Evcil hayvanınızı beslemeniz gereken doğru miktar, yalnızca mama paketinin üzerine basılmış sayıdan ibaret değildir. Besleme kılavuzları ve kalori hesaplamaları yararlı başlangıç noktalarıdır, ancak bireysel ihtiyaçlar değişiklik gösterir.

İyi bir besleme planı; evcil hayvanın türünü, yaşam evresini, mevcut ve ideal vücut kondisyonunu, aktivitesini, sağlığını ve mamadaki kalorileri dikkate alır, ardından zaman içinde kilo, vücut kondisyonu ve ilgili durumlarda kas kondisyonunu izleyerek planın gerçekten işe yarıp yaramadığını kontrol eder.

Temel ilke şudur:

Bir başlangıç noktası hesaplayın. Ne beslediğinizi ölçün. Evcil hayvanı gözlemleyin. Gerektiğinde ayarlama yapın.

“Ne kadar beslemeliyim?” sorusunun neden tek ve basit bir yanıtı yoktur?

Bu, evcil hayvan bakımındaki en yaygın sorulardan biridir.

Bir hayvan sahibi bir paket veya kap mama alır, arkasını çevirir ve bir tablo bulur:

5 kg → X gram

10 kg → Y gram

20 kg → Z gram

Oldukça kesin görünür.

Ancak tam olarak aynı ağırlıktaki iki hayvan, birebir aynı miktarda mamaya ihtiyaç duymayabilir.

Biri büyümekte olabilir.

Biri sağlıklı bir yetişkin olabilir.

Biri oldukça aktif olabilir.

Biri uyuşuk (sedanter) olabilir.

Biri kısırlaştırılmış olabilir.

Biri hastalıktan iyileşme sürecinde olabilir.

Ve her iki hayvanın da aynı miktarda enerjiye ihtiyacı olsa bile, iki farklı mama gram başına çok farklı kalori içerebilir.

İşte bu yüzden uluslararası veterinerlik kılavuzları beslenmeyi, yalnızca kiloya dayalı sabit bir hesaplama olarak değil, bireysel bir değerlendirme olarak ele alır. WSAVA'nın Küresel Beslenme Kılavuzları kişiye özel uyarlanmış bir beslenme planını vurgularken, AAHA köpek ve kedi değerlendirmesinde vücut kondisyonu, kas kondisyonu, yaşam evresi, aktivite, çevre ve sağlığın dikkate alınmasını önerir.

Dolayısıyla daha iyi bir soru şöyledir:

“10 kg'lık bir evcil hayvan kaç gram yemelidir?”

Şudur:

“Bu belirli hayvanın uygun bir kondisyonu koruması için bu özel mamadan ne kadarına ihtiyacı vardır?”

Bu ayrım temel düzeyde önemlidir.

Türe göre başlayın

Bu makale 1KAHU'nun çok tür ekosistemi genelinde geçerlidir, ancak uygun bir porsiyonu belirleme yöntemi her hayvan için aynı olamaz.

Köpekler ve kediler için günlük enerji gereksinimleri ve tam mamaların kalori yoğunluğu genellikle pratik bir başlangıç porsiyonu oluşturmak için kullanılabilir.

Ancak bir tavşan veya ginepig için beslenme sorusunu günlük kalori ödeneğine indirgemek, uygun kaba yeme sürekli erişimin merkezi rolünü göz ardı etmek olur.

Bir at için kaba yem miktarı ve kalitesi, meraya erişim, iş yükü ve vücut kondisyonu, bir mama kabını ölçmekten çok daha önemlidir.

Bir sürüngen için uygun miktar ve beslenme sıklığı; tam türe, yaşam evresine, av veya mama türüne, vücut kondisyonuna ve çevre koşullarına derinlemesine bağlı olabilir.

Bir kuş için ise tür ve doğal beslenme biyolojisi, “porsiyon” kelimesinin ne anlama geldiğini belirler.

Bu nedenle evrensel çerçeve şu değildir:

VÜCUT AĞIRLIĞI → PORSİYON

Şudur:

TÜR → DİYET MODELİ → BİREYSEL İHTİYAÇ → PORSİYON/ERİŞİM → VÜCUT YANITI

AI Guardian'ın asla şu yanıtı vermemesinin nedeni de budur:

“Evcil hayvanınızı günde 200 gram besleyin”

ne tür bir hayvanla, hangi mamayla ve hangi beslenme modeliyle karşı karşıya olduğunu anlayana kadar.

Besleme kılavuzları bir başlangıç noktasıdır, nihai hüküm değil

Ticari köpek ve kedi mamaları genellikle besleme önerileri içerir.

Bunlar yararlıdır.

Sahiplerin şunları çevirmesine yardımcı olur:

vücut büyüklüğü → yaklaşık günlük mama miktarı.

Ancak her hayvanın tam gereksinimini öngöremezler.

Avrupa evcil hayvan maması sektörünü temsil eden FEDIAF, ambalaj besleme önerilerini yaklaşık bir kılavuz olarak açıkça tanımlar ve sahiplerine vücut kondisyonunu izlerken boyut, yaş ve aktivite gibi faktörleri dikkate almalarını tavsiye eder.

AAHA, veterinerlik perspektifinden aynı daha geniş noktaya değinir: besleme önerileri, yeniden değerlendirme yapılmadan kabul edilmek yerine, nihayetinde bireysel hayvanın vücut ağırlığı, vücut kondisyonu ve kas kondisyonuna göre değerlendirilmelidir.

Dolayısıyla paket şunu söylüyorsa:

Günde 250 g

yararlı yorum şudur:

“250 g başlamak için makul bir yer olabilir.”

Şu değil:

“250 g sonsuza dek doğru olmak zorundadır.”

Evcil hayvan, başlangıç noktasının işe yarayıp yaramadığını size söyler.

Gramlar, bir evcil hayvanın kaç kalori aldığını söylemez

İki mamayı ele alalım.

Mama A: 100 g başına 300 kcal

Mama B: 100 g başına 450 kcal

Mutfak tartısında her birinin 100 g'lık porsiyonu aynı görünür.

Besinsel olarak aynı değildir.

İkincisi %50 daha fazla enerji sağlar.

İşte bu yüzden şuna göre beslemek:

yalnızca gram

mamalar değiştiğinde yanıltıcı hale gelebilir.

Aynı durum yaş ve kuru mamalar için de geçerlidir. Yaş mama çok daha fazla su içerir, bu nedenle bir evcil hayvan benzer miktarda enerji alırken kuru mamaya kıyasla önemli ölçüde daha büyük ağırlıkta yaş mamayı uygun şekilde yiyebilir.

Bu nedenle bir porsiyon yalnızca şunlarla bağdaştırıldığında anlamlıdır:

MAMA + ENERJİ YOĞUNLUĞU + HAYVAN

1KAHU için bu kritik bir ürün kuralıdır.

Sistem yalnızca şunları saklamamalıdır:

Günlük miktar: 150 g

Şunları saklamalıdır:

Mama: [ürün/diyet]

Enerji yoğunluğu: [varsa]

Günlük miktar: 150 g

Toplam günlük enerji: uygun olduğunda hesaplanır

Plan kaynağı: sahip / üretici / veteriner / beslenme uzmanı

Mama değişirse, eski gram miktarı otomatik olarak onu takip etmemelidir.

Kaloriler yararlı bir çerçeve sağlar — ancak yine de bir tahmindir

Köpekler ve kediler için veteriner hekimler genellikle vücut ağırlığına dayalı formüller kullanarak enerji gereksinimlerini tahmin eder ve ardından sonucu bireysel hayvan için ayarlar.

Örneğin Pet Nutrition Alliance'ın veterinerlik hesaplayıcısı; tahmini bir besleme önerisi üretirken ağırlığı, vücut kondisyonunu, kısırlaştırma durumunu, mevcut kalori alımını ve seçilen mamanın kalori yoğunluğunu hesaba katar. Sonucu, devam eden izleme gerektiren bir kılavuz olarak açıkça tanımlar.

Bu son kısım çok önemlidir.

Bir hesaplama şu sonucu üretebilir:

327 kcal/gün

etkileyici bir sayısal kesinlikle.

Bu, hayvanın biyolojik gereksiniminin en yakın kaloriye kadar bilindiği anlamına gelmez.

Enerji denklemleri bir başlangıç gereksinimini tahmin eder.

Bireysel hayvanlar farklılık gösterir.

AAHA, hesaplanan enerji gereksinimlerinin gerçek alımla karşılaştırılmasını ve ikisi uyuşmadığında yaşam evresi ve aktivite gibi faktörlerin gözden geçirilmesini önerir.

Dolayısıyla:

HESAPLAMA → BAŞLANGIÇ PLANI → İZLE → AYARLA

şundan daha güvenlidir:

HESAPLAMA → KALICI YANIT

Vücut Kondisyon Skoru (BCS) size yalnızca kilodan fazlasını söyler

Her ikisinin de ağırlığı şu olan iki köpek hayal edin:

30 kg

Biri uygun kondisyona sahip atletik bir köpektir.

Diğeri ise önemli ölçüde aşırı vücut yağı taşımaktadır.

Tartı bize aynı sayıyı verir.

Vücutlar bize farklı hikayeler anlatır.

Veteriner beslenmesinin Vücut Kondisyon Skoru'nu (Body Condition Score, kısaca BCS) kullanmasının nedeni budur.

BCS; kaburgaların ne kadar kolay hissedilebildiği, bel belirginliği ve karın konturu gibi fiziksel özelliklere dayanan yapılandırılmış bir vücut yağı değerlendirmesidir. WSAVA, köpekler ve kediler için uluslararası düzeyde kullanılan vücut kondisyonu değerlendirme araçları sağlar ve AAHA, BCS'yi rutin beslenme değerlendirmesinin bir parçası olarak görür.

Yaygın olarak kullanılan bir veterinerlik sistemi şuradan başlar:

1 / 9 — çok zayıf

şuradan geçer:

5 / 9 — idealin çevresi

şuraya ulaşır:

9 / 9 — şiddetli aşırı vücut yağı.

AAHA, çoğu sağlıklı köpek ve kedi için yaklaşık 4–5/9 oranını ideal olarak tanımlar.

Tam sayı, BCS'nin bize neyi anlatmak için tasarlandığını anlamaktan daha az önemlidir:

Bu hayvan ne kadar vücut yağı taşıyor?

Uygun bir vücut kondisyonu nasıl görünür?

Uygun vücut kondisyonuna sahip sağlıklı bir köpek veya kedide kaburgalar genellikle mütevazı bir yağ örtüsünün altında kolayca hissedilmeli ve yukarıdan bakıldığında bazı bel belirginliği görünmelidir.

Ancak görünüm değişiklik gösterir.

Irk.

Tüy uzunluğu.

Vücut şekli.

Yaş.

Hepsi görsel değerlendirmeyi daha zor hale getirebilir.

Uzun tüylü bir kedi, tütünün altındaki vücudundan oldukça büyük görünebilir.

Derin göğüslü bir köpek doğası gereği kompakt bir ırktan farklı bir silüete sahiptir.

İşte bu yüzden BCS her ikisini de kullanır:

GÖR + HİSSET.

Belirsizlik olduğunda veteriner ekibi tarafından da yorumlanmalıdır.

Amaç şu değildir:

“Her evcil hayvanı zayıf göster.”

Şudur:

bireysel hayvan için uygun miktarda vücut yağını korumak.

Vücut kondisyonu ve kas kondisyonu aynı şey değildir

Bu ayrım özellikle önemlidir.

Vücut Kondisyon Skoru öncelikle şunları değerlendirir:

yağ depoları.

Kas Kondisyon Skoru ise şunu değerlendirir:

kas kütlesi.

WSAVA ikisini açıkça ayırır çünkü bir hayvanın vücut kondisyonu normal veya yüksek görünse bile kas kaybedebilir. Kas kaybı yaşlanma ve hastalıkla ortaya çıkabilir ve bu nedenle vücut yağı altında gizlenebilir.

Yaşlı bir kedi hayal edin.

Kilosu çok az değişmiştir.

Vücudu hala oldukça yuvarlak görünmektedir.

Ancak omurgası ve arka çeyreği üzerinde kademeli olarak kas kaybetmiştir.

1KAHU yalnızca şunları takip ederse:

Ağırlık: kararlı ✓

önemli bir değişikliği kaçırabilir.

Daha güçlü model şudur:

AĞIRLIK + VÜCUT KONDİSYONU + KAS KONDİSYONU

Bu durum yaşlanma, kronik hastalık ve hastalıktan iyileşme sürecinde giderek daha önemli hale gelir.

Amaç her zaman kilo kaybı değildir

Porsiyonlar etrafındaki konuşmaların çoğu kilolu evcil hayvanlara odaklanır.

Ancak çok az beslemek de zararlı olabilir.

Büyüyen bir yavru köpek veya kedinin, aşırı büyümeyi teşvik etmeden gelişimi desteklemek için yeterli enerjiye ve besin maddelerine ihtiyacı vardır.

Gebe veya emziren bir hayvanın gereksinimleri oldukça farklı olabilir.

Yaşlı bir hayvan kas kaybetmeye başlayabilir.

Kronik olarak hasta bir evcil hayvan kilosunu korumakta zorlanabilir.

AAHA; 4/9'un altındaki ve 5/9'un üzerindeki BCS'yi, kas kaybını ve açıklanamayan kilo değişimini köpeklerde ve kedilerde ileri değerlendirme gerektiren beslenme risk faktörleri olarak tanımlar.

Dolayısıyla amaç şu değildir:

Daha az besle.

Şudur:

Uygun şekilde besle.

Bir hayvan için bu, enerji alımını azaltmak anlamına gelir.

Başka biri için artırmak anlamına gelebilir.

Bir başkası için kalori alımı yeterli olabilir ancak diyetin kendisinin değişmesi gerekebilir.

Yaşam evresi bir hayvanın ne kadara ihtiyacı olduğunu değiştirir

Bugün doğru olan porsiyon, bundan altı ay sonra doğru porsiyon olmayabilir.

Büyüme, enerji ve besin gereksinimlerini değiştirir.

Üreme bunları değiştirir.

Kısırlaştırma enerji ihtiyaçlarını değiştirebilir.

Aktivite değişir.

Yaşlanma vücut kompozisyonunu ve bazı hayvanlarda enerji gereksinimlerini değiştirir.

AAHA, kısırlaştırma sonrasında enerji ihtiyaçlarının değişebileceğini belirtir ve aynı porsiyonu süresiz olarak korumak yerine sürekli vücut kondisyonu izlemesi önerir.

Yaşlı hayvanlar da özel ilgiyi hak eder. AAHA'nın yaşlı bakım kılavuzu, yaşlanan köpeklerin ve kedilerin enerji gereksinimlerinde değişikliklerin yanı sıra kas veya genel kilo kaybı yaşayabileceğini belirterek hem BCS'yi hem de kas kondisyonunu izlemenin değerini pekiştirir.

1KAHU'nun asla şunları ele almaması gerektiğinin nedeni budur:

Günlük mama miktarı

kalıcı bir profil alanı olarak.

Şudur:

SÜREYE BAĞLI BAKIM PLANI

hayvan değiştikçe yeniden değerlendirilmeye ihtiyaç duyar.

Aktivite önemlidir, ancak abartmak kolaydır

Çalışan bir köpek.

Çok aktif dış mekan köpeği.

Uyuşuk bir ev arkadaşı köpek.

Benzer vücut ağırlıklarında bile hepsinin farklı enerji gereksinimleri olabilir.

Ancak sahipler evcil hayvanlarının gerçekten ne kadar aktif olduğunu da abartabilir. AAHA, aktivitenin abartılmasını aşırı kalori alımına katkıda bulunan faktörlerden biri olarak tanımlar.

Yirmi dakikalık bir yürüyüş, başka türlü uyuşuk olan bir köpeği otomatik olarak şuna dönüştürmez:

“çok aktif.”

Benzer şekilde, evde ara sıra koşturan ev içindeki bir kedinin de hala nispeten mütevazı günlük enerji harcaması olabilir.

Bu nedenle aktivite şu şekilde değerlendirilmelidir:

flatter eden bir etiket değil, bir örüntü.

Ve aktivite şu nedenlerle düşerse:

yaş, yaralanma, hava durumu, ameliyat veya yaşam tarzı değişikliği

besleme planının da değişmesi gerekebilir.

Ödül mamaları (atıştırmalıklar) sayılır

Dikkatle ölçülmüş birçok besleme planının sessizce başarısız olduğu yer burasıdır.

Bir sahip kahvaltıyı mükemmel şekilde ölçer.

Akşam yemeğini mükemmel şekilde.

Sonra gün içinde:

bir eğitim ödülü.

diş çiğneme çubuğu.

ilaç için biraz peynir.

bir parça tavuk.

Evdeki başka birinden başka bir ödül maması.

Akşam yemekten bir ısırık.

Bunların hiçbiri şurada görünmedi:

Kahvaltı: 80 g

Akşam yemeği: 80 g

Ancak hayvan bunları yedi.

AAHA, temel tam ve dengeli diyet dışındaki ödül mamalarının ve diğer gıdaların, esas olarak ana diyetin beslenme dengesini sulandırmaktan kaçınmak için köpekler ve kediler için toplam günlük kalorinin yaklaşık %10'undan fazlasını oluşturmamasını önerir. Pet Nutrition Alliance aynı çerçeveyi kullanır.

Bu %10 ilkesi yararlıdır.

Evrensel bir çok tür kuralı değildir.

Bir tavşanın uygun yeşillikleri veya bir sürüngenin gerekli yem böcekleri, paketlenmiş birincil mama olmadıkları için sadece “ödül kalorileri” değildir.

Kural özellikle ilgili beslenme modelinin içinde, özellikle köpekler ve kediler için yer alır.

İlaç mamaları da sayılır

Bu kolayca unutulur.

İlaç her gün şunlar içinde verilirse:

peynir, et, macun, fıstık ezmesi veya başka bir gıda, bu kaloriler hala günlük alımın bir parçasıdır.

AAHA, ekstraları değerlendirirken ilaç uygulaması için kullanılan gıdaların dahil edilmesini açıkça önerir.

Bazı küçük hayvanlar için görünüşte küçücük insan boyutunda bir atıştırmalık, günlük enerjinin anlamlı bir oranını temsil edebilir.

Beslenme geçmişinin şunu sormasının bir başka nedeni de budur:

“Evcil hayvanınız ne yiyor?”

sadece şunu sormak yerine:

“Hangi evcil hayvan mamasını satın alıyorsunuz?”

Evdeki herkes aynı hayvanı besliyor

Her bireysel insan bunu takip ettiğine inanırken bile bir porsiyon planı başarısız olabilir.

Hayal edin:

Sabah: Matteo kahvaltıyı verir.

Öğle: başka bir aile üyesi bir atıştırmalık verir.

Öğleden sonra: köpek gezdiricisi eğitim ödülleri verir.

Akşam: akşam yemeği.

Gece: biri bir diş çiğneme çubuğu verir.

Her eylem tek başına makul görünür.

Birlikte, gerçek diyeti oluştururlar.

Bu, çok evcil hayvanlı evlerde daha da karmaşık hale gelir.

AAHA, başka bir evcil hayvanın mamasına erişimi istenmeyen kalori alımına giden yaygın bir yol olarak vurgular ve gerektiğinde ayrı veya kontrollü besleme önerir.

Öyleyse:

PORSİYON KONTROLÜ BİR EV SİSTEMİDİR

sadece bir ölçü kabı sorunu değildir.

Çok evcil hayvanlı evler bir atıf sorunu yaratır

İki kedi hayal edin.

Luna'nın günde 190 kcal'ye ihtiyacı var.

Leo'nun günde 240 kcal'ye ihtiyacı var.

Sahibi iki kase koyar.

Günün sonunda ikisi de boştur.

Ne oldu?

Belki:

Luna Luna'nın mamasını yedi ve Leo Leo'nun mamasını yedi.

Veya:

Leo Luna'nın bir kısmını yedi.

Veya:

Luna ikisinden de otladı.

Ev şunları bilir:

430 kcal kayboldu.

Şunu bilmeyebilir:

kim yedi.

Kilo yönetimi için bu ayrım önemlidir.

AAHA, bir evcil hayvan başka bir evcil hayvanın mamasını tükettiğinde özellikle ayrı besleme veya kontrollü besleyiciler önerir.

1KAHU için veri modeli şunları ayırt etmelidir:

SAĞLANAN MAMA

şundan:

BU EVCİL HAYVANA ATFEDİLEN MAMA

mümkün olan yerlerde.

Serbest besleme (isteğe bağlı mama bırakma) alımı anlamayı zorlaştırabilir

Cıvıl cıvıl mamayı sürekli kullanılabilir bırakmak bazı durumlarda işe yarayabilir, ancak bireysel alımı nicelleştirmeyi zorlaştırır ve duyarlı köpeklerde ve kedilerde aşırı alıma katkıda bulunabilir.

AAHA, zamanlanmış, ölçülmüş beslemenin porsiyonları kontrol etmeye yardımcı olabileceğini tavsiye eder ve serbest beslemenin bazı evcil hayvanlarda aşırı yemeye katkıda bulunabileceğini belirtir.

Anahtar sorun şu değildir:

her hayvan günde iki öğün yemek zorundadır.

Bu başka bir aşırı genelleme olurdu.

Sorun şudur:

Bu hayvanın uygun bir miktar alıp almadığını ve tüketip tüketmediğini söyleyebilir misiniz?

Bazı türler için sürekli mama erişimi biyolojik olarak esastır. Örneğin tavşanlar ve ginepigler, uygun kaba yeme sürekli erişime odaklanan bir beslenme modeli gerektirir.

Yine:

önce türler.

Mamayı tutarlı bir şekilde ölçün

“Yaklaşık bir fincan” şaşırtıcı derecede esnek bir birim haline gelebilir.

Biri düzleştirerek doldurur.

Biri cömertçe doldurur.

Biri kahve kupası kullanır.

Biri doğrudan kaseye döker ve göz kararı değerlendirir.

Her gün tekrarlanan küçük farklar anlamlı hale gelir.

Kuru köpek ve kedi mamaları için, mutfak tartısı ile gram cinsinden mama tartmak, özellikle hassasiyetin önemli olduğu durumlarda hacme göre tahmin etmekten daha tutarlı porsiyonlama sağlayabilir.

kantardaki sayının hala bağlama ihtiyacı vardır.

Mama A'nın 82 g'ı

şuna eşdeğer değildir:

Mama B'nin 82 g'ı

enerji yoğunlukları aynı rastlantıya sahip olmadığı sürece.

İdeal sistem bu nedenle şudur:

MAMA KİMLİĞİ + MİKTAR + ENERJİ

yalnızca miktar değil.

Evcil hayvanım kilo alıyorsa ne yapmalıyım?

Önce eğilimin gerçek olduğunu onaylayın.

İzole bir ölçüm değişebilir.

Makul ölçüde tutarlı koşullar altında tekrarlanan ölçümler daha yararlıdır.

Ardından tam alımı inceleyin:

ana mama, ödüller, çiğneme ürünleri, üzerlikler, artanlar, ilaç mamaları ve diğer hayvanların kaselerine erişim.

Ayrıca şunları da düşünün:

aktivite, yaşam evresi, sağlık veya ilaç

değişti mi.

Aksi takdirde sağlıklı bir köpek veya kedi kademeli olarak aşırı vücut yağı alıyorsa, mevcut enerji alımı muhtemelen bu bireyin kullandığı miktarı aşıyordur.

Bu otomatik olarak şu anlamına gelmez:

“Mamayı yarıya kes.”

Büyük keyfi indirimler beslenme yeterliliğini tehlikeye atabilir ve obezite yönetimi, kalori kısıtlamasını desteklerken besin alımını korumak için formüle edilmiş bir diyet gerektirebilir.

Pet Nutrition Alliance, ağırlık yönetimi hesaplayıcısını kullanırken 7/9 veya daha yüksek BCS'ye sahip obez köpekler ve kediler için özellikle veteriner gözetimi önerir.

Daha güvenli ilke şudur:

Kasıtlı olarak ayarlayın. Yanıtı izleyin. Yeniden değerlendirin.

Evcil hayvanım kilo kaybediyorsa ne yapmalıyım?

Planlanmamış kilo kaybı otomatik olarak şunu tetiklememelidir:

“Daha fazla besle.”

Porsiyonun yetersiz olduğunu gösterebilir.

Ancak şunları da yansıtabilir:

diş hastalığı, gastrointestinal hastalık, metabolik hastalık, kanser, kronik ağrı, mamaya erişimde zorluk veya diğer tıbbi sorunlar.

AAHA, açıklanamayan kilo değişimini ileri değerlendirme gerektiren bir beslenme risk faktörü olarak tanımlar.

Daha önemli soru şudur:

Hayvan neden kilo kaybediyor?

Özellikle kilo kaybı şunlara rağmen meydana geldiğinde:

normal veya artan iştah veya kusma, ishal, içme değişiklikleri, zayıflık veya kas kaybı ile birlikte, veterinerlik değerlendirmesi önemlidir.

Mama değiştiğinde porsiyonlar değişmelidir

Diyelim ki Bella şunları yiyor:

Günde 180 g Mama A

ve ideal vücut kondisyonunu korur.

Sahibi Mama B'ye geçer.

Doğal içgüdü şudur:

180 g beslemeye devam et.

Ancak Mama B gram başına önemli ölçüde daha fazla enerji içeriyorsa, Bella'nın kalori alımı hemen artar.

Tersi de olabilir.

Bu yüzden mamaları değiştirmek şunu tetiklemelidir:

PORSİYON YENİDEN HESAPLAMASI

sadece:

ÜRÜN DEĞİŞİMİ.

Köpekler ve kediler için üründeki kalori bilgisi yeni bir başlangıç miktarı belirlemeye yardımcı olabilir. Üreticiden gelen besleme önerileri de ilk referans sağlayabilir, bundan sonra ağırlık ve vücut kondisyonu izlenmelidir.

Bu, 1KAHU içinde otomatik olarak gerçekleşmelidir.

Vücut kondisyonu bir geri bildirim sistemidir

Bu makaledeki en önemli kavram bir kalori denklemi değildir.

Geri bildirim döngüsüdür.

BESLE → ÖLÇ → GÖZLEMLE → AYARLA

Hayal edin:

Günlük alım: 330 kcal

Ağırlık: 6.2 kg

BCS: 5/9

Dört hafta sonra:

Günlük alım: 330 kcal

Ağırlık: 6.4 kg

BCS: 5/9

Daha sonra:

Ağırlık: 6.7 kg

BCS: 6/9

Hesaplama birdenbire matematiksel olarak yanlış hale gelmedi.

Biyolojik kanıt bize şunları söylüyor:

mevcut plan artık hayvanın ihtiyaçlarıyla eşleşmiyor olabilir.

Pet Nutrition Alliance'ın ilk hesaplamayı son olarak ele almak yerine ilerleme ve vücut kondisyonuna göre kalori alımını ayarlamayı önermesinin nedeni budur.

Sadece bir hedefe ulaşmak için hızlı değişiklikler yapmayın

Bir hayvan kilolu olduğunda, hızlı sonuçların peşinden gitmek cazip gelebilir.

Ancak kilo kaybı kontrol edilmelidir.

Pet Nutrition Alliance'ın veterinerlik aracı, veteriner gözetimi, düzenli izleme ve ayarlamayı vurgularken köpekler için haftada vücut ağırlığının %1-2'si ve kediler için haftada %0.5-1'i oranında yönetilen kilo kaybı için yaklaşık hedef oranları tanımlar.

Bunlar, sahiplerin otomatik olarak kendilerinin dayatması gereken hedefler ve kesinlikle diğer türler için evrensel oranlar değil, köpekler ve kediler için klinik kilo yönetimi aralıklarıdır.

Kediler özel bir dikkati hak eder çünkü şiddetli kalori kısıtlaması ve uzun süreli yetersiz alım ciddi sonuçlar doğurabilir.

Ağırlık yönetimi programı şunları korumalıdır:

beslenme yeterliliği + kas + sağlık + refah.

Amaç sadece şu değildir:

tartıdaki sayının olabildiğince hızlı düşmesini sağlamak.

Aynı vücut ağırlığı yarın farklı bir besleme planı gerektirebilir

Bir besleme önerisi bir anlık görüntüdür.

Evcil hayvan değildir.

Bir yavru köpek yetişkin olur.

Bir yetişkin yaşlı olur.

Çalışan bir köpek emekli olur.

Ev içindeki bir kedi daha aktif hale gelir.

Bir atın iş yükü değişir.

Bir tavşanda diş hastalığı gelişir.

Bir sürüngen olgunlaşır.

Bir evcil hayvan kısırlaştırılır.

İlaç başlar.

Gebelik meydana gelir.

Hastalık gelişir.

Mama değişir.

Bunların hepsi uygun bir besleme planının nasıl görünmesi gerektiğini değiştirebilir.

Bu bize merkezi Akademi kuralını verir:

Kalıcı olarak doğru bir porsiyon yoktur. Hayvan değiştikçe gözden geçirilmesi gereken, şu anda uygun bir besleme planı vardır.

Önemli Gerçekler

• Besleme kılavuzları başlangıç noktalarıdır, kesin reçeteler değildir. Bireysel gereksinimler tür, yaşam evresi, aktivite, sağlık ve vücut kondisyonuna göre değişir.
• İki mamanın aynı ağırlığı çok farklı kaloriler sağlayabilir, bu nedenle porsiyon boyutu beslenen mamayla bağlantılı olmalıdır.
• Vücut Kondisyon Skoru yağ depolarını değerlendirir; Kas Kondisyon Skoru kası değerlendirir. Her ikisi de tek başına kilonun kaçırdığı bilgileri ekleyebilir.
• Çoğu sağlıklı köpek ve kedi için yaklaşık 4–5/9 BCS genellikle uygun bir aralık olarak kabul edilir.
• Köpekler ve kediler için ödül mamaları ve diğer tam olmayan gıdalar, aksi veteriner planı söylemediği sürece genellikle günlük kalorinin yaklaşık %10'u içinde kalmalıdır.
• Porsiyonlar mama, yaşam evresi, aktivite, sağlık, ağırlık veya vücut kondisyonu değiştiğinde yeniden değerlendirilmelidir.
• Tür tüm besleme modelini değiştirir. Kaloriye dayalı bir köpek veya kedi planı tavşanlara, atlara, kuşlara, sürüngenlere veya diğer hayvanlara kopyalanmamalıdır.

Ne Zaman Bir Veterinerle İletişime Geçilmeli?

Evcil hayvanınızda açıklanamayan kilo kaybı veya alımı, kalıcı iştah değişikliği, yemek yemede zorluk, kas kaybı, alışılmadık derecede düşük veya yüksek vücut kondisyonu veya beslenmeyi etkileyebilecek tıbbi bir durum varsa veteriner tavsiyesi isteyin. AAHA; köpeklerde ve kedilerde ileri değerlendirme gerektiren beslenme risk faktörleri arasında açıklanamayan kilo değişimini, olağan ideal aralığın dışındaki BCS'yi, kas kaybını ve diş veya gastrointestinal sorunları tanımlar.

Profesyonel rehberlik; büyüyen hayvanlar, gebe veya emziren hayvanlar, kas veya kilo kaybı olan yaşlı evcil hayvanlar, terapötik diyetler alan hayvanlar ve obezite veya kronik hastalığı olan evcil hayvanlar için özellikle önemlidir.

Kilolu bir evcil hayvanın kilo vermesi gerekiyorsa, drastik denetlenmeyen kalori kısıtlamasından kaçının. Bir veteriner ekibi uygun bir hedef belirleyebilir, diyetin beslenme açısından yeterli kalmasını sağlayabilir ve değişim hızını izleyebilir.

Ani bir yemek yemeyi reddetme durumu da bazı türlerde diğerlerinden daha acil olabilir. Kediler, tavşanlar, ginepigler, kuşlar ve diğer hayvanlar azaltılmış alımla ilişkili türe özgü risklere sahiptir, bu nedenle genel bir “24 saat bekleyin” kuralı uygulamak yerine ilgili tür kılavuzunu kullanın.

Sıkça Sorulan Sorular

Evcil hayvanıma ne kadar mama vermem gerektiğini nasıl anlarım?

Belirli mamaya, yaşam evresine ve vücut ağırlığına dayalı türe uygun bir besleme önerisiyle başlayın, ardından evcil hayvanınızın ağırlığına ve vücut kondisyonuna ne olduğunu izleyin. Köpekler ve kediler için kalori hesaplamaları başka bir yararlı başlangıç noktası sağlayabilir, ancak sonucun hâlâ bireysel ayarlamaya ihtiyacı vardır.

Mama paketindeki besleme miktarını tam olarak takip etmeli miyim?

Kalıcı bir reçeteden ziyade başlangıç kılavuzu olarak ele alın. FEDIAF, ambalaj önerilerinin ortalama bir evcil hayvan için yaklaşık ihtiyaçları temsil ettiğini ve yaş, boyut, aktivite, ağırlık ve vücut kondisyonu gibi faktörlere göre ayarlanması gerektiğini belirtir.

Sağlıklı bir Vücut Kondisyon Skoru (BCS) nedir?

Köpekler ve kediler için yaygın olarak kullanılan dokuz puanlık ölçekte, çoğu sağlıklı hayvan için genellikle yaklaşık 4–5/9 ideal kabul edilir. Vücut kondisyonu yalnızca görünüşe güvenmek yerine vücuda hem bakılarak hem de hissedilerek değerlendirilmelidir.

Ödül mamaları evcil hayvanımın günlük mama ödeneğine dahil edilmeli mi?

Evet. Köpekler ve kediler için ödül mamaları, sofra gıdaları ve diğer ekstralar kalori katkısında bulunur ve ana diyetin beslenme dengesini önemli ölçüde sulandırmamaları için genellikle toplam günlük kalori alımının yaklaşık %10'u içinde kalmalıdır.

Evcil hayvan mamasını tartmak ölçü kabı kullanmaktan daha mı iyidir?

Küçük günlük miktar cinsinden ölçülen mamalar için, gram cinsinden tartmak porsiyonları hacme göre tahmin etmekten daha yinelenebilir ve hassas hale getirebilir. Ağırlığın yine de mamanın enerji yoğunluğuyla birlikte yorumlanması gerekir: iki mamanın aynı gram sayısı çok farklı kaloriler sağlayabilir.

Besleme kılavuzunu takip etmeme rağmen evcil hayvanım neden kilo alıyor?

Bireysel enerji ihtiyaçları değişir ve kaloriler ödül mamalarından, çiğneme ürünlerinden, artanlardan, ilaç mamalarından veya başka bir evcil hayvanın kasesinden de geliyor olabilir. Aktivite veya metabolik gereksinimler de değişmiş olabilir. Paket miktarının doğru olması gerektiğini varsaymak yerine toplam alımı ve vücut kondisyonunu veteriner ekibinizle gözden geçirin.

Evcil hayvanımın porsiyonunu ne sıklıkla değiştirmeliyim?

Evrensel bir aralık yoktur. Mama, yaşam evresi, aktivite, sağlık veya vücut kondisyonu her değiştiğinde gözden geçirin ve ağırlık ile kondisyonu rutin olarak izleyin. Daha önce işe yarayan bir porsiyon, hayvan değiştikçe ayarlama gerektirebilir.