksek dozda A vitamini takviyesi vererek yanıt vermesi gerektiği anlamına gelmez.
Çok fazla önceden oluşturulmuş A vitamini kendi başına zararlı olabilir.
Daha güvenli strateji şudur:
uygun şekilde dengelenmiş bir diyet oluşturmak
şöyle yapmak yerine:
uygun olmayan bir diyeti süresiz olarak telafi etmek için takviyeler kullanmak.
Kalsiyum, fosfor ve D vitamininin dengelenmesi gerekir
Kuş beslenmesi sadece bireysel besin maddeleriyle ilgili değildir.
Besinler etkileşime girer.
Kalsiyum, fosfor ve D vitamini önemli bir örnektir.
Tohum ağırlıklı diyetler, uygun olmayan bir kalsiyum-fosfor dengesinin yanı sıra yetersiz kalsiyum ve D vitamini sağlayabilir. Bu dengesizlikler iskelet ve üreme sorunlarına katkıda bulunabilir.
Belirli kuşların ek hassasiyetleri olabilir. Örneğin gri papağanlar, veterinerlik literatüründe kalsiyum düzenlemesiyle ilişkili sorunlar açısından özellikle bilinmektedir.
Ancak yine de cevap şu değildir:
Her gri papağanın isteğe bağlı bir kalsiyum takviyesine ihtiyacı vardır.
Bireysel takviye veteriner değerlendirmesini takip etmelidir.
Beslenme hedefi şudur:
denge — maksimum takviye değil.
Kuşumun vitamin takviyesine ihtiyacı var mı?
Uygun şekilde formüle edilmiş, besin açısından dengeli bir diyet yiyen bir kuşun, özel bir neden olmadıkça genellikle ek vitamin ve mineral alması gerekmez.
Gereksiz takviye yalnızca ekstra koruma değil, şunları yaratabilir:
fazlalıklar ve dengesizlikler.
MSD, ağırlıklı olarak formüle edilmiş diyetler tüketen kuşların, bir veteriner tarafından önerilmediği sürece genellikle ek vitamin veya mineral takviyesine ihtiyaç duyduğunu tavsiye etmektedir.
Yaygın takviye yöntemlerinin pratik sorunları da vardır.
Tozun tohumların üzerine serpilmesi etkisiz olabilir çünkü birçok papağan özü yese de tohum kabuğunu çıkarıp atar.
İçme suyuna vitamin eklemek güvenilmez olabilir çünkü besinler bozulabilir, su daha az lezzetli hale gelebilir ve katkı maddeleri mikrobiyal üremeyi teşvik edebilir. Kuş Veterinerleri Derneği de benzer şekilde, bir veteriner tarafından yönlendirilmediği sürece içme suyuna rutin olarak vitamin, takviye veya meyve suyu konulmamasını tavsiye etmektedir.
Daha iyi ilke şudur:
Ürün var diye değil, bir sebepten dolayı takviye yapın.
Bir kuşun tohumdan pelete geçirilmesi özen gerektirir
Bu özellikle vurgulanmayı hak ediyor.
Bir koruyucu, yalnızca tohumla beslenme diyetinin yetersiz olduğunu öğrenir ve karar verir:
“Yarın: Artık tohum yok.”
Bu tehlikeli olabilir.
Kuşlar, yabancı bir formüle edilmiş gıdayı hemen yenilebilir bir şey olarak tanıyamayabilir.
Bu nedenle tanıdık yiyeceklerin çok hızlı bir şekilde kaldırılması şu sonuçları doğurabilir:
yetersiz kalori alımı ve potansiyel olarak tehlikeli kilo kaybı.
MSD, kademeli diyet dönüşümü ve yakın kilo takibini özellikle önermektedir. Profesyonel rehberliği, dönüşüm sırasında vücut ağırlığının %10'dan fazla düşmesi durumunda bir veterinerle iletişime geçilmesini tavsiye eder.
Kesin geçiş yöntemi kuşa uyarlanmalıdır.
Ancak ilke evrenseldir:
Daha sağlıklı bir yiyeceği kabul etmesi için bir kuşu aç bırakmayın.
Tohumlar kayboldu diye peletlerin yendiğini asla varsaymayın
Bu, hamsterın boş kase probleminin kuşlardaki karşılığıdır.
Şu malzemeleri sağladığınızı hayal edin:
pelet + tohumlar.
Günün sonunda:
tohumlar kaybolmuştur.
Bu, kuşun peletleri yediğini kanıtlamaz.
Şu tüketilmiş olabilir:
tercih edilen her tohum
besin açısından dengeli yiyeceğe dokunulmadan bırakılmıştır.
Diyet geçişi sırasında koruyucuların bu nedenle şunları izlemesi gerekir:
gerçek yiyecek kabulü + vücut ağırlığı + dışkı + davranış.
Bu, şundan çok daha bilgilendiricidir:
“Sağlıklı yiyecek sunuldu ✓”
Kilo, en değerli beslenme sinyallerinden biridir
Kuşlar genellikle hastalık belirtilerini gizler.
Bu nedenle vücut ağırlığındaki değişiklikler, özellikle zaman içinde takip edildiğinde değerli olabilir.
Kuş Veterinerleri Derneği, kilo kaybı hastalığın erken bir göstergesi olabileceğinden düzenli tartımı önemli bir araç olarak tanımlamaktadır.
Şunu düşünün:
Rio — Sultan Papağanı
- Hafta: 94 g
- Hafta: 93 g
- Hafta: 90 g
- Hafta: 87 g
Yararlı bilgi şu değildir:
87 g.
Şudur:
Rio belirlenen baz çizgisinden uzaklaşmıştır.
Kilo yine de şunlarla birlikte yorumlanmalıdır:
tür, bireysel vücut kondisyonu, diyet, yiyecek alımı, dışkı, aktivite ve sağlık.
Ancak boylamsal veriler tek bir ölçümü çok daha anlamlı hale getirir.
Diyet değiştiğinde dışkı değişebilir
Kuş dışkısı birkaç bileşen içerir ve görünümü şuna göre değişebilir:
diyet, hidrasyon ve diğer fizyolojik faktörler.
Büyük miktarda belirli taze gıdalar yemek, mutlaka hastalık belirtisi olmaksızın dışkının görünümünü değiştirebilir.
Ancak kalıcı veya açıklanamayan değişikliklere hastalık da eşlik edebilir.
Bu, bağlamı hayati kılar.
Şu yaklaşım yerine:
“Anormal dışkı = hastalık.”
1KAHU şunları sormalıdır:
Diyet yakın zamanda değiştirildi mi?
Yiyecek alımı değişti mi?
Kilo değişti mi?
Kuş normal mi davranıyor?
Başka belirtiler var mı?
Bu, bir belirtiyi kaydetmek
ile
onun bağlamını anlamak
arasındaki farktır.
Su günlük ilgiyi hak eder
Taze, temiz su her zaman mevcut olmalıdır.
Kuşlar su kaselerini sıklıkla şunlarla kirletir:
yiyecek, kalıntılar veya dışkı, bu nedenle su ve kapların düzenli olarak temizlenmesi gerekir.
MSD, yiyecek ve su kaselerinin günlük olarak temizlenmesini önerirken, AAV su kaplarının sadece durulanmak yerine sabun ve sıcak suyla iyice yıkanmasını tavsiye eder.
Bir suluk, başarılı bir şekilde kullanan kuşlar için bazı kontaminasyonları azaltabilir, ancak başka bir sorumluluk getirir:
Gerçekten çalışıp çalışmadığını kontrol edin.
En iyi su sistemi şu özelliklere sahip olandır:
güvenli + erişilebilir + temiz + çalışan.
Bazı insan gıdaları tehlikeli olabilir
Yiyecek paylaşmak evcil kuşlar için sosyal açıdan ödüllendirici olabilir, ancak insan yiyeceğinin sırf şu sebepten güvenli olduğu asla varsayılmamalıdır:
kuş istiyor.
Belirli gıdalar toksik veya başka şekillerde uygunsuz olabilir.
Örneğin avokado, evcil kuşlar için güvensiz olarak kabul edilir ve veterinerlik rehberliği ayrıca soğan ve belirli meyve tohumları veya çekirdekleri içeren gıdalara karşı uyarıda bulunur.
Şunlar açısından zengin gıdalar:
tuz, şeker veya yağ
dengeli bir kuş diyetinin rutin bileşenleri olarak da yer almaz.
Koruyucular paylaşmadan önce belirli yiyecekleri kontrol etmelidir.
Tabağınıza uzanan bir kuş şunu gösterir:
motivasyon.
Şunu değil:
beslenme uygunluğu.
Gıda güvenliği önemlidir
Gıda güvenliği önemlidir
Taze ürünler beslenmeden önce uygun şekilde yıkanmalıdır.
Çabuk bozulan gıdalar sıcak bir muhafazada süresiz olarak kalmamalıdır.
Nektar diyetleri, hızla bozulabilecekleri için özellikle dikkatli hijyen gerektirir.
Kuru gıdalar da doğru depolama gerektirir.
MSD, yanlış saklanan tohumların ve yer fıstıklarının zararlı toksinler üretebilen küf geliştirebileceğini belirtmektedir.
Dolayısıyla beslenme kalitesi sadece şuna bağlı değildir:
ne satın aldığınıza
aynı zamanda şuna da bağlıdır:
onu nasıl sakladığınıza, hazırladığınıza ve sunduğunuza.
Temel Gerçekler
Her evcil kuş için tek bir dengeli diyet yoktur. Türler önce gelmelidir.
Birçok evcil papağan için uygun şekilde formüle edilmiş pelet veya ekstrüde gıda, beslenme temelini sağlayabilir.
Yalnızca tohumla beslenme diyetleri genellikle besin açısından yetersizdir ve vitamin, mineral ve enerji dengesizliklerine katkıda bulunabilir.
Pelet, tohum, sebze, meyve ve diğer gıdaların oranı kuş türleri arasında evrenselleştirilmemelidir.
Seçici beslenme, karışık bir kaseyi kuşun aslında tükettiğinden besinsel olarak farklı kılabilir.
Lorikeetler ve diğer uzman beslenen türler, özel beslenme biyolojileri etrafında tasarlanmış diyetler gerektirir.
Diyet dönüşümü kademeli olmalı ve kilo ile alım takibiyle birlikte yapılmalıdır.
Yeni bir yiyeceği kabul etmesi için bir kuş asla aç bırakılmamalıdır.
Uygun şekilde dengelenmiş formüle edilmiş bir diyet yiyen kuşlar genellikle isteğe bağlı vitamin veya mineral takviyeleri almamalıdır.
Taze, temiz su her zaman mevcut olmalı ve yiyecek ile su kapları düzenli temizlik gerektirmelidir.
Kilo eğilimleri, gerçek yiyecek kabulü, dışkı ve normal davranış değerli bağlantılı sağlık sinyalleridir.
Ne Zaman Bir Veterinerle İletişime Geçilmeli
Kuşunuzda kalıcı bir iştah değişikliği gelişirse, çok daha az yemeye başlarsa, normal diyetinin önemli bileşenlerini reddederse, beklenmedik şekilde kilo kaybederse, yemek yeme veya yutmada zorluk çekerse, yiyecekleri defalarca kusarsa veya dışkısında kalıcı değişiklikler geliştirirse bir kuş veterineriyle iletişime geçin.
Profesyonel tavsiye; özellikle zayıf, hasta, yaşlı, çok genç veya halihazırda veteriner tedavisi gören bir kuşta büyük bir diyet dönüşümü yapmadan önce çok değerlidir. MSD, uygun veteriner gözetimi olmadan hasta veya zayıf bir kuşta pelet dönüşüm programı başlatılmamasını özellikle tavsiye etmektedir.
Kuşta nefes alma zorluğu, bayılma, nöbetler, belirgin halsizlik, şiddetli kanama, bozulma ile birlikte tekrarlayan kusma/regürjitasyon veya hızlı klinik düşüş gelişirse acil veteriner yardımı isteyin.
Kuşlar hastalıkları gizleyebilir.
Şu görünen bir kuş:
sessiz, tüyleri kabarık ve yiyeceklere ilgisiz
subtil görünümün düşündürdüğünden daha acil ilgi gerektirebilir. Kuş Veterinerleri Derneği, kabarık görünümü, kısmen kapalı gözleri ve kafesin dibinde sessizce oturmayı potansiyel olarak ciddi uyarı işaretleri olarak özellikle vurgulamaktadır.
Güvenli ilke şudur:
Kuşunuzun normal iştahından, kilosundan veya davranışından önemli bir değişiklik —özellikle birkaç değişiklik bir arada gerçekleştiğinde— ilgi hak eder.
Sıkça Sorulan Sorular
Evcil bir kuş her gün ne yemelidir?
Türe bağlıdır. Birçok evcil papağan için uygun şekilde formüle edilmiş bir gıda, uygun sebzeler ve diğer uygun gıdaların daha küçük miktarlarıyla tamamlanan beslenme temelini sağlayabilir. İspinozlar, kanaryalar, lorikeetler ve diğer kuşlar farklı beslenme modelleri gerektirebilir.
Yalnızca tohumla beslenme diyeti kuşlar için sağlıklı mıdır?
Genellikle hayır. Yalnızca tohumla beslenme diyetleri önemli besinler açısından eksik veya dengesiz olabilir ve aşırı yağ içerebilir. Tohumlar birçok türde hala bir yere sahip olabilir, ancak otomatik olarak tüm diyeti oluşturmamalıdır.
Kuşumun diyetinin ne kadarı pelet olmalıdır?
Evrensel bir yüzde yoktur. Veterinerlik önerileri türlere göre değişir; daha büyük papağanlar, bazı küçük kuşlara kıyasla daha büyük oranlarda formüle edilmiş gıda alabilirken, uzman beslenen türler tamamen farklı diyetler gerektirir. Türe özgü rehberliği ve bir kuş veterinerinin tavsiyelerini takip edin.
Evcil kuşlar meyve ve sebze yiyebilir mi?
Birçoğu yiyebilir ve uygun taze ürünler yararlı besinler ve zenginleştirme sağlayabilir. Tür ve miktar türü yansıtmalıdır ve taze gıdalar bozulmadan önce yıkanmalı ve kaldırılmalıdır.
Kuşumun vitamin takviyesine ihtiyacı var mı?
Şart değil. Uygun şekilde dengelenmiş formüle edilmiş bir diyet yiyen kuşlar, bir veteriner bir ihtiyaç belirlemediği sürece genellikle isteğe bağlı ek vitamin veya mineral almamalıdır. Aşırı takviye de sorunlara neden olabilir.
Kuşumu tohumdan pelete nasıl geçirebilirim?
Kademeli olarak ve dikkatli takiple. Kuşlar peletleri hemen yiyecek olarak tanıyamayabilir, bu nedenle tanıdık yiyecekleri ani bir şekilde kaldırmak yetersiz alıma yol açabilir. Geçiş sırasında vücut ağırlığını ve gerçek pelet tüketimini izleyin ve uygun durumlarda kuş veterinerliği rehberliğine başvurun.
Kuşum neden yiyeceği kaseden dışarı atıyor?
Kuşlar doğal olarak yiyecekleri manipüle eder ve seçer, bazı atıklar normaldir. Ancak yiyeceğin kayboluyor gibi görünmesi, her bileşenin tüketildiğini kanıtlamaz. Kaseden ne kadar yiyecek eksildiğine yalnızca bakarak beslenmeyi yargılamak yerine kuşun aslında ne yediğini izleyin.
Tüm evcil kuşların taşa (grit) ihtiyacı var mı?
Hayır. Papağanlar genellikle taşa ihtiyaç duymaz çünkü çekirdeği yutmadan önce tohum kabuklarını çıkarırlar. Diğer bazı kuş gruplarının farklı gereksinimleri olabilir, bu da tavsiyelerin türe özgü olması gerektiğini gösteren başka bir nedendir. Aşırı taş tüketimi kendi başına sorunlara neden olabilir.
